Grote bevernel
| Grote bevernel | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Pimpinella major (L.) Huds. (1762) | ||||||||||||||||||
| Bloeiwijze | ||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||
| Grote bevernel op | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Grote bevernel (Pimpinella major) is een plantensoort uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae).
Determinatie
Grote bevernel is een meerjarige, kruidachtige plant die een hoogte kan bereiken van 30–90 cm. Ze heeft een holle, veelkantige met smal gevleugelde geribde, meestal kale stengel, die onderaan een paarsrode kleur heeft en gemakkelijk doorgebroken kan worden dit in tegenstelling tot kleine bevernel. Bovenaan de stengel zit vaak een witachtig waslaagje. De donkergroene, onderste bladeren zijn enkel geveerd met twee tot vier blaadjes en een min of meer drielobbige, getande eindlob. De eironde tot langwerpige, 1–4 cm lange blaadjes hebben een korte bladsteel en een gezaagde rand. De stengelbladeren zijn kleiner dan de onderste bladeren.
De plant bloeit van juni tot in september met witte, soms roze, 2–3 mm grote bloemen, die in een 3–6 cm groot, eindeling staand scherm met tien tot twintig stralen staan. Zowel de omwindselbladen als de omwindselblaadjes ontbreken. De stijl is na het afvallen van de bloemkroon 1,5–2 mm lang en dan langer als het vruchtbeginsel. De eivormige, tweedelige, 2,5–3,5 mm lange splitvrucht is kaal en op doorsnede vijfkantig door de witachtige ribben.
Ecologie
Grote bevernel komt voor op vochtige, eutrofe (klei)grond aan dijken, in uiterwaarden en beschaduwde bermen.
Syntaxonomie
In de syntaxonomie staat grote bevernel te boek als kensoort voor de glanshaver-associatie.
Ook geldt de soort als indicatorsoort voor het mesofiel hooiland (hu) subtype Glanshavergrasland, een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Verspreiding
Het natuurlijke verspreidingsgebied van grote bevernel strekt zich uit over Europa, behalve in de meest noordelijke, oostelijke en zuidelijke delen en de Kaukasus. In Noord-Amerika is de soort ingevoerd. Grote bevernel staat op Nederlandse Rode Lijst als vrij zeldzaam en stabiel of toegenomen.
Fotogalerij
Een botanische illustratie
Rode grote bevernel (Pimpinella major subsp. rubra)
Externe links
- Grote bevernel op Ecopedia
- Grote bevernel op Flora van Nederland
- Grote bevernel in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen: