Michael Matthews

Michael Matthews
Matthews in 2022
Matthews in 2022
Persoonlijke informatie
Bijnaam Bling
Geboortedatum 26 september 1990
Geboorteplaats Canberra, Australië
Lengte 178 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team BikeExchange
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Sprinter, Puncher, klassiekers
Ploegen
2009–2010
2011–2012
2013–2016
2017–2020
2021-
Team Jayco-AIS
Rabobank
Orica GreenEDGE
Team Sunweb
Team BikeExchange
Beste prestaties
Milaan-San Remo 2e (2024)
Gent-Wevelgem 5e (2021)
Ronde van Vlaanderen 6e (2019)
Amstel Gold Race 3e (2015)
Luik-Bast.-Luik 4e (2017)
Ronde van Italië 3 etappezeges
Ronde van Frankrijk 4 etappezeges
Ronde van Spanje 3 etappezeges
WK op de weg 2e (2015)
Overige
Zeges:  
Grote Prijs van Quebec
Grote Prijs van Montreal
Bretagne Classic
2018, 2019, 2024
2018
2020
Medailleoverzicht
Wegwielrennen
EvenementGoudZilverBrons
Wereldkampioenschappen123
Totaal (6 medailles)123
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Michael Matthews (Canberra, 26 september 1990) is een Australisch wielrenner die vooral bekend staat als massasprinter of klassiekerspecialist en die sinds 2021 rijdt voor Team BikeExchange.

Carrière

In 2006 werd hij Australisch kampioen bij de nieuwelingen. Een jaar later werd hij samen met Matthew Meisel-Dennis, Thomas Palmer en Alastair Loutit tweede op het nationale kampioenschap ploegenachtervolging voor junioren.

In 2009 werd hij derde in het Australisch kampioenschap tijdrijden voor beloften. Op het kampioenschap op de weg werd hij tweede. Ook op de Oceanische Spelen reed hij goed en werd tweede op de individuele tijdrit voor beloften. Hij behaalde dat jaar tevens zijn eerste top-10 klassering in een elitewedstrijd door als negende in het eindklassement van de Ronde van Japan te eindigen.

In 2010 werd hij zowel op de weg als in de individuele tijdrit derde bij de beloften op het Australisch kampioenschap. Voorts won hij etappes in de Ronde van Langkawi, Ronde van Japan en de Ringerike GP en eindigde als tweede in de Ronde van Vlaanderen voor beloften. Zijn belangrijkste resultaat behaalde hij in Geelong, alwaar hij het Wereldkampioenschap op de weg voor beloften won.

Zijn sterke seizoen werd beloond met een overgang naar het ProTeam van Rabobank. Voor dit team ging hij in 2011 van start met zijn eerste World-Tour evenement: de Tour Down Under, waarin hij al in de derde etappe de gevestigde sprinters klopte en zo zijn eerste grote profzege binnensleepte. In maart dat jaar was hij weer de sterkste, in de openingsrit van de Ronde van Murcia. Op 25 april wist hij ook zijn eerste grote eendagskoers te winnen, namelijk de Duitse semi- klassieker Rund um Köln. In 2014 won hij de 6e etappe in de Ronde van Italië in de roze leiderstrui. Hij reed deze Ronde van Italië niet uit. Matthews werd vervolgens wel geselecteerd voor de Ronde van Frankrijk. Een paar dagen voor het begin van deze ronde, kwam Matthews hard ten val. Daarom werd hij op het laatste moment vervangen door zijn Canadese teamgenoot Christian Meier.

In 2024 sprintte Matthews, een minuut na winnaar Mathieu van der Poel, naar de derde plek in de Ronde van Vlaanderen. Na afloop van de wedstrijd besloot de wedstrijdjury echter om Matthews te declasseren en terug te zetten naar plek elf, na een ongeoorloofde manoeuvre in de sprint.[1]

Palmares

Jeugd

2006
Australische kampioenstrui Australisch kampioen op de weg, Nieuwelingen
2008
Proloog en 3e etappe B Tre Ciclista Bresciana, Junioren
2e etappe GP Général Patton, Junioren
2009
Goud Oceanisch kampioen tijdrijden, Beloften
Goud Oceanisch kampioen op de weg, Beloften
2010
Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Beloften

Elite

2010
4e etappe Ronde van Wellington
1e en 3e etappe Ronde van Langkawi
Proloog Ronde van Japan
2e en 3e etappe Ringerike GP
1e etappe Ronde van Thüringen (TTT)
2011
2e etappe Bay Cycling Classic
3e etappe Tour Down Under
1e etappe Ronde van Murcia
Ronde van Keulen
2012
Clásica de Almería
3e etappe Ronde van Utah
Puntenklassement Ronde van Utah
2013
2e en 4e etappe Ronde van Utah
Puntenklassement Ronde van Utah
5e en 21e etappe Ronde van Spanje
2014
Ronde van La Rioja
3e etappe Ronde van het Baskenland
1e (TTT) en 6e etappe Ronde van Italië
1e etappe Ronde van Slovenië (ITT)
Puntenklassement Ronde van Slovenië
3e etappe Ronde van Spanje
2015
3e etappe Parijs-Nice
Puntenklassement Parijs-Nice
1e etappe Ronde van het Baskenland
1e (TTT) en 3e etappe Ronde van Italië
3e etappe Ronde van Zwitserland
2e etappe Ronde van Alberta
2016
Proloog en 2e etappe Parijs-Nice
Puntenklassement Parijs-Nice
Ronde van La Rioja
10e etappe Ronde van Frankrijk
2017
1e etappe Ronde van het Baskenland
3e etappe Ronde van Zwitserland
14e en 16e etappe Ronde van Frankrijk
Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk
UCI Ploegentijdrit in Bergen
2018
Proloog Ronde van Romandië
7e etappe BinckBank Tour
Grote Prijs van Quebec
Grote Prijs van Montreal
2019
2e en 6e etappe Ronde van Catalonië
Puntenklassement Ronde van Catalonië
Grote Prijs van Quebec
2020
Bretagne Classic
2022
1e etappe Ronde van Catalonië
Puntenklassement Ronde van Zwitserland
14e etappe Ronde van Frankrijk 2022
2023
Puntenklassement Tour Down Under
3e etappe Ronde van Italië
2024
Ruta de la Cerámica-Gran Premio Castellón
Grote Prijs van Quebec
2025
Eschborn-Frankfurt
Wereldkampioen gemengde ploegenestafette
2026
Grote Prijs Castellón

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2011
2012
2013 110e (2) 
2014 opgave (1)  75e (1) 
2015 opgave (1)  152e 
2016 110e (1) 
2017 69e (2) 
2018 opgave 
2019 67e 
2020 opgave 
2021 79e  70e 
2022 78e (1) 
2023 63e (1) 
2024 89e 
2025
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarMilaan-San RemoGent-WevelgemRonde van VlaanderenAmstel Gold RaceLuik-Bast.LuikRonde van LombardijeBrabantse PijlWaalse PijlBretagne ClassicWK op de wegWereld­ranglijsten
2011107e69eopgave134e63e (UWT)
201210e48eopgave135e (UWT)
2013opgave128eopgave112eopgave89e (UWT)
201478e12eZilver 14e73e (UWT)
2015Brons Brons Zilver opgaveZilver 20e (UWT)
201659e5e5e21e4e4e21e (UWT)
201712e8e10e4eopgave11e67e5eBrons 9e (UWT)
20187e13e24e63eopgave5e4e7e (UWT)
201912e6e16e35e4e8e13e24e33e (UWR)
2020Brons Goud 7e32e (UWR)
20216e5e21e4e19eopgave21e25e
20224e11e7eopgave7e27eBrons 
2023opgaveopgave
2024Zilver 62e11e10e36e8eopgaveopgave
20254e39e13e5e11e21e32eopgave

Resultaten in kleinere rondes

Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen Eneco Tour / BinckBank Tour
2010 81e
2011 4e (1) 118e
2012 9e opgave opgave 110e 138e opgave
2013 91e opgave 80e
2014 60e opgave opgave (1) 69e
2015 51e (1) Puntenklassement opgave (1) opgave (1)
2016 53e (2) Puntenklassement opgave opgave
2017 32e 39e (1) 60e (1)
2018 opgave opgave (1) 49e 2e (1)
2019 opgave 59e (2) Puntenklassement
2020 26e 54e
2021 38e 32e
2022 50e opgave (1)
2023 43e opgave
2024 opgave 72e
2025 55e

(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen

Ploegen

Voorganger:
Peter Sagan
Vlag van Slowakije
2012, 2013, 2014, 2015, 2016
Groene trui Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Groene trui
Michael Matthews
Vlag van Australië
2017
Opvolger:
Peter Sagan
Vlag van Slowakije
2018, 2019