Ludwig (film)

Ludwig
Tagline Ludwig. He loved women. He loved men. He lived as controversially as he ruled. But he did not care what the world thought. He was the world.
Alternatieve titel(s) Ludwig: The Mad King of Bavaria / Ludwig II / Ludwig of Schaduw over de Goden (B) / Ludwig - Le crépuscule des Dieux
Regie Luchino Visconti
Producent Dieter Geißler
Ugo Santalucia
Scenario Luchino Visconti
Enrico Medioli
Suso Cecchi D'Amico
Gebaseerd op Ludwig II van Beieren
Hoofdrollen Helmut Berger
Trevor Howard
Silvana Mangano
Romy Schneider
Gert Fröbe
Helmut Griem
Izabella Teleżyńska
Umberto Orsini
John Moulder-Brown
Muziek Jacques Offenbach
Robert Schumann
Richard Wagner
Montage Ruggero Mastroianni
Cinema­tografie Armando Nannuzzi
Distributie MGM-EMI
Première 18 januari 1973 ((W-DE)
7 maart 1973 (IT)
Genre Kostuumdrama, historisch, biografie
Speelduur 235 minuten / 185 min. / 186 min. (VS) / 144 min. (W-DE)
Taal Italiaans
Duits
Engels
Frans
Land van herkomst Vlag van Italië Italië
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Vlag van Monaco Monaco
Opname­locaties Slot Neuschwanstein, Slot Nymphenburg, Slot Herrenchiemsee, Slot Hohenschwangau, Slot Linderhof, München, Beieren
Gewonnen prijzen 7
Overige nominaties 7
Voorloper Death in Venice (1971)
Kijkwijzer
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Geweld
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Ludwig is een Italiaans-Frans-Duitse historische dramafilm uit 1973 onder regie van Luchino Visconti. De film vertelt het levensverhaal van koning Ludwig II van Beieren, van zijn kroning in 1864 tot zijn mysterieuze dood in 1886. Het is het derde en laatste deel van Visconti's "Duitse trilogie", na The Damned (1969) en Death in Venice (1971).

Visconti maakte de film niet met de barok die door het onderwerp, de locaties en zijn eerdere films verwacht kon worden, maar met een ingetogen en zeker niet kritiekloze compassie die door de jaren heen steeds meer indruk maakt.

Zijn verhaal

In 1864 wordt Lodewijk II tot koning van Beieren gekroond. Als eerste regeringsdaad ontbiedt hij de componist Richard Wagner aan zijn hof te München. De koning voorziet hem van financiële middelen. Hij merkt weliswaar niet dat Wagner een relatie heeft met Cosima von Bülow. Wanneer hij de waarheid ontdekt, voelt hij zich misleid en gebiedt hij Wagner München te verlaten.

Voor zijn nicht Elisabeth heeft Lodewijk een dweperige, romantische bewondering. Hij voelt zich echter in zijn trots gekrenkt door haar hoogmoedige houding. Elisabeth raadt hem aan haar zus Sophie te huwen. Na de nederlaag tegen Pruisen in 1866 raadt ook zijn vertrouweling graaf Dürckheim hem aan te trouwen. Een jaar later verlooft Lodewijk zich met prinses Sophie, maar nog hetzelfde jaar wordt die verloving weer verbroken. Hij heeft een homoseksuele relatie met zijn dienaar Richard Hornig.

Beieren sluit intussen een verbond met Pruisen en wordt aldus deel van het nieuwe Duitse Keizerrijk. Pas na een grote innerlijke strijd en op aanraden van enkele vertrouwelingen kan Lodewijk dit verlies van soevereiniteit accepteren. Lodewijk besteedt vanaf dat ogenblik enkel nog aandacht aan de bouw van de kastelen Neuschwanstein, Linderhof en Herrenchiemsee. Zijn broer Otto wordt waanzinnig. Ook Lodewijk raakt almaar verder vervreemd van zijn omgeving. Hij verzaakt aan zijn koninklijke plichten en trekt zich in afzondering terug in zijn kastelen. In 1881 onderneemt hij met de acteur Josef Kainz een reis naar Zwitserland.

Hij gaat steeds verder op in zijn dromen en zijn seksuele excessen. Ten slotte wordt hij in 1885 op Neuschwanstein door een regeringscommissie onbekwaam verklaard en vervolgens tot abdicatie gedwongen. Professor Gudden begeleidt hem naar het Slot Berg aan de Starnberger See. Twee dagen nadien verlaten Lodewijk en de psychiater het kasteel voor een wandeling in het park. Na een urenlange zoektocht worden hun lijken teruggevonden in de Starnberger See.

Rolverdeling

Prijzen en nominaties

Jaar Prijs Categorie Genomineerde(n) Uitslag
1973David di DonatelloBeste filmLuchino ViscontiGewonnen
Beste regieLuchino ViscontiGewonnen
Beste mannelijke hoofdrolHelmut BergerGewonnen
1974OscarsBeste kostuumontwerpPiero TosiGenomineerd
Nastro d'ArgentoBeste camerawerkArmando NannuzziGewonnen
Beste productieontwerpMario ChiariGewonnen
Beste kostuumontwerpPiero TosiGewonnen
Beste regieLuchino ViscontiGenomineerd
Beste productieUgo SantaluciaGenomineerd
Beste scenarioLuchino Visconti
Enrico Medioli
Suso Cecchi D'Amico
Genomineerd
Beste vrouwelijke bijrolSilvana ManganoGenomineerd