Leonard Nolens

Leonard Nolens
Nolens in 2015
Nolens in 2015
Persoonsgegevens
Volledige naam Leonard Helena Sylvain Nolens
Ook bekend als dichter
Geboortedatum 11 april 1947
Geboorteplaats Bree
Overlijdensdatum 26 december 2025
Overlijdensplaats Antwerpen
Geboorteland Vlag van België België
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Internationaal schrijfprogramma, Hoger Instituut voor Vertalers en TolkenBewerken op Wikidata
Beroep schrijver
Werken
Bekende werken BresBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en onderscheidingen Prijs der Nederlandse Letteren (2012),[1] VSB Poëzieprijs (2008), Jan Campert-prijs voor poëzie (1991),[2] Arkprijs van het Vrije Woord (1976),[3] Constantijn Huygens-prijs (1997),[4] Hugues C. Pernath-prijs (1980), De Grote Poëzieprijs (2008)[5]Bewerken op Wikidata
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Leonard Helena Sylvain Nolens (Bree, 11 april 1947 – Antwerpen, 26 december 2025)[6] was een Vlaams dichter, vertaler en dagboekschrijver.

Biografie

Na zijn middelbare school volgde Nolens de opleiding tolk-vertaler aan het Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken in Antwerpen. Vanuit Antwerpen werkte hij vanaf 1968 als freelance vertaler en was tussen 1969 tot 1973 redacteur van het experimentele tijdschrift Labris. Nolens debuteerde in 1969 met de dichtbundel Orpheushanden. Nolens was getrouwd en had twee zoons. Hij is de vader van de schrijver David Nolens.[7]

Nolens overleed in december 2025 op 78-jarige leeftijd.[8]

Situering

Hij was een romanticus, schreef vaak over liefde en over de manier om aan de identiteit te ontsnappen. Zijn vroege werk wordt getypeerd als barok, experimenteel aandoende gedichten. In de loop der jaren trad er een versobering op in zijn werk en kreeg het een meer parlando-achtige toon. Veelvoorkomende thema's in het werk van Nolens zijn de jeugd, vrouwen, eenzaamheid en alcohol.[9] Nolens werd beschouwd als een van de belangrijkste dichters uit het Nederlandse taalgebied. Hij werd regelmatig genoemd als kanshebber voor de Nobelprijs voor Literatuur.[10]

Bibliografie

  • 1969 - Orpheushanden (poëzie)
  • 1973 - De muzeale minnaar (poëzie)
  • 1975 - Twee vormen van zwijgen (poëzie)
  • 1977 - Incantatie (poëzie)
  • 1979 - Alle tijd van de wereld (poëzie)
  • 1981 - Hommage (poëzie)
  • 1983 - Vertigo (poëzie)
  • 1986 - De gedroomde figuur (poëzie)
  • 1988 - Geboortebewijs (poëzie)
  • 1989 - Stukken van mensen (dagboek)
  • 1990 - Liefdes verklaringen (poëzie)
  • 1991 - Hart tegen hart (poëzie)
  • 1992 - Tweedracht (poëzie)
  • 1993 - Blijvend vertrek (dagboek)
  • 1994 - Honing en as (poëzie)
  • 1995 - De vrek van Missenburg (dagboek)
  • 1996 - En verdwijn met mate (poëzie)
  • 1997 - De liefdesgedichten (poëzie)
  • 1998 - Een lastig portret (dagboek)
  • 1999 - Voorbijganger (poëzie)
  • 2001 - Manieren van leven (poëzie)
  • 2003 - Derwisj (poëzie)
  • 2004 - Bres met etsen van Dan Van Severen (een livre de peintre, Ergo Pers Gent)
  • 2004 - Laat alle deuren op een kier (verzamelde gedichten) (poëzie)
  • 2005 - Een dichter in Antwerpen (poëzie)
  • 2007 - Een fractie van een kus (poëzie)
  • 2007 - Bres (poëzie)
  • 2008 - Woestijnkunde (poëzie)
  • 2009 - Dagboek van een dichter 1979-2007 (verzamelde dagboeken)
  • 2011 - Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen
  • 2012 - Manieren van leven (verzamelde gedichten 1975-2011)
  • 2014 - Opzichtige stilte (poëzie)
  • 2017 - Balans (poëzie)

Prijzen en eerbetoon

Gedicht Laat op een muur in Den Haag
Zie de categorie Leonard Nolens van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.