Marc Tarabella
| Marc Tarabella | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Geboortedatum | 11 maart 1963 | |||
| Geboorteplaats | Ougrée | |||
| Regio | ||||
| Land | ||||
| Partij | PS (tot 2023) | |||
| Waals Minister van Opleiding | ||||
| Aangetreden | 20 juli 2007 | |||
| Einde termijn | 15 juli 2009 | |||
| Regering | Demotte I | |||
| Voorganger | Marie Arena | |||
| Opvolger | André Antoine | |||
| Franse Gemeenschapsminister van Jeugd en Onderwijs voor Sociale Promotie | ||||
| Aangetreden | 20 juli 2007 | |||
| Einde termijn | 16 juli 2009 | |||
| Regering | Arena Demotte I | |||
| Voorganger | Marie Arena (als minister van Sociale Promotie) Fadila Laanan (als minister van Jeugd) | |||
| Opvolger | Évelyne Huytebroeck (als minister van Jeugd) | |||
| Officiële website | ||||
| ||||
Marc Tarabella (Ougrée, 11 maart 1963) is een Belgisch politicus die jarenlang actief was voor de PS.
Levensloop
Marc Tarabella werd geboren in het gezin van een arbeider die afkomstig was uit het Italiaanse Toscane en studeerde in 1986 af als licentiaat in de sociologie aan de Universiteit van Luik. Van 1988 tot 1990 werkte hij op de kabinetten van de Waalse minister-presidenten Guy Coëme en Bernard Anselme om vervolgens van 1990 tot 2004 in dienst te gaan als klantenadviseur bij de Caisse générale d'épargne et de retraite (CGER/ASLK) en vervolgens de Generale Bank en Fortis.
Tijdens zijn studies was hij actief bij de Socialistische Studenten. In oktober 1988 werd hij voor de PS verkozen tot gemeenteraadslid van Anthisnes. Hij zetelde zes jaar in de oppositie en werd vervolgens begin 1995 burgemeester van de gemeente, een functie die hij nog steeds uitoefent. In juli 2003 volgde Tarabella zijn partijgenoot Philippe Courard op als voorzitter van de Fondation rurale de Wallonie, het Waalse overheidsagentschap voor plattelandsontwikkeling, wat hij bleef tot in juli 2007.
In juni 2004 kwam Tarabella in het Europees Parlement terecht ter opvolging van Michel Daerden, die verkoos om niet te zetelen. Hij nam zitting in de commissie Landbouw en Plattelandsontwikkeling en werd ondervoorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met de Zuidoost-Aziatische landen en de Associatie van Zuidoost-Aziatische Naties (ASEAN). In juli 2007 nam Tarabella ontslag om ministeriële functies te vervullen: in de Waalse regering werd hij minister van Opleiding en in de Franse Gemeenschapsregering minister van Jeugd en Onderwijs voor Sociale Promotie. Hij bleef minister tot in juli 2009.
In juni 2009 werd hij terug Europees Parlementslid als opvolger van Jean-Claude Marcourt. In de legislatuur 2009-2014 was Tarabella in het Europees Parlement opnieuw lid van de delegatie voor de betrekkingen met de Zuidoost-Aziatische landen en de ASEAN en de commissie Landbouw en Plattelandsontwikkeling, alsook lid van de commissie voor de rechten van de vrouw en gendergelijkheid en van 2010 tot 2014 lid van de delegatie in de Parlementaire Vergadering van de Unie voor het Middellandse Zeegebied.
Bij de verkiezingen van mei 2014 werd hij voor het eerst rechtstreeks verkozen, met 86.000 voorkeurstemmen. Hij nam nogmaals zitting in de commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en was van 2014 tot 2019 voor de tweede maal ondervoorzitter van de ASEAN-delegatie. Bij de Europese verkiezingen van mei 2019 stond Tarabella weer als eerste opvolger op de lijst, maar omdat verkozene Paul Magnette besliste om niet te zetelen, kon hij in het Europees Parlement blijven zetelen.[1] Hij bleef Europarlementslid tot in juni 2024. Tot 2023 was Tarabella ondervoorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met het Arabisch schiereiland en lid van de commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de delegatie van de parlementaire commissie Cariforum-EU, tot 2021 zetelde hij tevens in de commissie ontwikkelingssamenwerking en van 2023 tot 2024 maakte hij deel van de commissie visserij. In juni 2024 was hij niet langer kandidaat voor een nieuwe termijn in het Europees Parlement.
Qatargate
In december 2022 kwam Tarabella in opspraak in een onderzoek naar omkoping van leden van het Europees Parlement door Qatar, om besluiten van het parlement omtrent dat land in gunstige zin te beïnvloeden.[2] Als vicevoorzitter van de Delegatie voor Betrekkingen met het Arabisch Schiereiland, een functie die hij uitoefende van 2019 tot 2023, kwam hij in het vizier van het onderzoek en werd een huiszoeking bij hem uitgevoerd, waarbij een computer en een gsm in beslag werden genomen.[3] Vervolgens werd hij tijdelijk geschorst door de socialistische fractie van het Europees Parlement[4] en diende hij voor de deontologische commissie van zijn partij te verschijnen. Ook deze besliste om Tarabella tijdelijk te schorsen als lid van de PS.[5]
In het kader van het gerechtelijk onderzoek naar het omkoopschandaal vroeg het Belgische gerecht in januari 2023 de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van Marc Tarabella. Daarnaast beweerde een van de verdachten in de zaak, Pier Antonio Panzeri, die als spijtoptant zijn medewerking aanbood aan het onderzoek, dat hij aan Tarabella 120.000 tot 140.000 euro zou hebben overhandigd, als geschenk omdat hij Panzeri hulp had aangeboden in aan Qatar gelinkte dossiers.[6] Hoewel Tarabella nog niet officieel in beschuldiging werd gesteld noch verhoord was in het kader van het onderzoek, werd hij na deze verwikkelingen tijdelijk uit de socialistische fractie van het Europees Parlement verwijderd. Ook werd hij uit de PS gezet, al sloot de partij niet uit dat hij opnieuw lid kan worden van de partij als de beschuldigingen tegen hem niet bewezen konden worden.[7] Hierdoor moest hij als onafhankelijke in het Europees Parlement gaan zetelen. In februari 2023 stemde het Europees Parlement in met de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van Tarabella.[8]
Op 10 februari 2023 werd Tarabella opgepakt voor verhoor in het corruptieonderzoek en liet het federaal parket een bankkluis van hem in Luik doorzoeken, evenals enkele kantoren in het gemeentehuis van Anthisnes.[9] De volgende dag verscheen hij voor de onderzoeksrechter, die hem aanhield op verdenking van corruptie, witwassen en bendevorming.[10] Na twee maanden in de gevangenis te hebben doorgebracht werd Tarabella in april 2023 opnieuw op vrije voeten gesteld, al werd hij wel onder elektronisch toezicht geplaatst.[11]
Externe links
- Website van Marc Tarabella
- Fiche Marc Tarabella op connaitrelawallonie.be.
- ↑ Paul Magnette gaat niet in het Europees Parlement zetelen, RTL Info, 26 mei 2019. Gearchiveerd op 10 december 2019.
- ↑ Soupçons de corruption par le Qatar: perquisition chez l’eurodéputé Marc Tarabella, Le Soir, 11 december 2022. Gearchiveerd op 1 april 2023.
- ↑ Europees Parlementslid Tarabella moet voor deontologische commissie PS verschijnen, De Standaard, 12 december 2022. Gearchiveerd op 16 december 2022.
- ↑ Nieuwe huiszoekingen in Europees Parlement in corruptiezaak, Europarlementslid Marc Tarabella (PS) tijdelijk uit fractie gezet, VRT Nieuws, 12 december 2022. Gearchiveerd op 18 december 2022.
- ↑ Belgisch Europarlementslid Marc Tarabella (PS) geschorst "zolang onderzoek in corruptiezaak loopt”, Het Laatste Nieuws, 13 december 2022. Gearchiveerd op 17 januari 2023.
- ↑ Sociaaldemocraten willen dat Europarlementslid Marc Tarabella uit fractie stapt wegens rol in corruptieschandaal, Het Laatste Nieuws, 17 januari 2023. Gearchiveerd op 20 januari 2023.
- ↑ PS zet Europarlementslid Marc Tarabella uit partij na Qatargate, Het Laatste Nieuws, 18 januari 2023. Gearchiveerd op 20 januari 2023.
- ↑ Qatargate: Europees Parlement heft parlementaire onschendbaarheid van Belg Marc Tarabella op, corruptievervolging nu mogelijk, Het Laatste Nieuws, 2 februari 2023. Gearchiveerd op 4 februari 2023.
- ↑ Qatargate: voormalig PS-politicus Tarabella opgepakt, verschijnt zaterdag voor onderzoeksrechter, Het Laatste Nieuws, 10 februari 2023. Gearchiveerd op 12 februari 2023.
- ↑ Belgisch Europarlementslid Marc Tarabella aangehouden op verdenking van corruptie, Het Laatste Nieuws, 11 februari 2023. Gearchiveerd op 11 februari 2023.
- ↑ Fraudeschandaal in Europees Parlement: Marc Tarabella mag gevangenis verlaten, maar krijgt enkelband, Het Nieuwsblad, 11 april 2023. Gearchiveerd op 3 mei 2023.
| Voorganger: Jacques Tricnont |
Burgemeester van Anthisnes 1995 -heden |
Opvolger: - |
