Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1953

Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1953
Datum 22 februari 1953
Land Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Te verdelen zetels 165
Opkomst 95,83% (Gedaald1%)
Resultaat
Grootste partij ​ Sozialistische Partei Österreichs (42,11%)[1]
Nieuwe Bondskanselier Julius Raab (ÖVP)
Vorige Bondskanselier Leopold Figl (1945-1953)
Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1953
Opvolging verkiezingen
← 1949  1956 →
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De derde verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 22 februari 1953 plaats.

De Geallieerde bezettingszones in Oostenrijk (1945-1955)

Het waren de laatste parlementsverkiezingen tijdens geallieerde bezetting van Oostenrijk.

Voornaamste partijen die deelnamen aan de verkiezingen
PartijnaamAfkortingIdeologische richting
Österreichische VolksparteiÖVPchristendemocratie, liberaal conservatisme
Sozialistische Partei ÖsterreichsSPÖsociaaldemocratie, democratisch socialisme
Kommunistische Partei ÖsterreichsKPÖmarxisme-leninisme, communisme
Wahlpartei der UnabhängigenWdUliberaal conservatisme, nationaal liberalisme

Uitslag

De SPÖ kreeg voor het eerst sinds de Tweede Oostenrijkse Republiek meer stemmen dan de ÖVP. Toch bleef de ÖVP in de Nationale Raad de grootste partij, 74 tegen 73 voor de sociaaldemocraten.[2] De christendemocraten leverden 3 zetels ten opzichte van 1949, terwijl de sociaaldemocraten 6 zetels winst boekten.

PartijenStemmenPercentageZetelsVerschil
 Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ)1.818.51742,10%73Gestegen6
 Österreichische Volkspartei (ÖVP)1.781.77741,30%74Gedaald3
 Wahlpartei der Unabhängigen (WdU)a472.86610,90%14Gedaald2
 Wahlgemeinschaft Österreichische Volksopposition (WO)b 228.1595,28%4Gedaald1
 Overige partijenc17.3690,40%——
(opkomst 95,83%)
4.395.519100%165
a Lijstverbinding VdU/Aktion zur politischen Erneuerung
b Kommunistische Partei Österreichs en bondgenoten
c Überparteiliche Einigung der Mitte, Wahlgemeinschaft parteiloser Persönlichkeiten, Krscanska demokratska stranka, Christlichsoziale Partei und Parteifreie Persönlichkeiten, Wahlpartei Freie Demokraten, Bund der österreichischen Monarchisten, Österreichische National-Republikaner und Parteilose, Österreichische Patriotische Union

Coalitievorming

Zie Kabinet-Raab I voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Leopold Figl (ÖVP), bondskanselier sinds 1945 slaagde er na de verkiezingen niet in om een niet kabinet te vormen omdat hij werd tegengewerkt door de rechtervleugel van zijn partij.[3] Uiteindelijk slaagde Julius Raab, een partijgenoot van Figl, er op 2 april 1953 in om een nieuw kabinet - wederom een coalitie van ÖVP en SPÖ - te presenteren.

Zie ook

Zie de categorie 1953 Austrian general election van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.