Luigi Casola

Luigi Casola
Casola in 1949
Persoonlijke informatie
Bijnaam	Luisòtt[1]
Geboortedatum	11 juli 1921
Geboorteplaats	Busto Arsizio, Italië
Overlijdensdatum	6 april 2009
Overlijdensplaats	Certosa di Pavia, Italië
Sportieve informatie
Discipline(s)	Weg
Ploegen
1940 1941-1945 1946 1946-1947 1946 1948 1949 1950-1953 1953 1954-1958 S.C. Michele Mara Individueel V.C. Bustese Bianchi Ricci Cimatti Benotto Atala-Pirelli Benotto Individueel
Beste prestaties
Milaan-San Remo	9e (1950)
Ronde van Lombardije	2e (1946)
Ronde van Italië	2 etappezeges
Portaal    Wielersport

Luigi Casola (Busto Arsizio, 11 juli 1921 – Certosa di Pavia, 6 april 2009) was een Italiaans wielrenner die vier etappes won in de Ronde van Italië.

Voordat de Tweede Wereldoorlog in Italië begon, reed Casola voor S.C. Michele Mara. Tussen 1942 en 1945 was hij gestationeerd op Sardinië, waar mogelijk bleef hij deelnemen aan wedstrijden. Casola was tussen 1946 en 1958 onafgebroken aanwezig in het profpeloton, hij reed zowel individueel als voor meerdere verschillende Italiaanse ploegen. Hij was na de Tweede Wereldoorlog voor ploegen actief als Bianchi en Atala-Pirelli. Zijn overwinningen boekte hij ook na de Tweede Wereldoorlog, hij zegevierde in meerdere eendaagse wedstrijden. In 1945 won hij de Ronde van Veneto, een jaar later de Ronde van Lombardije voor beloften en de Coppa Agostoni. Eveneens in 1946 werd hij tweede in de Ronde van Lombardije voor profs. In deze editie moest hij zijn meerdere erkennen in Fausto Coppi. In 1948 won hij zijn eerste etappes in de Ronde van Italië. Zowel in de vierde als de zesde etappe zegevierde Casola.^[2][3] Een jaar later won hij de achtste etappe, toen kwam hij in Venetië voor Adolfo Leoni over de eindstreep.^[4] In 1950 zegevierde Casola voor de tweede maal in de Ronde van Veneto en een jaar later won hij nogmaals een etappe in de Giro. Gedurende zijn carrière reed hij achtmaal op rij de Ronde van Italië, waarvan hij er vijf uitreed.

Na zijn carrière verhuisde hij in 1960 naar Mexico om daar het wielrennen in het algemeen te promoten. In 1970 was hij trainer van Radames Trevino, die in Mexico door een auto werd aangereden. Casola constateerde als eerst het overlijden van de Mexicaan, die op 24-jarige leeftijd overleed.^[5] Hetzelfde jaar begeleidde Casola ook de Noor Ole Ritter, die onder Casola's begeleiding het werelduurrecord aanscherpte.^[6] Niet veel later ging Casola aan de slag als directeur van de wielerbaan in Mexico-Stad en begeleidde de nationale ploeg van Mexico onder andere op de Wereldkampioenschappen wielrennen.^[7] In 1972 scherpte Eddy Merckx het werelduurrecord aan in Mexico en het was nadien twaalf jaar wachten tot de volgende renner een succesvolle poging deed op de baan waar Casola de leiding over had.^[8] In 1984 was het Francesco Moser die een nieuw record reed, hij trainde veelal achter de derny van Casola.^[9] Negen jaar later verbleef Moser nogmaals in Mexico bij Casola om het werelduurrecord te verbreken, maar tevergeefs.^[10] In 2003 keerde hij terug naar Italië, waar hij in 2009 overleed. Casola werd 88 jaar.^[11]