Pierre-Émile Rouard

Glasraam met het wapen van bisschop Rouard in de Saint-Légerkerk van Joué-sur-Erdre

Pierre-Émile Rouard (Montigny-sur-Aube, 24 november 1839 - Cannes, 19 februari 1914) was een Frans priester. Hij was bisschop van Nantes tussen 1896 en 1914.

Rouard studeerde aan het kleinseminarie van Plombières en het seminarie van Dijon. Hij werd op 20 mei 1864 tot priester gewijd. Hij was een tijdlang leraar aan het kleinseminarie van Plombières en vervulde verschillende functies in het aartsbisdom Dijon. In 1892 werd hij vicaris-generaal in dat aartsbisdom. In 1896 werd hij aangeduid als nieuwe bisschop van Nantes en op 20 augustus werd hij tot bisschop gewijd in Dijon.[1]

Rouard was behoudsgezind; hij was stond huiverachtig tegen modernisme en tegen de opkomende christendemocratie. Hij zocht wel de dialoog met de Franse staat in een tijd waarin het antiklerikalisme daar hoogtij vierde. Religieuze congregaties werden gedwongen uit Frankrijk te vertrekken en de inventarisatie van kerkelijke goederen als gevolg van de wet op de scheiding van kerk en staat (1905) zorgde voor hoogspanning in katholieke middens. Door een politiek van verzoening wist hij confrontaties in zijn bisdom te voorkomen en wist hij de katholieke scholen en jeugdorganisaties open te houden. Ook tegenover de sterke anti-Joodse gevoelens in katholieke middels ten gevolge van de Dreyfusaffaire speelde hij een matigende rol.[2]

Een zieke bisschop Rouard overleed in Cannes op 74-jarige leeftijd.[3]