Pembroke Dock

Pembroke Dock
Doc Penfro

Plaats in Wales
Situering
Bestuurlijk gebied	Pembrokeshire
Behouden graafschap	Dyfed
Coördinaten	51° 42' NB, 4° 57' WL
Algemeen
Oppervlakte	0,3524[1] km²
Inwoners (2001)	8676 (24620 inw./km²)
Overig
Postcode(s)	SA72
Netnummer(s)	01646
Grid code	SM965035
Post town	PEMBROKE DOCK
Foto('s)
Portaal    Verenigd Koninkrijk

Pembroke Dock is een plaats in het Welshe graafschap Pembrokeshire. Pembroke Dock telt 8676 inwoners. Na Haverfordwest en Milford Haven is Pembroke Dock de derde grootste stad in Pembrokeshire.

Oorspronkelijk was Paterchurch een klein vissersdorpje aan de Milford Haven Waterway. Deze natuurlijke haven biedt de scheepvaart al eeuwen beschutting tegen de heersende zuidwestelijke winden.

Na de bouw van de scheepswerf van de Royal Navy maakte Pembroke Dock een snelle groei door na 1814. De locatie was zeer geschikt voor een droogdok, de kust was vlak maar het water werd snel dieper. Op 10 februari 1816 werden de eerste twee schepen te water gelaten. Over een periode van 112 jaar werden vijf koninklijke jachten gebouwd en 263 andere schepen voor de Royal Navy. De tanker RFA Oleander van de Royal Fleet Auxiliary was het laatste schip dat op de werf werd gebouwd, deze ging op 26 april 1922 te water. De werf werd gesloten in 1926. Er resteerde nog een klein marine onderdeel, maar ook deze werd in 2008 gesloten. Na het sluiten van de werf werd het terrein herontwikkeld. In 1992 begon Irish Ferries met een veerdienst op de route Pembroke en Rosslare (Ierland). Bij de Pembroke Dock Ferry Terminal kunnen schepen met een lengte van 185 meter en een diepgang van 6,5 meter aanmeren.

De werf moest beschermd worden en in 1844 werden enkele kazernes gebouwd, waaronder de Defensible Barracks. Deze laatste lag op minder dan een kilometer van de werf en diende ook om de werf aan de landzijde te verdedigen. Tussen 1849 en 1857 werden twee Martellotorens gebouwd in de zuid- en noordwestelijke hoek van de werf. In 1967 vertrokken de laatste soldaten uit Pembroke Dock.

Van 1930 tot 1959 lag hier een luchtmachtbasis van het RAF Coastal Command, de kustbewaking. Deze was uitgerust met vliegboten en watervliegtuigen. De eerste toestellen waren van het type Supermarine Southampton en in 1943 kwam de Short Sunderland. Deze vliegtuigen patrouilleerden tijdens de Slag om de Atlantische Oceaan teneinde Duitse onderzeeboten op te sporen en te vernietigen. RAF Pembroke Dock was destijds de grootste basis voor watervliegtuigen.

Op maandag 19 augustus 1940 bombardeerden drie vliegtuigen van de Luftwaffe de olieopslag tanks van de marine, het Llanreath Oil Tank Depot, in Pembroke Dock.^[2] De aanval was een succes, van de 18 tanks vlogen er elf in brand en het duurde 18 dagen voordat het vuur was geblust. Aan de bluswerkzaamheden deden 650 brandweermannen mee en vijf mensen uit Cardiff kwamen bij het blussen om het leven. Het is de grootste brand in het Verenigd Koninkrijk sinds de Grote Brand van Londen.