Metamorfe graad

Metamorfe graad is in de geologie een relatieve maat voor de intensiteit van metamorfose. De metamorfe graad van een metamorf gesteente is hoger naarmate het meer verandering heeft ondergaan ten opzichte van de oorspronkelijke staat (de protoliet). Over het algemeen is de metamorfe graad hoger als het gesteente onder hogere druk en temperatuur heeft gestaan.

Algemeen wordt metamorf gesteente ingedeeld op grond van het uiterlijk, dat het resultaat is van de metamorfe graad. De graad neemt toe in het rijtje schalie, leisteen, fylliet, schist en gneis. Door toenemende rekristallisatie en deformatie bij hogere graad verandert het uiterlijk van gesteente. In metamorf gesteente met een lage graad zoals leisteen zijn de oorspronkelijke structuren en textuur nog herkenbaar aanwezig, terwijl ze in gneis vrijwel geheel zijn verdwenen.

De metamorfe faciës geven een alternatieve, nauwkeurigere indeling van metamorf gesteente. Metamorfose van schalie naar leisteen is bijvoorbeeld van lage tot middellage graad, overeenkomend met de groenschistfaciës. Om uit een leisteen granaat-kyanietschist te vormen is de hogere graad van metamorfose van de amfibolietfaciës nodig. De metamorfe graad kan uit de textuur van gesteente vastgesteld worden. Identificatie van faciës en metamorfe zones is daarentegen alleen mogelijk aan de hand van indexmineralen.