Cameco

Cameco Corporation
McArthur River mijn
Locatie
Land van hoofdzetel	Canada
Hoofdkantoor	Saskatoon, Saskatchewan
Industrie en producten
Industrie(ën)	mijnbouw
Producten/diensten	Uranium
Status en tijdlijn
Oprichting	1988
Bedrijfsstructuur
Rechtsvorm	corporation
Sleutelfiguren	Tim Gitzel (President en CEO)
Dochter­ondernemingen	Cameco (Germany)
Financiën
Beurs	NYSE: CCJ
Omzet/jaar	CA$ 3136 miljoen (2024)
Winst/jaar	CA$ 172 miljoen (2024)
Links
Website	www.cameco.com
Portaal    Economie

Cameco Corporation (voorheen: Canadian Mining and Energy Corporation) is 's werelds grootste beursgenoteerde uraniumbedrijf, gevestigd in Saskatoon. In 2024 was het de op één na grootste uraniumproducent ter wereld, met een wereldmarktaandeel van 18%.

De Canadian Mining and Energy Corporation werd in 1988 opgericht door de fusie van twee staatsbedrijven: Eldorado Nuclear Limited (voorheen: Eldorado Mining and Refining Limited) en Saskatchewan Mining Development Corporation (SMDC). Op dat moment waren er twee aandeelhouders, de provinciale overheid met een belang van 62% en de overige aandelen waren in handen van de federale overheid.

De nieuwe naam werd later ingekort tot Cameco Corporation. In juli 1992 kregen de aandelen een beursnotering en kwam 20% van de aandelen in andere handen. In een aantal stappen over een periode van elf jaar was het bedrijf in 2002 volledig geprivatiseerd.

In 1996 werd Power Resources Inc. overgenomen, de grootste uraniumproducent in de Verenigde Staten. In 1998 volgde de overname van het in Canada gevestigde Uranerz Exploration and Mining Limited en Uranerz USA.

In 2004 werden de goudmijnactiviteiten in Kirgizië, Mongolië en de Verenigde Staten afgesplitst in een nieuw opgericht beursgenoteerd bedrijf, Centerra Gold. Cameco had op 30 december 2009 het hele belang in Centerra Gold afgestoten.^[1]

In 2008 verwierf Cameco een minderheidsbelang van 24% in Global Laser Enrichment (GLE). GLE is de exclusieve licentiehouder van de gepatenteerde technologie voor scheiding van isotopen door laserexcitatie, ontwikkeld door SILEX Systems. GLE heeft deze methode geschikt gemaakt voor uraniumverrijking. In 2021 verwierven Cameco en SILEX het belang van 76% van GE-Hitachi in GLE, waardoor Cameco 49% van het bedrijf in handen kreeg.

In 2011 tekende Cameco een overeenkomst met het Finse mijnbouwbedrijf Talvivaara Mining Company. Cameco betaalde US$ 60 miljoen voor de aanleg van een uraniumwinningscircuit in de nikkel/zinkmijn Talvivaara in Sotkamo. Talvivaara betaalde deze investering terug door de levering van uraniumconcentraat. Nadat dit bedrag was afbetaald, bleef Cameco het uraniumconcentraat afnemen tegen marktprijzen.

In 2012 nam Cameco de Duitse handelsonderneming Nukem Energy over.^[2] Nukem was in 1960 opgericht en levert brandstoffen aan kernenergiecentrales.

In 2016 werd het werk aan de Rabbit Lake-mijn stilgelegd vanwege de lage uraniumprijzen.^[3] In 2017 volgde een vergelijkbare maatregel voor de McArthur River-mijn en de Key Lake-fabriek waarna in 2018 alsnog een sluiting volgde, waarbij ongeveer 700 werknemers hun baan verloren.

In 2021 trok de vraag naar uranium aan en begin 2022 besloot Cameco de productie te herstarten in de McArthur River/Key Lake-mijn.^[4] Het plan voor 2024 is een productie van 15 miljoen lb U₃O₈. Door de lagere productie in de afgelopen jaren zijn vraag en aanbod meer in evenwicht gekomen en Cameco verder nieuwe meerjarige contracten afgesloten waardoor een hogere productie mogelijk is geworden.

In oktober 2022 kondigde Cameco samen met Brookfield Renewable Partners de overname aan van Westinghouse Electric Company (WEC) in een transactie ter waarde van US$ 7,9 miljard, inclusief schulden. Cameco zal een belang van 49% in het bedrijf nemen. Deze koop werd in november 2023 afgerond.

Cameco exploiteert uraniummijnen in Noord-Amerika, Australië en Kazachstan. In Saskatchewan heeft het de grootste uraniummijn ter wereld, McArthur River/Key Lake, en Cigar Lake, 's werelds uraniummijn met de hoogste gehaltes. Deze twee mijnen hebben het Franse Orano als minderheidsaandeelhouder. De Rabbit Lake uraniummijn is in 2016 stilgelegd en heeft tot en met 2024 niets geproduceerd. In de Verenigde Staten heeft het uraniummijnen in de staten Nebraska en Wyoming, maar ook hier ligt de productie stil sinds 2016. JV Inkai is de beheerder van een uraniummijn in Kazakhstan. Cameco heeft in dit bedrijf een belang van 40%, partner Kazatomprom heeft de rest, en neemt alleen haar aandeel in de nettowinst van JV Inkai op in de resultaten.

In Ontario exploiteert Cameco de Blind River uraniumraffinaderij, hier worden de onzuiverheden uit het uraniumerts verwijderd en deze fabriek levert UO₃ als eindproduct. De uraniumconversiefaciliteit in Port Hope zet deze grondstof om in uraniumhexafluoride (UF₆) voor lichtwaterreactoren of in uraniumdoixide (UO ₂) voor zwaarwaterreactoren.

Cameco is de exclusieve brandstofleverancier van Bruce Power, dat 30% van de elektriciteit in Ontario levert via zijn kerncentrale. In de centrale staan acht CANDU-reactoren met een opgesteld vermogen van meer dan 6500 MW. Cameco had een aandelenbelang in Bruce Power, maar heeft dit in 2014 verkocht.

Cameco heeft met haar klanten langlopende contracten en levert verder producten op de markt. De klanten betalen vaste prijzen, de prijzen worden vastgelegd bij het tekenen van het contract en worden gedurende de looptijd van het contract aangepast. Marktconforme contracten zijn gebaseerd op de spotprijs of de lange-termijnprijs, en de prijs wordt vastgelegd op het moment van levering en niet op het moment dat het contract wordt getekend. De levering van brandstoffen gebeurd voornamelijk op basis van lange termijncontracten, voor de levering van uranium zijn marktprijzen dominant.