Parijs-Roubaix 2021

Vlag van Frankrijk Parijs-Roubaix 2021
118e editie
Parijs-Roubaix 2021
Datum 3 oktober 2021
Startplaats Compiègne
Finishplaats Roubaix
Totale afstand 257,7 km
Eindklassementen
Eerste Vlag van Italië Sonny Colbrelli
Tweede Vlag van België Florian Vermeersch
Derde Vlag van Nederland Mathieu van der Poel
Navigatie
← Parijs-Roubaix 2019  Parijs-Roubaix 2022 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 118e editie van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix werd gereden op 3 oktober 2021. De koers maakt deel uit van de UCI World Tour 2021. Titelverdediger was Philippe Gilbert; hij werd opgevolgd door de Italiaans en Europees kampioen Sonny Colbrelli. Vanwege de coronapandemie kon de editie van 2020 en de geplande editie in het voorjaar van 2021 niet doorgaan. Op 2 oktober werd de allereerste editie bij de vrouwen gereden met de Britse Elizabeth Deignan als winnares.

Mannen

Parcours

Laatste kasseistroken tot Roubaix.

Het parcours is met 257 km even lang als twee jaar geleden. Er zijn in 2021 30 kasseistroken opgenomen in het parcours met een totale afstand van 54,5 km. Dit is bijna een kopie van het parcours van de afgelopen jaren. Na de eerste strook van Troisvilles naar Inchy, zijn er enkele wijzigingen. Vanaf strook 22 zijn er geen wijzigingen.

Sector Kilometer Naam Lengte (km) Zwaarte
3096,3Troisvilles naar Inchy0,9* *
29102,8Viesly naar Qiuévy1,8* * *
28105,4Qiuévy naar Saint-Python3,7* * * *
27110,1Saint-Python1,5* *
26116,6Haussy naar Saint-Martin-sur-Écaillon0,8* * *
25120,9Saint-Martin-sur-Écaillon naar Vertain2,3* * *
24127,3Capelle naar Ruesnes1,7* * *
23136,3Artres naar Quérénaing1,6* * *
22138,1Quérénaing naar Maing2,5* * *
21141,2Maing naar Monchaux-sur-Écaillon1,6* * *
20154,2Haveluy naar Wallers2,5* * * *
19162,4Trouée d'Arenberg2,3* * * * *
18168,4Wallers naar Hélesmes1,6* * *
17175,2Hornaing naar Wandignies3,7* * * *
16182,7Warlaing naar Brillon2,4* * *
15186,2Tilloy naar Sars-et-Rosières2,4* * * *
14192,5Beuvry-la-Forêt naar Orchies1,4* * *
13197,5Orchies1,7* * *
12203,6Auchy-lez-Orchies naar Bersée2,7* * * *
11209,1Mons-en-Pévèle3,0* * * * *
10215,1Mérignies naar Avelin0,7* *
9218,5Pont-Thibaut naar Ennevelin1,4* * *
8224,4Templeuve naar L'Epinette0,2*
8bis224,6Templeuve (Moulin-de-Vertain)0,5* *
7230,8Cysoing naar Bourghelles1,3* * *
6233,3Bourghelles naar Wannehain1,1* * *
5237,8Camphin-en-Pévèle1,8* * * *
4240,5Carrefour de l'Arbre2,1* * * * *
3242,8Gruson1,1* *
2249,5Willems naar Hem1,4* * *
1256,3Roubaix (Espace Charles Crupelandt)0,3*

Deelnemende ploegen

19 UCI World Tour-ploegen 6 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R-Citroën Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van Australië Team BikeExchange Vlag van België Alpecin-Fenix
Vlag van Kazachstan Astana-Premier Tech Vlag van Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers Vlag van Duitsland Team DSM Vlag van Frankrijk Arkéa Samsic
Vlag van Bahrein Bahrain-Victorious Vlag van België Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma Vlag van Frankrijk B&B Hotels p/b KTM
Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van Israël Israel Start-Up Nation Vlag van Zuid-Afrika Team Qhubeka Vlag van België Bingoal Pauwels Sauces WB
Vlag van Frankrijk Cofidis, Solutions Crédits Vlag van België Lotto Soudal Vlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo Vlag van Frankrijk DELKO
Vlag van België Deceuninck–Quick-Step Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Frankrijk TotalEnergies
Vlag van Verenigde Staten EF Education-Nippo
Koploper Gianni Moscon

Uitslag

PlaatsNaamPloegtijd
Winnaar Vlag van Italië Sonny ColbrelliVlag van Bahrein Bahrain-Victorious6u01'57"
2Vlag van België Florian VermeerschVlag van België Lotto Soudalz.t.
3Vlag van Nederland Mathieu van der PoelVlag van België Alpecin-Fenixz.t.
4Vlag van Italië Gianni MosconVlag van Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers+ 44"
5Vlag van België Yves LampaertVlag van België Deceuninck–Quick-Step+ 1'16"
6Vlag van Frankrijk Christophe LaporteVlag van Frankrijk Cofidisz.t.
7Vlag van België Wout van AertVlag van Nederland Team Jumbo-Vismaz.t.
8Vlag van België Tom Van AsbroeckVlag van Israël Israel Start-Up Nationz.t.
9Vlag van Canada Guillaume BoivinVlag van Israël Israel Start-Up Nationz.t.
10Vlag van Australië Heinrich HausslerVlag van Bahrein Bahrain-Victoriousz.t.
11Vlag van Duitsland Jonas RutschVlag van Verenigde Staten EF Education-Nippoz.t.
12Vlag van Duitsland Max WalscheidVlag van Zuid-Afrika Team Qhubeka NextHash+ 3'17"
13Vlag van Frankrijk Anthony TurgisVlag van Frankrijk TotalEnergiesz.t.
14Vlag van Noorwegen Alexander KristoffVlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates+ 4'40"
15Vlag van België Gianni VermeerschVlag van België Alpecin-Fenixz.t.
16Vlag van Nederland Sebastian LangeveldVlag van Verenigde Staten EF Education-Nippo+ 4'45"
17Vlag van Oostenrijk Marco HallerVlag van Bahrein Bahrain-Victorious+ 6'21"
18Vlag van België Amaury CapiotVlag van Frankrijk Arkéa Samsicz.t.
19Vlag van België Baptiste PlanckaertVlag van België Intermarché-Wanty-Gobert Matériauxz.t.
20Vlag van Italië Luca MozzatoVlag van Frankrijk B&B Hotels p/b KTMz.t.

Vrouwen

Vlag van Frankrijk Parijs-Roubaix voor vrouwen 2021
1e editie
Parijs-Roubaix 2021
Datum 2 oktober 2021
Startplaats Denain
Finishplaats Roubaix
Totale afstand 116,4 km
Eindklassementen
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Deignan
Tweede Vlag van Nederland Marianne Vos
Derde Vlag van Italië Elisa Longo Borghini
Navigatie
  Parijs-Roubaix 2022 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De eerste vrouweneditie van Parijs-Roubaix werd verreden op zaterdag 2 oktober 2021, een dag voor de mannenwedstrijd. De eerste editie voor vrouwen werd aangekondigd halverwege 2020,[1] toen de voorjaarsklassiekers vanwege de coronapandemie werden uitgesteld tot het najaar.[2] Enkele weken voor de geplande datum van 25 oktober 2020 werd de wedstrijd alsnog afgelast.[3] Ook de voorjaarseditie van 11 april 2021 kon niet doorgaan en werd uitgesteld naar 2 oktober.[4]

Deze eerste editie werd gewonnen door de Britse Lizzie Deignan (de eerste Britse overwinning ooit in Parijs-Roubaix), die werd verreden over spekgladde kasseien door de regen en de modder.

Parcours

Laatste kasseistroken tot Roubaix.

Het parcours voor de vrouwen startte in Denain en telde 116,4 kilometer met 17 kasseistroken. Dit waren dezelfde als de laatste 17 voor de mannen, wat inhield dat met name het Bos van Wallers-Arenberg ontbrak.[5]

Sector Kilometer Naam Lengte (km) Zwaarte
1734,6Hornaing naar Wandignies3,7* * * *
1642,1Warlaing naar Brillon2,4* * *
1545,6Tilloy naar Sars-et-Rosières2,4* * * *
1451,9Beuvry-la-Forêt naar Orchies1,4* * *
1356,9Orchies1,7* * *
1263Auchy-lez-Orchies naar Bersée2,7* * * *
1168,5Mons-en-Pévèle3,0* * * * *
1074,5Mérignies naar Avelin0,7* *
977,9Pont-Thibaut naar Ennevelin1,4* * *
883,8Templeuve naar L'Epinette0,2*
8bis84,0Templeuve (Moulin-de-Vertain)0,5* *
790,2Cysoing naar Bourghelles1,3* * *
692,7Bourghelles naar Wannehain1,1* * *
597,2Camphin-en-Pévèle1,8* * * *
499,9Carrefour de l'Arbre2,1* * * * *
3102,2Gruson1,1* *
2108,9Willems naar Hem1,4* * *
1115,7Roubaix (Espace Charles Crupelandt)0,3*

Deelnemende ploegen

Alle negen World-Tourploegen namen deel, aangevuld met 13 continentale ploegen, waaronder de Belgische ploegen Lotto Soudal Ladies en Doltcini-Van Eyck Sport en de Nederlandse ploegen Jumbo-Visma, Parkhotel Valkenburg en NXTG Racing. Namens deze laatste ploeg ging ook Britt Knaven van start, de dochter van Servais Knaven, die 20 jaar eerder de vorige natte editie wist te winnen.[6] Aanvankelijk stonden ook A.R. Monex, Cogeas-Mettler en Plantur-Pura op de startlijst voor de editie in het voorjaar, maar vanwege de verplaatsing naar het najaar moest Plantur-Pura afzeggen, omdat het team bestaat uit veldrijdsters en het veldritseizoen reeds begonnen is. In plaats daarvan kreeg BePink een uitnodiging.[7]

Onder de favorieten worden onder andere Ellen van Dijk, Chantal van den Broek-Blaak, Marianne Vos, Lotte Kopecky en Jolien D'hoore gerekend.[8] Voor D'hoore was dit tevens haar laatste koers.[9]

World-TourteamsUCI-teams
Vlag van Italië Alé BTC LjubljanaVlag van Frankrijk ArkéaVlag van België Lotto Soudal Ladies
Vlag van Australië BikeExchangeVlag van Italië BePinkVlag van Nederland NXTG Racing
Vlag van Duitsland Canyon-SRAMVlag van Duitsland Ceratizit-WNTVlag van Nederland Parkhotel Valkenburg
Vlag van Duitsland DSMVlag van Noorwegen Coop-Hitec ProductsVlag van Frankrijk Stade Rochelais Charente-Maritime
Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine FuturoscopeVlag van België Doltcini-Van Eyck SportVlag van Verenigde Staten Team Tibco
Vlag van Nederland Liv RacingVlag van Verenigd Koninkrijk Drops-Le ColVlag van Italië Valcar-Travel & Service
Vlag van Spanje MovistarVlag van Nederland Jumbo-Visma
Vlag van Nederland SD Worx
Vlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo

Koersverloop

Al op de eerste kasseienstrook op 82 kilometer voor de finish demarreerde Lizzie Deignan. De achtervolgende groep werd regelmatig uitgedund op de kasseistroken door valpartijen en mechanische pech, maar op de tussenstukken smolten telkens kleine groepjes weer samen. Onder de slachtoffers waren: Annemiek van Vleuten (gebroken schaambeen en schouder), Europees kampioene Ellen van Dijk (duizelig na val op het hoofd) en Vittoria Guazzini (gebroken enkel).[10] Deignan bleef uit de problemen en bouwde haar voorsprong gestaag uit naar 2,5 minuut. Op Carrefour de l'Arbre versnelde Marianne Vos en zij ging solo in de achtervolging. Achter haar probeerde Deignans ploeggenote Elisa Longo Borghini het gat met Vos te dichten, maar de drie vrouwen kwamen uiteindelijk een voor een over de finish in Roubaix. Deignan had op de velodrome nog ruim een minuut voorsprong op Vos en werd zo de eerste vrouw die de koningin der klassiekers op haar naam wist te schrijven.[11][12]

Uitslag

PlaatsNaamPloegtijd
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth DeignanVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo2u56'07"
2Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Nederland Team Jumbo-Visma+ 1'17"
3Vlag van Italië Elisa Longo BorghiniVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo+ 1'47"
4Vlag van Duitsland Lisa BrennauerVlag van Duitsland Ceratizit-WNT+ 1'51"
5Vlag van Italië Marta BastianelliVlag van Italië Alé BTC Ljubljana+ 2'10"
6Vlag van Denemarken Emma NorsgaardVlag van Spanje Movistar Teamz.t.
7Vlag van Duitsland Franziska KochVlag van Duitsland Team DSMz.t.
8Vlag van Frankrijk Audrey Cordon-RagotVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredoz.t.
9Vlag van Italië Marta CavalliVlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscopez.t.
10Vlag van Nederland Chantal van der Broek-BlaakVlag van Nederland SD Worxz.t.
11Vlag van Luxemburg Christine MajerusVlag van Nederland SD Worx3'03"
12Vlag van Verenigde Staten Leah ThomasVlag van Spanje Movistar Teamz.t.
13Vlag van Nederland Marjolein van 't GeloofVlag van Verenigd Koninkrijk Drops-Le Col supported by Tempurz.t.
14Vlag van Nederland Amy PietersVlag van Nederland SD Worx+ 4'26"
15Vlag van België Lotte KopeckyVlag van Nederland Liv Racing+ 4'33"
16Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup LudwigVlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscopez.t.
17Vlag van Nederland Teuntje BeekhuisVlag van Nederland Team Jumbo-Visma+ 4'36"
18Vlag van Duitsland Romy KasperVlag van Nederland Team Jumbo-Visma+ 4'41"
19Vlag van Portugal Maria MartinsVlag van Verenigd Koninkrijk Drops-Le Col supported by Tempur+ 5'55"
20Vlag van Frankrijk Lucie JounierVlag van Frankrijk Team Arkéaz.t.
Zie de categorie Paris-Roubaix 2021 van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.