Michael Mørkøv

Michael Mørkøv
Morkov na het winnen van de koppelkoers op het WK baanwielrennen 2020.
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Michael Mørkøv Christensen
Geboortedatum	30 april 1985
Geboorteplaats	Kokkedal,  Denemarken
Sportnationaliteit	Deense
Lengte	183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg	Gestopt
Discipline(s)	• Baanwielrennen • Wegwielrennen
Specialisatie(s)	• Koppelkoers, Achtervolging en Zesdaagsen • lead-out
Ploegen
2005–2008 2009–2015 2016–2017 2018-2023 2024 Team GLS Tinkoff-Saxo Team Katjoesja Deceuninck–Quick-Step Astana Qazaqstan
Beste prestaties
Gent-Wevelgem	10e (2016)
WK op de weg	18e (2011)
Medailleoverzicht
Baanwielrennen Evenement 1 2 3 Olympische Spelen 1 1 1 Wereldkampioenschappen 3 0 3 Europese kampioenschappen 1 2 2 Totaal (14 medailles) 5 3 6
Medailles
Baanwielrennen Olympische Spelen 1 Tokio 2020 Koppelkoers 2 Peking 2008 Ploegenachtervolging 3 Parijs 2024 Koppelkoers Wereldkampioenschappen 1 Roubaix 2021 Koppelkoers 1 Berlijn 2020 Koppelkoers 1 Pruszkow 2009 Koppelkoers 3 Manchester 2008 Koppelkoers 3 Mallorca 2007 Ploegenachtervolging 3 Ballerup 2024 Koppelkoers Europese kampioenschappen 1 Apeldoorn 2019 Koppelkoers 2 Apeldoorn 2011 Ploegenachtervolging 2 Alkmaar 2008 Koppelkoers 3 Apeldoorn 2024 Koppelkoers 3 Alkmaar 2008 Derny
Portaal    Wielersport

Michael Mørkøv Christensen (Kokkedal, 30 april 1985) is een Deense voormalig wielrenner, die zowel het baan- en het wegwielrennen combineerde.

Zijn jongere broer Jesper Mørkøv was ook actief als wielrenner.

Morkov begon zijn carrière in 2005 bij de continentale wielerploeg Team GLS. Hij concentreerde zich in die periode vooral op het baanwielrennen. Hij vormde in die periode regelmatig samen met Alex Rasmussen een duo tijdens koppelkoersen en zesdaagsen. Samen wonnen ze in totaal negen Zesdaagsen en werden ook één keer wereldkampioen koppelkoers. Dit laatste gebeurde begin 2009 te Pruszków. Morkov behoorde in deze periode ook tot de Deense nationale ploeg in de Ploegenachtervolging. Tijdens de Olympische Zomerspelen 2008 wist hij samen met ploegmaats Casper Jørgensen, Jens-Erik Madsen en Alex Rasmussen zilver te veroveren in de ploegenachtervolging. In de finale bleek enkel het Britse viertal te sterk voor de Deense ploeg. Vier jaar later tijdens de spelen van Londen nam hij wederom deel aan de ploegenachtervolging. Samen met Lasse Norman Hansen, Rasmus Quaade en Casper von Folsach eindigde hij als vijfde op tien deelnemers

Vanaf het seizoen 2009 focustte Morkov zich meer op het wegwielrennen. Hij reed hij tussen 2009 en 2015 voor Tinkoff-Saxo. Zijn eerste grote zege op de weg boekte hij op 29 augustus 2013. Tijdens de zesde etappe van de Ronde van Spanje 2013 met aankomst in Caceres won hij de Massasprint voor Maximiliano Richeze. Vanaf 2016 kwam hij twee seizoenen uit voor Katjoesja. Om vanaf 2018 bij Deceuninck–Quick-Step terecht te komen. Hier ontwikkelde Mørkøv zich tot een sterke lead-out man in de sprinttrein voor topsprinters als Elia VivianiFabio Jakobsen, Sam Bennett en Mark Cavendish. Zelf won hij in deze periode tweemaal op rij het Deens kampioenschap (2018 & 2019). In totaal staan er drie nationale titels op de weg op zijn palmares. Eerder won hij al in 2013.

Op het einde van 2018 nam Morkov het baanwielrennen weer terug meer op in zijn wedstrijdprogramma. Dit met het oog op de koppelkoers van de Olympische Spelen 2020. Samen met Lasse Norman Hansen vormde hij een duo. Ze werden eind 2019 Europees kampioen en begin 2020 Wereldkampioen in deze discipline. Anderhalf jaar later slaagde het duo in hun opzet en werden ze Olympisch kampioen koppelkoers. Ze sprokkelde uiteindelijk drie punten meer dan de Britse combinatie Ethan Hayter en Matthew Walls. Eind 2021 volgde nog een tweede wereldtitel koppelkoers op rij.

Bij zijn laatste deelname aan de Ronde van Frankrijk in 2024 hielp Mørkøv zijn vaste ploeggenoot Mark Cavendish aan zijn 35e en daarmee recordritzege. Mørkøv reed deze editie van de Ronde van Frankrijk niet uit wegens een besmetting met COVID-19. Hierna nam hij voor de vierde maal deel aan de Olympische Spelen. Tijdens de wegwedstrijd eindigde hij als 59e. Op het baantoernooi reed hij samen met Niklas Larsen naar de bronzen medaille in de koppelkoers. Tijdens de wereldkampioenschappen baanwielrennen 2024 in eigen land won hij samen met Niklas Larsen brons in de koppelkoers, waarna hij zijn fiets aan de wilgen hing.^[1] Na zijn actieve carrière gaat hij vanaf 2025 aan de slag als bondscoach.^[2]

• 2005 – Team GLS
• 2006 – Team GLS
• 2007 – Team GLS
• 2008 – Team GLS-Pakke Shop
• 2009 – Team Saxo Bank
• 2010 – Team Saxo Bank
• 2011 – Saxo Bank Sungard
• 2012 – Team Saxo Bank-Tinkoff Bank ^[a]
• 2013 – Team Saxo-Tinkoff
• 2014 – Tinkoff-Saxo
• 2015 – Tinkoff-Saxo
• 2016 – Team Katjoesja
• 2017 – Team Katjoesja Alpecin
• 2018 – Quick-Step Floors
• 2019 – Deceuninck–Quick-Step
• 2020 – Deceuninck–Quick-Step
• 2021 – Deceuninck–Quick-Step
• 2022 – Quick Step-Alpha Vinyl
• 2023 – Soudal-Quick Step
• 2024 – Astana Qazaqstan

Voorganger: Mark Cavendish Bradley Wiggins 2008	Wereldkampioen koppelkoers 2009 Pruszkow (met Alex Rasmussen)	Opvolger: Leigh Howard Cameron Meyer 2010
Voorganger: Roger Kluge Theo Reinhardt 2019	Wereldkampioen koppelkoers 2020 & 2021 Berlijn & Roubaix (met Lasse Norman Hansen)	Opvolger: Benjamin Thomas Donavan Grondin 2022

Voorganger: Kenny De Ketele Robbe Ghys 2018

Europees kampioen koppelkoers 2019 Apeldoorn (samen met Lasse Norman Hansen)

Opvolger: Sebastián Mora Albert Torres 2020