Nonconformiteit (geologie)
_3.jpg)
Een nonconformiteit is in de geologie een grensvlak (discordantie) tussen gelaagd gesteente en ouder kristallijn gesteente. De jongere lagen zijn sedimentair van aard; het kunnen ook door vulkanisme gevormde lagen zijn. Het oudere kristallijne gesteente is stollingsgesteente of hooggradig metamorf gesteente waarin geen sedimentaire gelaagdheid te herkennen is.
Kristallijn gesteente ontstaat alleen diep binnenin de Aarde. Als het aan het oppervlak aangetroffen wordt is het door tektonische beweging omhoog gekomen, waarbij het afkoelde. Een nonconformiteit vormt net als andere typen discordanties een hiaat in het lokale geologisch archief, een periode waarvan geen gesteente bewaard bleef. Het oudere kristallijne gesteente stond tijdens die periode bloot aan erosie. Het jongere gelaagde gesteente is daarna bovenop het erosievlak afgezet.
De term nonconformiteit werd in 1957 ingevoerd door Carl O. Dunbar en John Rodgers.
Bronnen en verwijzingen
- (en) Dunbar, C.O. & Rodgers, J., 1957: Principles of stratigraphy, John Wiley & Sons Inc., ISBN 978-0471225393.
- (en) Marshak, S., 2019: Earth, Portrait of a Planet (6th ed.), W.W. Norton & Company, ISBN 9780393617511.