Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk (Assen)

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk
Kerk in 2010
Locatie
Land	Nederland
Plaats	Dr. Nassaulaan, Assen
Adres	Doctor Nassaulaan 3
Coördinaten	52° 59′ NB, 6° 34′ OL
Onderdeel van	O.L.V. Maria ten Hemelopneming
Status en tijdlijn
Gebouwd in	1933-1934
Monumentale status	rijksmonument (19 januari 1994)[1]
Monument­nummer	468967
Bouwkundige informatie
Architect(en)	Jan van Dongen jr./J.F.A. Göbel
Bouw­materiaal	geelkleurige waalklinkers
Kerkprovincie en -genootschap
Denominatie	Rooms-Katholieke Kerk
Portaal    Christendom

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk is een kerk in de Nederlandse stad Assen.

De Onze Lieve Vrouw ten Hemelopnemingkerk in Assen werd gebouwd als vervanging voor een verouderde, honderd jaar oude kerk die ver buiten de stad lag. De parochie had al een lange weg afgelegd om dit doel te bereiken. Al in 1915 werd gestart met het sparen voor een nieuw gebouw, en in 1919 werd het terrein al verworven. Het ging om de villa met bijbehorende grote tuin van de toen overleden notaris Fremery. De villa was bedoeld om als pastorie te dienen en in de tuin zou de nieuwe kerk later worden gebouwd. Desondanks klaagde de toenmalige pastoor in 1928 dat de fondsenwerving zo tergend langzaam verliep, dat het nog een eeuwigheid zou duren voordat de nieuwe kerk er zou komen. Dit veranderde met de komst van de ondernemende pastoor J.G.A. Mets op 1 mei 1931, die erin slaagde de financiering binnen twee jaar rond te krijgen, waarna de bouw in 1933 kon beginnen.

De architect, Jan van Dongen jr., werd waarschijnlijk gekozen door een bevriende bouwkundige van het aartsbisdom. Van Dongen had kort daarvoor al een andere Drentse kerk ontworpen, de Sint-Franciscuskerk in Steenwijksmoer. De lokale architect J.F.A. Göbel assisteerde hem als uitvoerend architect. Pastoor Mets had naar eigen zeggen geen verstand van bouwen en wilde dat ook niet hebben, wat de samenwerking met Van Dongen vergemakkelijkte en hem de vrijheid gaf in het ontwerp.

Het gebouw is een eenschepige kerk die plaats biedt aan 350 gelovigen en in 1934 werd ingewijd. De bouwkosten bedroegen 46.000 gulden. Het exterieur wordt gekenmerkt door robuuste, geelkleurige Waalklinkers, terwijl de daken zijn bedekt met rode Limburgse pannen. Het interieur laat de dakconstructie in het zicht, terwijl het priesterkoor, de doopkapel en de devotiekapel zijn voorzien van gewelven, uitgevoerd in gele Friese klinkers. De ligging van de kerk werd bepaald door het naburige gymnasium en het parochiehuis, dat een jaar later werd gebouwd. Dit gebouw droeg de naam Sint Martinus en diende tevens als militair tehuis.

Het interieur wordt verrijkt met speciaal ontworpen kunstwerken. De doopkapel is voorzien van een drievoudig gebrandschilderd raam van Jos ten Horn, en een beeld van St. Theresia van de hand van Charles de Vos. Het hoofdaltaar, ontworpen door Van Dongen, werd in Italië vervaardigd en geschonken door de familie Göbel. In 1937 werd bovendien een kruisweg geplaatst, bestaande uit veertien mozaïekstaties van Joan Collette.

Een bijzonder aspect van de kerk is de integratie van historische objecten die zijn teruggevonden in de oude kerk en pastorie. Een goed geconserveerde 15e-eeuwse Calvarieberg werd ontdekt in een biechtstoel en kreeg een plek in de devotiekapel. Daarnaast werden twee 18e-eeuwse lindenhouten beelden van Maria en Jozef, na restauratie, opgesteld boven de zijaltaren.