Maartje Laterveer

Maartje Laterveer
Algemene informatie
Geboortedatum	1976
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Maartje Laterveer (1976^[1]) is een Nederlands journalist, vertaler en schrijver die onder andere schrijft over feminisme, gender en seksualiteit.

Laterveer studeerde Franse taal en literatuur in Nijmegen en aan de Sorbonne-universiteit in Parijs.^[2][3]

Ze schrijft onder andere voor NRC,^[4] de Volkskrant,^[5] Vrij Nederland,^[6] Het Financieele Dagblad^[7] en Vogue^[8] en was een tijd eindredacteur bij Elle,^[3] 360,^[1] de Volkskrant^[1] en Follow the Money.^[9]

Haar roman De mooiste kleur die niet bestaat (2012) werd genomineerd voor De Bronzen Uil.^[2] Het boek gaat over een journalist, Julia Günzburg, die als jonge vrouw aan het eind van de jaren 1970 vanuit Oost-Berlijn naar het Westen is gevlucht, en in 1990, een jaar na de val van de Muur, teruggaat om een reportage te maken.^[10] Haar vader is literatuurwetenschapper. NRC-recensent Sebastiaan Kort noemde het 'intelligent' dat de boeken die de vader leest in elk hoofdstuk de toon bepalen: "Is hij verdiept in Proust, dan buitelen in Julia’s hoofd de herinneringen over elkaar heen. Leest hij Kundera, dan wordt het hoofdstuk ingekleurd met de paranoia van de Oostblokburger."^[11] In het boek vragen Julia en haar zus zich als kinderen af welke kleur vrijheid zal hebben. In het boek wordt gewisseld tussen eind jaren 1970 en 'nu' (1990).^[12]

In 2017 publiceerde ze bij Lebowski een non-fictieboek, Vrouwen & seks: van moederliefde tot seksrobot, over de invloed van seksualiteit op de maatschappelijke positie van de vrouw en andersom, gebaseerd op gesprekken met wetenschappers en waarin ze ervaringen van verschillende vrouwen en zichzelf bespreekt.^[9]

Ze sprak, samen met Caroline Glasbergen, in 2020 tijdens het New Female Leaders panel van The Self-Made Summit, een business event voor vrouwelijke professionals.^[3]

Ze bracht in 2019 bij uitgeverij Atlas Contact de essaybundel Wolf: Dertien essays over de vrouw uit, waarin dertien schrijfsters elk voor zich onderzoeken wat vrouw-zijn en feminisme betekenen. De bundel neemt expliciet nota van de MeToo-beweging en wat deze betekent voor eigentijdse vrouwen. Het jaar erop, 2020, bracht ze de opvolger van Wolf uit, Sfinx: Dertien essays over de man, met opnieuw essays van verschillende auteurs.^[13] Ze maakte vanaf 2022 ook een podcast, Wolf, geïnspireerd op de bundel, waarin ze gesprekken voerde met verschillende gasten, onder wie Milou Deelen, Belle Derks, Sanderijn van der Doef, Marja Pruis en Hanneke van der Werf.^[14][15] Caro Derkx, die eerst te gast was, werd later mede-presentator van de podcast.^[15] Laterveer zei over de podcast: "Tijdens de tweede golf van het feminisme zochten vrouwen elkaar op in huiskamers om ervaringen te delen. Ze wisten niet dat ze met dezelfde problemen worstelden, totdat ze het naar elkaar uitspraken. Pas toen kwamen ze tot de conclusie dat het probleem niet bij henzelf lag. Ik hoop dat mijn podcast de feministische huiskamer van nu wordt."^[14]