Mees de Wit

Mees de Wit speelde in de jeugd van FC Weesp en Ajax. In 2017 debuteerde hij voor Jong Ajax in het betaald voetbal. Dit was op 25 augustus 2017, in de met 4-2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Fortuna Sittard. Hij kwam in de 84'ste minuut in het veld voor Dennis Johnsen. Na de met 1-4 gewonnen uitwedstrijd tegen Helmond Sport op 15 september, waarin hij niet in actie kwam, werden familieleden van De Wit en de toenmalig zaakwaarnemer aangevallen door supporters van Helmond Sport.^[4] Om onbekende redenen werd hij na vijf wedstrijden disciplinair geschorst en mocht na twee maanden weer terugkeren. Hij trainde weer mee met Jong Ajax, maar kwam niet meer in actie en maakte ook geen deel meer uit van de wedstrijdselecties.

Nadat zijn contract in de zomer van 2018 afliep, tekende hij een driejarig contract bij Sporting CP waar hij in het tweede team begon. Hij speelde in totaal 21 wedstrijden voor het tweede elftal van Sporting. Op 11 maart 2019 werd bekend dat De Wits voormalig zaakwaarnemer wordt verdacht van het meermaals bedreigen van enkele Ajaxdirecteuren.^[5] Dit gebeurde in de periode dat hij de belangen van De Wit behartigde, die destijds nog voor Ajax speelde. In januari 2020 werd hij tot het einde van het seizoen verhuurd aan het Spaanse Orihuela dat uitkomt in de Segunda División B. Daar speelde hij slechts één seizoen.

Op 6 juli 2021 keerde hij terug naar Nederland en maakte transfervrij de overstap naar PEC Zwolle^[6]. Hij ondertekende een contract tot medio 2023 bij de club uit de Overijsselse hoofdstad. Op 15 augustus maakte hij als rechtsback tegen Vitesse zijn debuut voor de club. Bij PEC Zwolle werd van aanvaller De Wit een linksback gemaakt. Hoewel PEC Zwolle dat seizoen degradeerde, draaide De Wit een goed seizoen. Hij scoorde vier keer in 31 wedstrijden en dit leverde veel interesse op uit binnen- en buitenland. Zo genoot De Wit onder andere de interesse van AZ en Feyenoord.^[7]

Op 19 april 2022 werd bekend dat De Wit ervoor koos om zijn carrière te vervolgen in Alkmaar bij AZ. Hij tekende een contract voor vijf seizoenen en ging spelen met rugnummer 34. Op 21 juli maakte hij zijn debuut voor AZ in de Conference League-kwalificatiewedstrijd tegen Tuzla City. Later in die competitie, op 18 augustus tegen Gil Vicente, scoorde hij zijn eerste goal voor AZ. Op 18 september koos AZ voor een defensieve tactiek tegen Ajax door De Wit en Yukinari Sugawara als buitenspelers te posteren. Dat pakte goed uit, want De Wit was verantwoordelijk voor de 1-1 en zag uiteindelijk hoe AZ met 2-1 won van tegen op dat moment koploper Ajax. Toch was hij dat seizoen voornamelijk tweede keus achter Milos Kerkez, die na een seizoen al vertrok naar AFC Bournemouth.

Na het vertrek van de Hongaar trok AZ David Møller Wolfe aan, waardoor De Wit twee seizoenen tweede keus was achter de Noor. Hij kwam tot 31 wedstrijden in twee seizoenen, vooral als invaller. In de zomer van 2025 vertrok Møller Wolfe naar Wolverhampton Wanderers en begon De Wit het seizoen als eerste linksback, ten faveure van nieuwe aankoop Mateo Chávez. Hij was op 31 juli in de Conference League-kwalificatiewedstrijd tegen Tampere United goed voor een goal en twee assists in een 5-0 overwinning. Ook in de Eredivisie begon hij als basisspeler, maar pakte hij vier gele kaarten in zijn eerste vier wedstrijden.

Op 12 september 2014 debuteerde De Wit bij het Nederlands voetbalelftal onder 17 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Israël –17 (2–1).

Interlands van Mees de Wit[8]
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Soort Wedstrijd	Doelpunten
Als speler bij Ajax
1.	12 september 2014	Nederland – Israël	1 – 0	Vriendschappelijk	0
2.	14 september 2014	Italië – Nederland	1 – 3		0

Op 29 oktober 2013 debuteerde De Wit bij het Nederlands voetbalelftal onder 16 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen België –16 (2–1).

Interlands van Mees de Wit[9]
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Soort Wedstrijd	Doelpunten
Als speler bij Ajax
1.	29 oktober 2013	Nederland – België	2 – 1	Vriendschappelijk	0
2.	2 november 2013	Nederland – Servië	1 – 0		0
3.	18 maart 2014	Nederland – Ierland	4 – 1		0
4.	20 maart 2014	Nederland – Ierland	4 – 0		0