Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours

Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours
Locatie
Land	Frankrijk
Plaats	Parijs
Adres	55, boulevard de Ménilmontant, 75011 Paris
Coördinaten	48° 52′ NB, 2° 23′ OL
Gewijd aan	Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand
Status en tijdlijn
Gebouwd in	1892-1896
Begraafplaats	Cimetière du Père-Lachaise
Bouwkundige informatie
Architect(en)	Frére Gérard C.Ss.R.
Stijlperiode	neogotiek
Interieur
Orgel	2004
Kerkprovincie en -genootschap
Denominatie	Rooms-Katholieke Kerk
Bisdom	Aartsbisdom Parijs
Detailkaart
	;
Afbeeldingen
	Gebrandschilderd raam
	Interieur met orgel
	Website;
Portaal	Christendom

De Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours is een rooms-katholieke parochiekerk in het 11e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs. Het gebouw ligt aan de boulevard de Ménilmontant, maar heeft geen façade aan de straat. De kerk is bereikbaar via een doorgang door het ertussen liggende huizenblok.

Geschiedenis

In de 19e eeuw groeide de bevolking van de aan Cimetière du Père-Lachaise grenzende wijk enorm doordat veel arbeiders uit het oosten van Frankrijk zich hier vestigden. In 1872 werd in de wijk een eerste kapel gebouwd die gewijd was aan de heilige Hippolytus. In 1874 ontving de kapel een kopie van de icoon van Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand (Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours). Het gebouw kwam onder gezag van de Redemptoristen.

Tussen 1892 en 1896 werd door de broeders Redemptoristen een nieuwe kerk gebouwd. Toen de broeders de kerk in 1960 overdroegen aan het aartsbisdom Parijs werd het een parochiekerk. Op 27 juni 1966 werd de kerk door paus Paulus VI verheven tot basilica minor. In 1984 verlieten de Redemptoristen de kerk, die sindsdien door priesters van het bisdom wordt bediend. Sinds 2007 valt de begraafplaats Père-Lachaise onder de parochie.

Interieur

Gebrandschilderde ramen

De grote gebrandschilderde lancetramen in de kerk zijn in 1974 gemaakt door Marcelle Lecamp (1910-2000). Ze beelden de uitverkorenen uit die God na de dag des oordeels dag en nacht prijzen.

Orgel

Het orgel is, met 64 registers verdeeld over vier manualen en pedaal, een van de grootste orgels van Parijs. Het werd gebouwd door orgelbouwer Dargassies en de Manufacture Vosgienne de Grandes Orgues. Er werd gebruikgemaakt van delen van de orgels uit de Parijse kerken Saint-Ferdinand-des-Ternes en Saint-Georges. Het orgel werd in 2004 ingewijd. Hier volgt de dispositie:

I Positif C–c⁴
1.	Bourdon	8'
2.	Montre	8'
3.	Violoncelle	8'
4.	Flûte à cheminée	8'
5.	Prestant	4'
6.	Flûte douce	4'
7.	Nazard	2+²⁄₃'
8.	Doublette	2'
9.	Tierce	1+³⁄₅'
10.	Larigot	1+¹⁄₃'
11.	Septième	1+¹⁄₇'
12.	Piccolo	1'
13.	Plein-jeu V
14.	Clarinette	8'
	Tremolo

II Grand Orgue C–c⁴
15.	Montre	16'
16.	Montre	16'
17.	Diapason	8'
18.	Salicional	8'
19.	Flûte harmonique	8'
20.	Bourdon	8'
21.	Quinte	5+¹⁄₃'
22.	Prestant	4'
23.	Tierce	3+¹⁄₅'
24.	Doublette	2'
25.	Fourniture IV
26.	Cymbale III
27.	Trompette	8'

III Récit expressif C–c⁴
28.	Viole de Gambe	8'
29.	Voix céleste	8'
30.	Quintaton	8'
31.	Flûte traversière	8'
32.	Flûte octaviante	4'
33.	Octavin	2'
34.	Plein-jeu IV
35.	Bombarde	16'
36.	Trompette	8'
37.	Basson-hautbois	8'
38.	Voix humaine	8'
39.	Clairon	4'
	Tremolo

IV Écho C–c⁴
40.	Grosse Flûte	8'
41.	Cornet V	16'
42.	Cornet V	8'
43.	Bombarde	16'
44.	Trompette	8'
45.	Chamade	16'
46.	Chamade	8'
47.	Chamade	4'

Pédale C–g¹
48.	Flûte	32'
49.	Soubasse	32'
50.	Flûte	16'
51.	Soubasse	16'
52.	Quinte	10+²⁄₃'
53.	Flûte	8'
54.	Basse	8'
55.	Tierce	6+²⁄₃'
56.	Flûte	4'
57.	Cornet V	8'
58.	Bombarde	32'
59.	Bombarde	16'
60.	Trombone	16'
61.	Trompette	8'
62.	Clarion	4'

Externe link

Officiële website

Bronnen, noten en/of referenties

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.