Orano

Orano SA
Logo
De opwerkingsfabriek in La Hague
De opwerkingsfabriek in La Hague
Locatie
Land van hoofdzetel Vlag van Frankrijk Frankrijk
Hoofdkantoor Châtillon
Industrie en producten
Industrie(ën) holdingactiviteitenBewerken op Wikidata
Producten/diensten De levering van brandstoffen en diensten aan kerncentrales
Status en tijdlijn
Oprichting - 2001
- 2018 afgesplitst van Areva
Vervangt ArevaBewerken op Wikidata
Bedrijfsstructuur
Rechtsvorm société anonyme à conseil d'administration s.a.i.Bewerken op Wikidata
Oprichter(s) Afgesplitst van Areva
Eigenaar(s) Franse staat (90%), JNFL (5%) en Mitsubishi Heavy Industries (5%)
Moeder­onderneming Bewerken op Wikidata
Sleutelfiguren Nicolas Maes (CEO),
Claude Imauven (voorzitter)
Aantal werknemers 17.500 (2024)
Dochter­ondernemingen
Areva NC
Orano Mining
Bewerken op Wikidata
Financiën
Omzet/jaar € 5,9 miljard (2024
Winst/jaar € 633 miljoen (2024)
Links
Website Orano.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Orano is een internationaal actief Frans industrieconcern gericht op kernenergie. Het bedrijf is actief in de uraniummijnbouw, het onderhoud en het beheer van kernreactoren en de verwerking van verbruikte nucleaire brandstof.

Activiteiten

Orano is een société anonyme, waarvan bijna 90% van de aandelen in handen zijn van de Franse overheid. Het realiseerde in 2025 een omzet van zes miljard euro, waarvan de helft in Frankrijk werd behaald.

De wereldwijde activiteiten van Orano zijn gegroepeerd in drie bedrijfsonderdelen:[1]

Mining

Orano heeft belangen in uraniummijnen of -reserves in Canada, Kazachstan en Niger.
In Canada is het al 60 jaar actief en werkt nauw samen Cameco. Het heeft mindeheidsbelangen in de McArthur River en Cigar Lake-mijnen in Saskatchewan. Kazachstan heeft het een belang in de South Tortkuduk-mijn waar de productie medio 2024 is opgestart. Hierin heeft Orano Mining 51% van de aandelen en Kazatomprom de rest. In Niger is het actief via Somaïr (Société des mines de l’Aïr), opgericht in 1968. Orano Mining heeft 63,4% van de aandelen en het Staatsbedrijf SOPAMIN (Société du patrimoine des mines du Niger) de resterende 36,6%.

Front End

Hier is de hoofdactiviteit het verrijken van uranium en de fabricage van nucleaire brandstof.
In de fabriek Malvési, in Aude, wordt het uraniumerts verwerkt tot uraniumtetrafluoride (UF4). Deze fabriek heeft een capaciteit van 14.000 ton per jaar. Het materiaal gaat vervolgens naar de fabriek Philippe Coste, bij kerncentrale Tricastin, die het omzet in uraniumhexafluoride (UF6). Deze fabriek wordt uitgebreid en krijgt een capaciteit van 14.000 ton per jaar. Het verrijken, door middel van ultracentrifuge, gebeurd bij het Georges Besse II complex, ook gelegen op het terrein van Tricastin.

Back End

De activiteiten van deze groep omvatte het opwerken van gebruikte nucleaire brandstof, het transport ervan, het ontmantelen van nucleaire installaties, decontaminatie en behandeling van nucleair afval. De belangrijkste faciliteiten zijn de opwerkingsfabriek La Hague en de MELOX-fabriek, die MOX-brandstof maakt, op het nucleaire complex Marcoule.

Deze drie onderdelen bedienen de volledige nucleaire-energiecyclus.

Een kleine activiteit is het leveren van medische isotopen.

In 2024 had Mining een omzetaandeel van 24%, van Front End was de bijdrage 22% en de rest was afkomstig van de Back End activiteiten.

Resultaten

Jaar[2] Order-
portefeuille
Omzet Netto-
resultaat
(× € miljoen)
2021 25.800 4726 678
2022 26.100 4237 −377
2023 30.800 4775 322
2024 35.900 5874 712

Geschiedenis

Voorloper

Areva ontstond op 3 september 2001 door de fusie van CEA-Industrie met Cogema (Compagnie générale des matières nucléaires) en Framatome, twee Franse nucleaire-energiebedrijven die rechtstreeks of onrechtstreeks gecontroleerd werden door CEA-Industrie.

Orano

In 2018 werd Areva, na oplopende verliezen en een kapitaalinjectie opgesplitst. Het voormalige Areva NC kreeg een nieuwe naam, Orana, en drie aandeelhouders: de Franse staat met 90% van de aandelen, Japan Nuclear Fuel Limited (JNFL) 5% en Mitsubishi Heavy Industries (MHI) ook 5%.

In juli 2023 werd in Niger de president en Franse bondgenoot Mohamed Bazoum na een staatsgreep afgezet. De nieuwe militaire leiders maakten het Frankrijk steeds moeilijker om in de mijnbouwsector actief te blijven, en dan met name uit de uraniumwinning. In december 2024 maakte Orana bekend geen controle meer te hebben over het lokale mijnbouwbedrijf Somaïr.[3] Niger heeft wereldwijd een aandeel van 5% in de productie van uranium, maar in 2022 leverde het land een kwart van het uranium voor de kerncentrales in Europa.