Patagorhynchus
| Patagorhynchus Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Laat-Krijt | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Geslacht | ||||||||||
| Patagorhynchus † Chimento et al., 2023 | ||||||||||
| Typesoort | ||||||||||
| Patagorhynchus pascuali | ||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||
Patagorhynchus op  Wikispecies | ||||||||||
| ||||||||||
Patagorhynchus is een geslacht van uitgestorven vogelbekdieren uit de orde Monotremata. De typesoort is Patagorhynchus pascuali, die tijdens het Laat-Krijt in Zuid-Amerika leefde.
Fossiele vondst
Van Patagorhynchus is een fossiele kies en gedeeltelijke kaak gevonden in de Chorrillo-formatie in Argentinië, die dateert uit het Maastrichtien. Het dier deelde zijn leefgebied met onder meer dinosauriërs en het zoogdier Patagomaia.
Tot de beschrijving van Patagorhynchus was Monotrematum uit het Paleoceen het enige bekende niet-Australaziatische cloacadier. Het voorkomen van de vogelbekdieren in Zuid-Amerika vormt een bewijs voor een verbinding tussen Australië, Zuid-Amerika en Antarctica aan het einde van het Krijt en het begin van het Cenozoïcum.
Kenmerken
Patagorhynchus was een getande vogelbekdier en bewoonde een wetlandgebied. In de Chorillo-formatie zijn ook fossielen gevonden van ongewervelden zoals zoetwaterslakken en veel larven van dansmuggen, die een deel van het dieet van het hedendaagse vogelbekdier vormen en vermoedelijk ook als prooidieren van Patagorhynchus dienden. Analyse van het gebit van de verschillende vogelbekdieren laat zien dat vroege vogelbekdieren zoals Patagorhynchus en de eveneens Zuid-Amerikaanse Monotrematum uit het Paleoceen een dichter en dikker email hadden ten opzichte van de latere vormen en dit wijst er op dat ze harder voedsel aten, bijvoorbeeld landbewonende geleedpotigen zoals kevers. Voor het kraken van het exoskelet van geleedpotigen is meer bijtkracht nodig dan voor het eten van zacht voedsel zoals aquatische wormen en insectenlarven door de latere Australische vogelbekdieren.
Literatuur
- (en) First monotreme from the Late Cretaceous of South America. NR Chimento et al. Communications Biology (2023).
- (en) The evolution of enamel structure and diet in the Monotremata (Mammalia). JA Case et al. Annual Meeting of the Society of Vertebrate Paleontology (2025).