Lucien Aimar

Lucien Aimar
Aimar in 1973
Aimar in 1973
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 28-04-1941
Geboorteplaats Hyères, Frankrijk
Ploegen
1965 - 1966
1967 - 1969
1970 - 1971
1972
1973
Ford France-Gitane
Bic
Sonolor-Lejeune
Rokado
De Kova-Lejeune
Beste prestaties
Milaan-San Remo 11e (1966)
Ronde van Vlaanderen 13e (1968)
Parijs-Roubaix 19e (1970)
Luik-Bast.-Luik 14e (1971)
Ronde van Lombardije 12e (1965)
Ronde van Italië 7e (1967)
Ronde van Frankrijk 1e (1966)
1 etappezege
Ronde van Spanje 9e (1968)
WK op de weg 9e (1966)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Lucien Aimar (Hyères, 28 april 1941) is een voormalig Frans wielrenner en was als professional actief van 1965 tot en met 1973 en behaalde in totaal 34 wegzeges.

Aimar maakte zijn debuut op veertienjarige leeftijd. In 1960 werd hij 3e bij de nationale titelstrijd bij de amateurs. Zijn eerste overwinning als amateur boekte hij twee jaar later in de wegwedstrijd Parijs-Briare.
In 1964 werd hij in de Ronde van de Toekomst tweede: zijn achterstand op de winnaar, de Italiaan Felice Gimondi, bedroeg slechts 42 seconden. Dat verschil was mede ontstaan, nadat Aimar de Belg Jos Spruyt te lijf was gegaan en hij 1 minuut tijdstraf had gekregen.
Later dat jaar nam hij deel aan de Olympische Spelen wegwedstrijd in Tokyo.

Het jaar daarop kreeg hij een profcontract aangeboden bij de ploeg van Jacques Anquetil. Zonder een etappe te winnen behaalde Aimar in 1966 de eindzege in de Ronde van Frankrijk. Met behulp van Anquetil en Julio Jiménez wist hij in de 17e etappe Jan Janssen uit de gele trui te rijden.
Aimar behaalde nog drie keer een top-10 plaats in de Ronde van Frankrijk; merkwaardig genoeg werd hij ook drie keer 17e. Hij won de Vierdaagse van Duinkerken (1967) en het nationaal kampioenschap op de weg (1968). In 1973 stopte hij met wielrennen.

Belangrijkste resultaten

1963

1965

1966

1967

1968

1969

1970

1971

1972

1973

  • 1e - etappe 5a Vierdaagse van Duinkerke
  • 8e - Klimmerstrofee
  • 8e - Bordeaux-Parijs

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1965 opgave  11e 
1966   
1967 7e  6e (1) 
1968 7e  9e 
1969 30e 
1970 17e 
1971 9e 
1972 17e 
1973 17e 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarMilaan-San RemoGent-WevelgemRonde van VlaanderenParijs-RoubaixLuik-Bast.LuikRonde van LombardijeWaalse PijlRund um den Henninger-TurmWK op de wegWereld­ranglijsten
196512e
196611e27e23eZilver9e5e (SPP)
196730e18e77e39e16e12e7e (SPP)
196824e89e13e10e
196925e24e
197019e18e
197113e33e14e52eBrons21e (SPP)
197244e44e30e20e38e15e
1973

Trivia

In 1967 werd Désiré Letort Frans kampioen voor Lucien Aimar. Letort werd echter positief bevonden na dopingcontrole en het kampioenschap werd aan Aimar toegekend. Hij weigerde echter de kampioenstrui te dragen en kreeg daarvoor een boete van 500 Franc per dag dat hij de trui niet droeg van de Franse bond. Hij vocht de zaak aan en behoefde uiteindelijk de boetes niet te betalen.

Voorganger:
Felice Gimondi
Vlag van Italië
1965
Winnaar van de Ronde van Frankrijk
Lucien Aimar
Vlag van Frankrijk
1966
Opvolger:
Roger Pingeon
Vlag van Frankrijk
1967
Voorganger:
Désiré Letort
1967
Frans kampioen wielrennen
Lucien Aimar
1968
Opvolger:
Raymond Delisle
1969