Marianne Dommisse

Marianne Dommisse
Persoonsgegevens
Geboren	Dalem, 5 oktober 1927
Overleden	Den Haag, 24 maart 2014
Opleiding en beroep
Leermeester(s)	Hans Götze[1]
Beroep	fotograaf
Oriënterende gegevens
Rechten	oeuvre auteursrechtelijk beschermd
Erkenning en lidmaatschap
Werken in collectie	Stadsarchief Rotterdam, Nederlands Fotomuseum,[2] Stedelijk Museum Amsterdam[3][4]
Links
RKD-profiel
Portaal    Kunst & Cultuur

Wilhelmine Marianne Elisabeth (Marianne) Dommisse (Dalem, 5 oktober 1927 – Den Haag, 24 maart 2014^[5]) was een Nederlandse fotografe, die vooral fotografie als kunstvorm toepaste.

Dommisse groeide op in Dalem in een domineesgezin. Haar ouders scheidden echter in 1933. Haar moeder hertrouwde met een huisarts, en het nieuwe gezin kwam in Sassenheim te wonen. Marianne nam uiteindelijk de achternaam van haar nieuwe vader aan, ook voor de burgerlijke stand. In de Tweede Wereldoorlog woonde zij een tijd zonder haar ouders in Warmond en Wijnaldum. Na de Tweede Wereldoorlog verhuisden haar ouders naar Scheveningen, en ging Dommisse aanvankelijk land- en tuinbouw studeren, eerst kort in Rijswijk, daarna in het Deense Kongens Lyngby. Terug in Den Haag kwam Dommisse toevallig terecht in het atelier van een schoolfotografe. Daar leerde zij het vak van afdrukken. Nadat ze ook korte tijd in Parijs had gewoond, besloot ze zich in 1956 in te schrijven als persfotografe en vestigde zij zich in Den Haag. Zij merkte echter dat de hectiek en de agressie in dit vak haar minder lagen en ging over op portretfoto's en reportages. Zij trouwde met de beeldhouwer Theo van der Nahmer en kreeg één zoon. Zowel als fotografe als als vrouw heeft zij lang hard moeten vechten voor erkenning in de kunstwereld. Samen met onder meer Liesbeth Brandt Corstius stond zij rond 1977 aan de basis van de Stichting Vrouwen in de Beeldende Kunst. Dommisse was als huisfotografe verbonden aan Pulchri Studio, pas in 2001 werd zij kunstenaarslid van het genootschap Pulchri.

Dommisse is vooral bekend om haar portretten van Haagse kunstenaars, die zij maakte in haar werk voor Pulchri. Met name diverse portretten van Jan Cremer zijn zeer bekend. Daarnaast maakte zij eind jaren vijftig fotoreportages in gesloten gemeenschappen als Staphorst (waarvoor zij een ontheffing van het in de APV geldende fotografieverbod kreeg) en de Haagse Russisch-orthodoxe kerk, en later op diverse reizen door Noord-Afrika, Albanië en Indonesië. Een derde categorie zijn op straat genomen foto's, waaronder straatgezichten met mensen, gebouwen of gebeurtenissen en foto's van aangetroffen dode dieren.

• Terloopse betrokkenheid van Marianne Dommisse, Trouw, 11 juli 2009