Luigi Maria d'Albertis

D'Albertis werd geboren in 1841 in Voltri een Italiaanse gemeente binnen de stad Genua. Op achttienjarige leeftijd trad hij toe tot het leger van Giuseppe Garibaldi. In november1871 voegde hij zich bij de ontdekkingsreiziger en plantkundige Odoardo Beccari op een expeditie naar het westen van Nieuw-Guinea. Hij bereikte de top van de berg Arfakgebergte, maar werd door koorts gedwongen zich terug te trekken en terug te keren naar Sydney om te herstellen. In 1874 keerde D'Albertis terug naar Nieuw-Guinea om een basis op te zetten op Yule Island. Hier trok hij de aandacht door de meest aantrekkelijke jonge inheemse vrouwen in het openbaar te kussen. Volgens hem een gebruikelijk teken van vrede. Ook dreigde hij met een schelp vol brandende spiritus zogenaamd de oceaan in brand te steken. De meeste van zijn reisgenoten lieten hem daarna in de steek.

D'Albertis maakte zijn eerste reis naar de Fly River in de stoomboot SS Ellengowan, die vertrok vanuit de Britse koloniale haven van Somerset op het puntje van het schiereiland Cape York. Aan boord waren de kapitein, een predikant en de politiecommissaris (en rechter) H.M. Chester met zes agenten van de Queensland Native Police. Hun eerste stop was Tawan Island, waar Chester de inwoners oppakte en hen waarschuwde om niet te stelen van de missionarissen in het gebied. Toen ze de Fly River opstoomde, kwam D'Albertis in botsing met de inheemse bevolking. Na een aantal schoten op hun vaartuigen verjoeg Chester en zijn agenten hen, waarbij ze in paniek verdwenen. Als trofee van de overwinning stal Chester een 18 meter lange boomstamkano en gebruikte deze als brandhout voor de ketel van het stoomschip. Op andere plaatsen langs de rivier schoot D'Albertis vuurpijlen af en gebruikte dynamiet om de bevolking te intimideren. Hij gebruikte dynamiet ook om te vissen (als voedsel) en om specimens van waterorganismen te verzamelen. Tijdens hun terugkeer stroomafwaarts accepteerden ze een uitnodiging van de plaatselijke bevolking om hun dorp te bezoeken, maar Chester en zijn agenten besloten om eerst te schieten. Hierbij werden een paar grote tamme varkens gedood en gestolen. Chester ging vervolgens door met het plunderen van het traditionele langhuis en nam voorouderlijke, heilige menselijke resten, wapens en andere artefacten mee voor de verzameling van D'Albertis.

D'Albertis' tweede verblijf aan de rivier was op het schip Neva, dat was gecharterd door de (koloniale) regering van Nieuw Zuid Wales. D'Albertis gebruikte opnieuw vuurpijlen en dynamiet om de bewoners af te schrikken. Hij nam ingewikkelde inscripties in boomschors mee, hoewel hij zich bewust was dat dit mogelijk heiligschennis was. Bovendien stal hij voorouderlijk gebeente uit de heilige traditionele langhuizen. De Neva baande zich een weg stroomopwaarts totdat het schip in ondiepten tot stilstand kwam. Vervolgens stoomden ze stroomafwaarts naar een zijrivier die D'Albertis de Alice River noemde, maar is later als de Ok Tedi bekend geworden. Uiteindelijk getroffen door malaria en verlamd door reuma in beide benen, gaf hij zijn falen toe en keerde terug naar de Straat van Torres.

Dit was de laatste en waarschijnlijk de meest bewogen reis van D'Albertis over de Fly River. Op de eerste juni raakte D'Albertis en zijn bemanning verzeild in een complete veldslag met een gewapende vloot van inheemse vaartuigen (boomstamkano's en uitleggerkano's). D'Albertis beweerde ongeveer 120 schoten te hebben afgevuurd bij deze schermutseling waarbij enkele doden vielen onder de inheemse bevolking, maar niet bij zijn eigen bemanningsleden. De de romp van het (houten) schip zat vol met pijlen, waarvan sommige door de planken waren gedrongen. Begin juli was D'Albertis geregeld betrokken bij schermutselingen met de inheemse bevolking en werden mensen doodgeschoten. Bij één gelegenheid vond D'Albertis het dode lichaam van een gesneuvelde, onthoofde dat om de schedel te bewaren in zijn collectie zoölogische specimens. Later vermoordde hij een van zijn Chinese bedienden. Hij ranselde de man dood omdat hij weigerde het oerwoud in te gaan om specimens van dieren te schieten. De andere Chinese bedienden vluchtten vervolgens het oerwoud in. Zij waagden zich liever in onbekend terrein in plaats van bij de expeditie te blijven.

Toen D'Albertis eind oktober stroomafwaarts terugkeerde, werd hij opnieuw aangevallen, waarbij minstens zeven inheemse bewoners werden gedood. Na dit treffen werd hij uiterst op zijn hoede en beval hij dat elke boomstamkano moest worden beschoten. Tijdens deze reis, net als bij de anderen, viste D'Albertis geregeld met dynamiet. Hij beweerde dat dynamiet het meest effectieve middel is om te gebruiken, vooral bij koraalriffen. Eenmaal terug in de Straat van Torres, dienden twee van de deserteurs uit zijn expeditie een aanklacht in tegen D'Albertis voor de moord op zijn Chinese bediende. De politierechter H.M. Chester, een vroegere reisgenoot van D'Albertis, verwierp de aanklacht onmiddellijk. Hij zette de twee Polynesische mannen 16 weken gevangen op beschuldiging van muiterij. D'Albertis aanvaardde met tegenzin dit vonnis.Hij wilde dat de mannen werden geëxecuteerd.

Niet lang daarna keerde D'Albertis terug naar Europa met een overvloed aan gestolen materiaal. Zijn neef, mede-ontdekkingsreiziger Enrico Alberto d'Albertis, bracht veel van Luigi's specimens en artefacten onder in Castello D'Albertis. Het kasteel biedt sinds 1892 onderdak een een Museum van Wereldculturen. Zijn plantkundige en zoölogische specimens uit Nieuw-Guinea bevinden zich in het Museo di Storia Naturale Giacomo Doria (natuurhistorisch museum) in Genua.