Phyllis Latour

Phyllis Latour
Algemeen
Geboortedatum 8 april 1921
Geboorteplaats Durban Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Sterfdatum 7 oktober 2023
Plaats van overlijden Auckland Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Functie
Zijde Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Organisatie Special Operations Executive
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Phyllis "Pippa" Latour (Durban, 8 april 1921 - Auckland, 7 oktober 2023) was een lid van de Britse geheime organisatie Special Operations Executive (SOE) tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Biografie

Latour werd in april 2021 geboren in een Belgische boot aan de kust van Durban, Zuid-Afrika als dochter van Philippe Latour, een Franse arts, en Louise, een Britse staatsburger. Haar vader overleed drie maanden later tijdens lokale conflicten in Belgisch Congo en haar moeder hertrouwde drie jaar later. Na het overlijden van haar moeder in een auto-ongeluk ging Phyllis bij de neef van haar vader wonen in Jadotville in Belgisch Congo. Op 16-jarige leeftijd werd ze naar een kostschool in Kenia gestuurd.[1]

Tweede Wereldoorlog

Latour verhuisde in mei 1939 naar Engeland en trad in november 1941 toe tot de Women's Auxiliary Air Force (WAAF) als vliegtuigmonteur. Vanwege haar vloeiend Frans werd ze echter onmiddellijk door de Special Operations Executive (SOE) gevraagd om agent te worden en onderging ze een intensieve mentale en fysieke training. Ze sloot zich aan bij de SOE uit wraak voor het feit dat de vader van haar peetmoeder door de nazi's was doodgeschoten en voor de zelfmoord van haar peetmoeder na haar gevangenschap. Ze trad officieel toe op 1 november 1943 en werd benoemd tot ere-sectieofficier.[1]

Latour landde op 1 mei 1944 met een parachute in Orne, Normandië, om deel uit te maken van het "Scientist"-netwerk. Onder de codenaam "Genevieve" werkte ze als radiotelegrafiste samen met de organisator Claude de Baissac en zijn zus Lise, die tevens koerier en assistente was. De De Baissacs, die tot de beste agenten van de SOE behoorden, waren "toegewijd maar moeilijk". Lise beschreef Latour als "erg dapper en zeer bereidwillig, maar een warhoofd van een meisje". Ze waren geschokt door Latours onvolwassenheid en gebrek aan training door de SOE. Lise hield Latour nauwlettend in de gaten om zichzelf en hen te beschermen. Voorzichtigheid was geboden, aangezien de De Baissacs in Normandië werkten, het gebied dat spoedig het toneel zou worden van de geallieerde D-day-invasie in Frankrijk. Het gebied was zwaar gemilitariseerd door de Duitsers en de werkomgeving gevaarlijk.[1]

Omdat Latour klein van postuur was, deed zich voor als een tienermeisje wiens familie naar de regio was verhuisd om aan de geallieerde bombardementen te ontkomen. Ze fietste rond in de omgeving, verkocht zeep en praatte met Duitse soldaten. Ze codeerde en verstuurde de berichten van de familie de Baissac naar het hoofdkwartier van de SOE. Ze verstuurde de berichten met behulp van eenmalige codes die waren afgedrukt op een stuk zijde dat ze verborgen hield door het om een breinaald te wikkelen die in een platte schoenveter was gestoken, waarmee ze haar haar vastbond. Ze vertaalde de berichten met behulp van morsecodeapparatuur. Latour werd verschillende keren gefouilleerd en op een gegeven moment meegenomen voor ondervraging, maar de Duitse autoriteiten dachten er niet aan om haar haarelastiek te onderzoeken en ze werd vrijgelaten. Latours 135 gecodeerde berichten hielpen bij het leiden van bombardementsmissies naar vijandelijke doelen.[1] Ze ontsnapte meerdere keren ternauwernood aan de dood tijdens haar verblijf in Frankrijk. Op een keer, terwijl ze een bericht aan het typen was, openden twee Duitse soldaten de deur op zoek naar eten. Rustig sloot ze de radio af, alsof het een koffer was die ze aan het inpakken was, terwijl ze hen vertelde dat ze roodvonk had, een ziekte die in de omgeving heerste, waardoor de soldaten snel vertrokken. Begin augustus bereikte het Amerikaanse leger het dorp waar Latour actief was. Omdat ze haar wantrouwden, hielden ze haar vijf uur lang gevangen totdat ze werd herkend als een agent van de SOE. Ze keerde al snel terug naar Engeland omdat haar missie beëindigd was.

Na de oorlog

Na de Tweede Wereldoorlog trouwde Latour met Doyle, een ingenieur en woonde ze vervolgens in Kenia, Fiji en Australië. Later verhuisde ze naar Auckland, Nieuw-Zeeland waar ze in april 2021 haar honderdste verjaardag vierde. Ze was de laatst levende vrouwelijke SOE-agent van de 39 die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk werkten. Latour sprak pas met haar familie over haar activiteiten tijdens de oorlog toen haar kinderen er in 2000 via internet over lazen.[1]

Phyllis Latour overleed op 7 oktober 2023 op 102-jarige leeftijd.[2]

Onderscheidingen