Premier League Darts 2009

Premier League
Toernooi-informatie
Plaats Verschillend
Locatie Verschillend
Land Vlag van Engeland Engeland
Union Jack Noord-Ierland
Vlag van Schotland Schotland
Vlag van Wales Wales
Opgericht 2005
Organisatie(s) PDC
Systeem Legs
Maand(en) gespeeld 5 februari-25 mei
Titelhouder
Vlag van Engeland Phil Taylor
Winnaar(s)
Vlag van Engeland James Wade (1e titel)
Portaal  Portaalicoon   Darten

De Whyte and Mackay Premier League Darts 2009 was een dartstoernooi, dat georganiseerd werd door de Professional Darts Corporation. Het toernooi begon op 5 februari 2009 in de Liverpool Echo Arena. De andere plaatsen waar wedstrijden gespeeld werden waren: Royal Highland Showground (in Edinburgh), Ricoh Arena (Coventry, Odyssey Arena (Belfast), Metro Radio Arena (Newcastle), Manchester Evening News Arena (Manchester), The Brighton Centre (Brighton), National Indoor Arena (Birmingham), Scottish Exhibition and Conference Centre (Glasgow), Westpoint Arena (Exeter), Trent FM Arena (Nottingham), Aberdeen Exhibition and Conference Centre (Aberdeen), Sheffield Arena (Sheffield), Cardiff International Arena (Cardiff) en de Wembley Arena (Londen).

Op maandag 25 mei werden de playoffs en uiteindelijk ook de finale gespeeld. Deze wedstrijden werden in de Wembley Arena gespeeld, op hetzelfde moment dat ernaast, in het stadion Wembley playoffs van de Football League werden gespeeld. De titelverdediger was dit jaar (weer) Phil Taylor.

Op 25 mei werd de winnaar van dit toernooi bekend. In de finale won James Wade met 13-8 van Mervyn King[1]. Titelverdediger Phil Taylor werd in de halve finale verslagen door King[2], nadat hij bovenaan was geëindigd in de stand vóór de playoffs.

Kwalificatie

De top zes van de Order of Merit na het Wereldkampioenschap waren automatisch geplaatst. Op 9 januari 2009 werden Jelle Klaasen en Wayne Mardle toegevoegd aan de deelnemerslijst met een wildcard[3].

Gekwalificeerde spelers:

  1. Phil Taylor
  2. James Wade
  3. Raymond van Barneveld
  4. John Part
  5. Terry Jenkins
  6. Mervyn King
  7. Wayne Mardle
  8. Jelle Klaasen

Wedstrijden

Groepsfase

5 februari

Vlag van Engeland Echo Arena, Liverpool

Score
James Wade Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Canada John Part
Jelle Klaasen Vlag van Nederland7 - 7Vlag van Engeland Terry Jenkins
Mervyn King Vlag van Engeland8 - 1Vlag van Engeland Wayne Mardle
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland4 - 8Vlag van Engeland Phil Taylor

Vaakst 180: Terry Jenkins 6

Hoogste finish: Raymond van Barneveld 161

12 februari

Vlag van Schotland Royal Highland Centre, Edinburgh

Score
John Part Vlag van Canada7 - 7Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
Wayne Mardle Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Engeland Terry Jenkins
Phil Taylor Vlag van Engeland8 - 2Vlag van Nederland Jelle Klaasen
James Wade Vlag van Engeland1 - 8Vlag van Engeland Mervyn King

Vaakst 180: Raymond van Barneveld & Phil Taylor 5

Hoogste finish: Wayne Mardle 160

19 februari

Vlag van Engeland Ricoh Arena, Coventry

Score
Terry Jenkins Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Engeland Phil Taylor
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland4 - 8Vlag van Engeland James Wade
Mervyn King Vlag van Engeland8 - 2Vlag van Canada John Part
Jelle Klaasen Vlag van Nederland6 - 8Vlag van Engeland Wayne Mardle

Vaakst 180: Phil Taylor 6

Hoogste finish: Wayne Mardle 156

26 februari

Vlag van Noord-Ierland Odyssey Arena, Belfast

Score
John Part Vlag van Canada8 - 1Vlag van Engeland Wayne Mardle
Mervyn King Vlag van Engeland8 - 4Vlag van Nederland Jelle Klaasen
James Wade Vlag van Engeland8 - 4Vlag van Engeland Phil Taylor
Terry Jenkins Vlag van Engeland6 - 8Vlag van Nederland Raymond van Barneveld

Hoogste finish: Jelle Klaasen 158

5 maart

Vlag van Engeland Metro Radio Arena, Newcastle

Score
Jelle Klaasen Vlag van Nederland6 - 8Vlag van Engeland James Wade
Phil Taylor Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Engeland Mervyn King
Wayne Mardle Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
John Part Vlag van Canada8 - 5Vlag van Engeland Terry Jenkins

Hoogste finish: James Wade 170

12 maart

Vlag van Engeland M.E.N. Arena, Manchester

Score
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland8 - 3Vlag van Engeland Mervyn King
Jelle Klaasen Vlag van Nederland7 - 7Vlag van Canada John Part
Terry Jenkins Vlag van Engeland5 - 8Vlag van Engeland James Wade
Phil Taylor Vlag van Engeland8 - 4Vlag van Engeland Wayne Mardle

Hoogste finish: Jelle Klaasen 170

19 maart

Vlag van Engeland The Centre, Brighton

Score
Mervyn King Vlag van Engeland5 - 8Vlag van Engeland Terry Jenkins
Wayne Mardle Vlag van Engeland3 - 8Vlag van Engeland James Wade
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland8 - 3Vlag van Nederland Jelle Klaasen
Phil Taylor Vlag van Engeland8 - 3Vlag van Canada John Part

Hoogste finish: Phil Taylor 170

26 maart

Vlag van Engeland The NIA, Birmingham

Score
Wayne Mardle Vlag van Engeland2 - 8Vlag van Engeland Mervyn King
Terry Jenkins Vlag van Engeland6 - 8Vlag van Nederland Jelle Klaasen
John Part Vlag van Canada7 - 7Vlag van Engeland James Wade
Phil Taylor Vlag van Engeland8 - 2Vlag van Nederland Raymond van Barneveld

Hoogste finish: Mervyn King 126

2 april

Vlag van Schotland SECC, Glasgow

Score
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland8 - 1Vlag van Canada John Part
Terry Jenkins Vlag van Engeland8 - 2Vlag van Engeland Wayne Mardle
Jelle Klaasen Vlag van Nederland6 - 8Vlag van Engeland Phil Taylor
Mervyn King Vlag van Engeland8 - 3Vlag van Engeland James Wade

Hoogste finish: Mervyn King 119

9 april

Vlag van Engeland Westpoint Arena, Exeter

Score
Phil Taylor Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Engeland Terry Jenkins
James Wade Vlag van Engeland8 - 5Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
John Part Vlag van Canada8 - 6Vlag van Engeland Mervyn King
John Part Vlag van Canada7 - 7Vlag van Nederland Jelle Klaasen

Hoogste finish: John Part 150

  • John Part speelde op 9 april twee wedstrijden, omdat Wayne Mardle een virus had opgelopen. Mardle zou een week later twee wedstrijden hebben moeten spelen.

16 april

Vlag van Engeland Trent FM Arena, Nottingham

Score
Jelle Klaasen Vlag van Nederland7 - 7Vlag van Engeland Mervyn King
James Wade Vlag van Engeland8 - 1Vlag van Engeland Terry Jenkins
Mervyn King Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
Phil Taylor Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Engeland James Wade

Hoogste finish: James Wade 145

  • Wayne Mardle belandde op 15 april in het ziekenhuis en was niet in staat om te spelen[4]. Mervyn King en James Wade speelden op 16 april twee wedstrijden. Het was nog onduidelijk of Mardle de competitie kon afmaken. Het wedstrijdschema voor de laatste drie wedstrijden was nog niet zeker. Er werd afgesproken dat Mardle twee wedstrijden zou spelen in week dertien en veertien, als hij op tijd zou herstellen.

23 april

Vlag van Schotland AECC, Aberdeen

Score
Terry Jenkins Vlag van Engeland7 - 7Vlag van Engeland Mervyn King
James Wade Vlag van Engeland7 - 2Vlag van Schotland Robert Thornton
Jelle Klaasen Vlag van Nederland5 - 8Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
John Part Vlag van Canada3 - 8Vlag van Engeland Phil Taylor

Hoogste finish: Phil Taylor 161

  • Wayne Mardle kon wederom niet spelen en werd uit het toernooi verwijderd. Alle uitslagen van Mardle werden geschrapt en voor de laatste weken werden challenges georganiseerd, om ervoor te zorgen dat er toch elke week vier wedstrijden gespeeld werden. De deelnemers aan de challenges, die niet meetelden voor de eindstand, waren Robert Thornton, Adrian Lewis, Dennis Priestley, Mark Webster en Gary Anderson.
  • Taylors gemiddelde van 116,01 tijdens zijn partij tegen John Part was het hoogste gemiddelde dat ooit gegooid is in een wedstrijd op televisie. Taylor brak hiermee zijn eigen record uit 2008

30 april

Vlag van Engeland The Arena, Sheffield

Score
James Wade Vlag van Engeland8 - 4Vlag van Nederland Jelle Klaasen
Phil Taylor Vlag van Engeland7 - 4Vlag van Engeland Dennis Priestley
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland7 - 5Vlag van Engeland Adrian Lewis
Terry Jenkins Vlag van Engeland8 - 3Vlag van Canada John Part

7 mei

Vlag van Wales The CIA, Cardiff

Score
Gary Anderson Vlag van Schotland7 - 4Vlag van Canada John Part
Jelle Klaasen Vlag van Nederland7 - 3Vlag van Wales Mark Webster
Phil Taylor Vlag van Engeland8 - 2Vlag van Engeland Mervyn King
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland7 - 7Vlag van Engeland Terry Jenkins

Hoogste finish: Gary Anderson 121

Eindstand

Pos Name Pld W D L LF LA +/- LWAT 100+ 140+ 180s HC Pts
1 Vlag van Engeland Phil Taylor127418858+30291941285617018
2 Vlag van Engeland James Wade127328166+15281811144317017
3 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld125347671+5251881224316714
4 Vlag van Engeland Mervyn King124447670+6282031143713012
5 Vlag van Engeland Terry Jenkins122557483-926207129461419
6 Vlag van Canada John Part122556386-231818072251509
7 Vlag van Nederland Jelle Klaasen121476690-242617393331706

NB: LWAT betekent legs gewonnen tegen de darts. Als punten gelijk zijn wordt stand bepaald door +/-

Playoffs

Vlag van Engeland Wembley Arena, Londen

Score
25 mei - Halve finale
James Wade Vlag van Engeland10 - 8Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
Phil Taylor Vlag van Engeland6 - 10Vlag van Engeland Mervyn King
25 mei - Finale
James Wade Vlag van Engeland13 - 8Vlag van Engeland Mervyn King

Hoogste finish: Mervyn King 156 (in de finale)

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.