Max Koegel

Max Koegel
Geboren	16 oktober 1895 Füssen, Koninkrijk Beieren, Duitse Keizerrijk
Overleden	26 juni 1946 Schwabach, Amerikaanse bezettingszone in Duitsland
Religie	Katholiek[1]
Land/zijde	Duitse Keizerrijk  Weimarrepubliek  nazi-Duitsland
Onderdeel	Beiers leger Deutsches Heer Sturmabteilung Allgemeine-SS
Dienstjaren	1914 - 1918 1931[2][3] - 1945
Rang	SS-Obersturmbannführer
Eenheid	Plaatsvervangend commandant Wachmannschaft Dachau[4] 11[2] april 1933[3] Concentratiekamp Columbia-Haus 1 april 1936 - 31 december 1936[3]
Bevel	Lichtenburg[4][5] 1 september 1938[3] - mei 1939 Ravensbrück[4][5] mei 1939 - augustus 1942 Majdanek[5][4] 20 augustus 1942[3] - november 1942 Flossenbürg[5] 10 mei 1943 - april 1945[3]
Slagen/oorlogen	Eerste Wereldoorlog Slag om Verdun Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen	Zie decoraties
Portaal    Tweede Wereldoorlog

Max Koegel (Füssen, 16 oktober 1895 - Schwabach, 26 juni 1946) was een Duitse officier en commandant van diverse concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Max Koegel volgde na zijn basisschool opleidingen tot herder en berggids.^[6] In de Eerste Wereldoorlog ging hij als Kriegsfreiwilliger^[3] (oorlogsvrijwilliger) in dienst bij een Beierse infanterie-eenheid.^[6] Hij raakte meerdere malen gewond, waaronder in de slag om Verdun. Aan de oorlog hield hij een IJzeren Kruis 1914 over. Na de oorlog werkte hij als douanier en even later als handelaar. Koegel trouwde tweemaal en verloor in 1929 een zoon aan de mazelen.^[3]

Koegel werd in 1932 lid van de NSDAP en van de SS.^[6] In april 1933 werd hij opgenomen in het personeel van concentratiekamp Dachau. Al vrij snel was hij opgeklommen naar de rang van SS-Sturmführer (tweede luitenant). Toen Heinrich Himmler het kamp in 1934 inspecteerde en zeer tevreden was over het geleverde werk van Koegel, werd hij bevorderd tot SS-Obersturmführer (eerste luitenant). In maart 1935 kreeg hij de rang van SS-Hauptsturmführer (kapitein) toebedeeld en in april 1936 vertrok hij naar concentratiekamp Columbia-Haus, om daar als adjudant van de commandant te gaan werken.

Nog geen jaar later, in januari 1937, keerde hij in diezelfde functie terug in Dachau. Hij werkte daar onder commandant Theodor Eicke. Hierna deed hij nog dienst in concentratiekampen als Lichtenburg en Ravensbrück, alvorens hij in 1942 arriveerde in Majdanek.^[6] Hij kreeg de leiding over het vernietigingskamp, maar moest enkele maanden later alweer vertrekken naar concentratiekamp Flossenbürg. Ook in dit kamp kreeg hij de leiding. Hij bleef commandant in Flossenbürg tot de evacuatie van het kamp.^[6]

Na de oorlog probeerde Koegel een arrestatie te vermijden, maar werd in juni 1946 toch door het Amerikaanse leger in Beieren gearresteerd. Tijdens zijn gevangenschap in de gerechtsgevangenis van Schwabach^[3], pleegde Koegel op 26 juni 1946 zelfmoord.^[4][6]

Koegel bekleedde verschillende rangen in zowel de Allgemeine-SS als Beiers leger. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.

• NSDAP-nr.: 1 179 781^[7] (lid 2 mei 1932^[2][3])
• SS-nr.: 37 644^[7] (lid 1 juni 1932^[2])

• IJzeren Kruis 1914, 2e Klasse^[9]
• Kruis voor Oorlogsverdienste met Zwaarden
• SS-Ehrenring^[7]
• Erekruis voor de Wereldoorlog^[9]
• Gewondeninsigne in zwart^[9]
• Ehrendegen des Reichsführers-SS^[9]

• TRACESOFWAR: Koegel, Max