Montignies-sur-Sambre
| Deelgemeente in België | |||
|---|---|---|---|
![]() | |||
![]() | |||
| Situering | |||
| Gewest | |||
| Provincie | |||
| Gemeente | |||
| Fusie | 1977 | ||
| Coördinaten | 50° 24′ NB, 4° 29′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 6,04 km² | ||
| Inwoners (1/1/2025) |
18.900 (3.131 inw./km²) | ||
| Overig | |||
| Postcode | 6061 | ||
| Netnummer | 071 | ||
| NIS-code | 52011(E) | ||
| Detailkaart | |||
![]() | |||
| Locatie Montignies-sur-Sambre in Charleroi | |||
| Foto's | |||
![]() | |||
| |||
Montignies-sur-Sambre is een plaats in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Charleroi. Montignies-sur-Sambre was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Charleroi.
Bezienswaardigheden
- De Sint-Remigiuskerk (Église Saint-Rémy) is een classicistisch kerkgebouw van 1789.
- De Sint-Franciscuskerk (Église Saint-François) is een neogotisch kerkgebouw van 1855-1857.
- De Sint-Pieterskerk (Église Saint-Pierre) is een neoromaans kerkgebouw van 1880.
- De Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk (Église Notre-Dame de Lourdes) is een neogotisch kerkgebouw van 1914.
- De Calvariekapel (Chapelle du Calvaire) is een vierkante kapel met afgeronde hoeken van 1640. Hij bestaat uit twee boven elkaar geplaatste gebedsruimten. De bovenste kapel is 18e-eeuws en in barokstijl. Deze bezit een altaar, een gepolychromeerd Christusbeeld en een 19e-eeuws Mariabeeld.
- In een huis in de Rue Petite Aise n° 33 zijn er stenen van de Porte de Waterloo ingemetseld.
Natuur en landschap
Montignies-sur-Sambre ligt aan de Sambre en is een voorstad van Charleroi. De hoogte aan de Sint-Remigiuskerk bedraagt 113 meter.
Economie
Al in de 13e eeuw werd op kleine schaal steenkool aan de oppervlakte gewonnen. Tijdens de 18e eeuw kwamen er meerdere mijnen en in de 19e eeuw werden een 19-tal schachten gegraven. De diepste schacht was 970 meter diep. Vanaf 1890 begon de neergang. Diverse mijnen bleken niet rendabel en sloten. Omstreeks 1930 werd de laatste mijn gesloten.
Naast de mijnen waren er enkele glasfabrieken en in 1836 startte een metallurgisch bedrijf, bekend onder de naam Champaux. Dit groeide uit tot een hoogoven- en staalbedrijf.
Demografische ontwikkeling

- Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december



