Emy Koopman
| Emy Koopman | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 1985 | |||
| Geboorteplaats | Groningen | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Erasmus Universiteit Rotterdam | |||
| Beroep | schrijver, journalist | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | romans, essays, reportages | |||
| Bekende werken | Orewoet (2016), Het Boek van Alle Angsten (2020), Tekenen van het Universum (2022), De vrouw in de kelder (2025) | |||
| Uitgeverij(en) | Prometheus, Arbeiderspers | |||
| ||||
Emy Koopman (Groningen,[1] 1985[2]) is een Nederlandse schrijver en (onderzoeks-)journalist. Ze schrijft zowel fictie als non-fictie. Voor de VPRO presenteerde zij in 2020 de vijfdelige reisserie Paradijs Canada.[3][4][5] Koopman schreef onder andere voor De Groene Amsterdammer, de Volkskrant, de Correspondent, Hard//hoofd en Investico.[6][7]
Loopbaan
Koopman studeerde literatuurwetenschap (2010, onderzoeksmaster, cum laude) en klinische psychologie (2011, master) aan de Universiteit Utrecht.[8] In 2016 promoveerde zij aan de Erasmus Universiteit Rotterdam bij promotor Susanne Janssen op het proefschrift Reading Suffering, over literatuur en empathie.[8][6]
Koopman debuteerde in 2016 met de roman Orewoet,[9] die werd genomineerd voor De Bronzen Uil voor het beste Nederlandstalige debuut en voor de Fintro Literatuurprijs.
Ze droeg met het essay Het orgaan bij aan de bundel Wolf: Dertien essays over de vrouw (2019, ISBN 9789045037837, samengesteld door Maartje Laterveer).
In augustus 2020 verscheen Koopmans tweede roman, de dystopie Het Boek van Alle Angsten.[10]
Haar derde boek, Tekenen van het Universum, gepubliceerd in januari 2022, gaat over obsessieve verliefdheid en zelfverlies.[11][12] Dit boek kwam op de shortlists van De Boon Literatuurprijs 2023 en van de Boekenpanda.[13][14] Uitgeverij Weissbooks heeft aangekondigd in maart 2026 de Duitse vertaling van Tekenen van het Universum uit te brengen, onder de titel Leichter Wahnsinn.[15]
In 2022 wisselde Koopman om ethische redenen van uitgever: ze ging van Prometheus naar De Arbeiderspers.[16]
Met het in 2023 gepubliceerde boek Kindertrein uit Boedapest werd Koopman genomineerd voor de BNG Bank Literatuurprijs[17] en De Inktaap.[18]
In februari 2025 verscheen de roman De Vrouw in de Kelder.[19]
Bibliografie
| Jaar | Titel | Uitgever | ISBN | Notitie |
|---|---|---|---|---|
| 2016 | Orewoet | Prometheus | 9789044628630 | |
| 2019 | Het orgaan | Atlas Contact | 9789045037837 | Essay, bijdrage aan de bundel Wolf: Dertien essays over de vrouw, samengesteld door Maartje Laterveer. |
| 2020 | Het Boek van Alle Angsten | Prometheus | 9789044634228 | |
| 2022 | Tekenen van het Universum | Prometheus | 9789044647914 | |
| 2023 | Kindertrein uit Boedapest | De Arbeiderspers | 9789026365652 | |
| 2025 | De Vrouw in de Kelder | De Arbeiderspers | 9789029551014 |
Externe link
- Officiële website (ook bereikbaar via emykoopman.nl)
Verwijzingen
- Voetnoten
- ↑ Koopman 2016, p. 3.
- ↑ Koopman 2016, p. 365.
- ↑ Paradijs Canada. VPRO. Gearchiveerd op 13 augustus 2020. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Arjen Fortuin, Een ijsdouche voor de Canadafan
. NRC (31 augustus 2020). Gearchiveerd op 7 april 2022. Geraadpleegd op 4 december 2025. - ↑ Walter van der Kooi, Highway of Tears . De Groene Amsterdammer (28 augustus 2020). Gearchiveerd op 29 augustus 2020. Geraadpleegd op 4 december 2025. “Na 'Paradijs Canada' zijn we zowel 'sadder' als een stuk 'wiser'”
- 1 2 Emy Koopman. Vrij Nederland. Gearchiveerd op 21 mei 2022. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Emy Koopman. Investico onderzoeksjournalisten. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- 1 2 Literatuur als empathie-machine?. Erasmus Universiteit Rotterdam (20 september 2016). Gearchiveerd op 24 november 2020. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Geertje Otten, Recensie: Emy Koopman – Orewoet. Tzum (24 oktober 2016). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Jann Ruyters, Emy Koopman over de pestkopmaatschappij, waar de mores van het schoolplein zegeviert . Trouw (29 augustus 2020). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Thomas de Veen, Interview - 'Hij maakt een geheim van mij, van ons, en dat maakt het pervers, spannend, verkeerd' . NRC (7 april 2022). Gearchiveerd op 11 april 2022. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Floor Rusman, Interview - 'Verliefdheid is destructief én creatief' . NRC (3 oktober 2022). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Dit was de Boon 2023 - Geert Buelens en Edward van de Vendel winnen de tweede editie van de Boon. De Boon Literatuurprijs. Gearchiveerd op 2 april 2023. Geraadpleegd op 2 april 2023.
- ↑ Jochem Wijma, Dit is de shortlist van de Boekenpanda, "misschien wel de leukste prijs voor Nederlandstalige literatuur" - Bazarow. Bazarow - Alles over boeken (27 oktober 2022). Gearchiveerd op 2 april 2023. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ (de) Koopman, Emy - Leichter Wahnsinn. Weissbooks. Geraadpleegd op 7 januari 2026.
- ↑ Nieuws - Emy Koopman stapt over naar De Arbeiderspers. Boekblad (26 september 2022). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Nominaties BNG Bank Literatuurprijs 2023 bekend. BNG Bank. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Kindertrein uit Boedapest. De Inktaap. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Christiaan Weijts, Keurig verborgen razernij . De Groene Amsterdammer (5 maart 2025). Geraadpleegd op 4 december 2025. “Juist in specifieke scènes portretteert Koopman zo iets universeels”
- Bronnen
- Koopman, Emy (2016). Reading Suffering (pdf). Erasmus Universiteit Rotterdam. ISBN 978-90-76665-28-3. Gearchiveerd op 12 oktober 2023. Geraadpleegd op 4 december 2025.