Carrière
Bergamo startte zijn profcarrière in 1969 bij Filotex, waar hij in 1973 en 1974 ploeggenoot was van Francesco Moser. Daarna was hij twee jaar actief voor Jolly Ceramica, waarna hij voor zowel Zonca als Intercontinentale een seizoen reed. In 1978 beëindigde hij zijn carrière als profwielrenner, hij was in totaal tien seizoenen actief op het hoogste niveau. Hij startte in totaal negenmaal op rij in de Ronde van Italië, in 1972 behaalde hij zijn beste eindklassering na drie weken koers; hij werd dertiende in het eindklassement. Gedurende zijn carrière boekte Bergamo verschillende overwinningen, zo won hij in 1971 de derde etappe in de Ronde van Romandië en schreef hij twee jaar later Milaan-Turijn op zijn naam. Zowel in 1973 als in 1977 reed hij naar het zilver in de wegwedstrijd van het Italiaanse kampioenschap, beide keren achter Enrico Paolini. In 1976 debuteerde Bergamo in de Ronde van Frankrijk, hij nam deel namens zijn ploeg Jolly Ceramica. Zijn beste uitslag was een tiende plaats in de tiende etappe, die werd gewonnen door Joop Zoetemelk.[1]
Na zijn carrière in het profpeloton richtte hij een fabriek op waar sportkleding werd gemaakt. Zijn bedrijf vernoemde hij naar zichzelf, Marcello Bergamo.[2]
Overwinningen
Resultaten in voornaamste wedstrijden
| (*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen |
|
Bronnen, noten en/of referenties
Italiaans kampioenschap op de weg