Mindert Wijnstra

Mindert Wijnstra (Lippenhuizen, 31 december 1945 – Warns, 30 september 2020) was een Nederlands onderwijzer en schrijver.

Hij groeide op de boerderij/veehouderij, maar liet al snel weten daar verder geen belangstelling voor te hebben. Na de lagere school begon hij aan een onderwijzersopleiding aan de Kweekschool voor onderwijzers in Drachten. Met dat diploma op zak werd hij actief binnen het jeugd- en vormingswerk in Stiens. Na vier jaar werd hij schoolhoofd en docent aan een eenmansschool met tien leerlingen in Warns. Die school groeide onder zijn bewind naar een (wat) grotere school.

Al tijdens zijn eigen opleiding begon hij met toneel en voordrachten en schreef teksten daarvoor, ook voor schoolkranten etc. Mede door schrijver Ype Poortinga kwam het verhalen vertellen tot stand. Hij vertelde de verhalen niet alleen in Friesland, maar ook het Openluchtmuseum Arnhem vroeg hem. Dit leidde weer tot de gesproken column De Barraazje op Omrop Fryslân.

In de jaren zeventig verschoof zijn aandacht van onderwijs naar het schrijverschap. Hij bouwde een daarbij een grote bibliografie op

• ? : Se wist net dat de wolf ûndier wie (een eenakter)
• 1982: schrijversdebuut met kinderboek Kninekeutels yn it oerwâld
• 1986: Tante Ka en oare verhalen, gebaseerd op correspondentie tussen zijn dochter en een geëmigreerd vriendinnetje; het werd genomineerd voor de Simke Kloostermanpriis voor.
• 1987: redactiewerk voor Heechterp en it geheim fan de stien, een boekwerk na initiatief van de Friese Schoolradio, dat geschreven is door scholieren, die zelf steeds een vervolg schreven op een doorlopend verhaal.
• 1988: Nul-Nul, jeugdboek in modern Fries gebaseerd op een verhaal dat hijzelf schreef voor Hjir
• 1992: It hûs fol ferhalen, kinderboekenweekgeschenk voor It Fryske Boek met illustraties van dochter Babs Wijnstra (onderwijzeres en beeldend kunstenaar). Er kwamen exemplaren in het Japans (1996) en Koreaans (1998). Het werd opgenomen in de erelijst van de International Board on Books for Young People (IBBY). Hiermee kreeg hij de Simke Kloostermanpriis
• 1997: It kwaede wiif van Hylpen, eigen interpretatie van Friese volksverhalen, opnieuw maakte dochter Babs de illustraties
• 2000: Ast gelok hast
• 2004: Trije Sinten, trije verhalen
• 2005: Het geheim van Elfbergen (in het Nederlands)
• 2006: Myn earste Fryske Van Dale; woordenboek voor peuters en kleuters met uitleg over hun eerste duizend woorden; het was een vertaling van een Nederlandstalige editie
• 2016: De Seefrou (verzameling volksverhalen)
• 2017: De wiete poes en oare unfoege folksverhalen
• 2020: Jesse met co-auteur Thys Wadman, waaraan hij tijdens zijn lange ziekte aan werkte.

Hij was zoon van Trijntje Nicolai en Ide Wijnstra.^[1] In september 2020 kwamen via de Leeuwarder Courant en Omrop Fryslân berichten naar buiten dat hij ernstig ziek was, waarop hij in diezelfde maand op 74-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van prostaatkanker en herseninfarct.^[2] Zijn echtgenote Anna/Anneke Dalstra (1945-2022) overleed anderhalf jaar later.^[3]