Leighton Moss

RSPB Leighton Moss
Natuurgebied
Situering
Land	Engeland
Locatie	City of Lancaster, Lancashire
Coördinaten	54° 10′ NB, 2° 48′ WL
Dichtstbijzijnde plaats	Silverdale, Carnforth
Informatie
Opgericht	1964
Beheer	Royal Society for the Protection of Birds
Foto's

RSPB Leighton Moss is een natuurreservaat in Lancashire, Engeland, dat sinds 1964 onder beheer staat van de Royal Society for the Protection of Birds. Het ligt in de buurt van Silverdale, Carnforth, aan de rand van Morecambe Bay en in het Arnside and Silverdale National Landscape.

Leighton Moss bevat het grootste rietveld in North West England. Het gebied biedt een habitat voor vele diersoorten, waaronder baardmannetje, bruine kiekendief, roerdomp, otter en edelhert. Als wetland van internationaal belang werd het in 1985 aangewezen als Ramsargebied. Het is een Site of Special Scientific Interest en een Vogelrichtlijngebied en Habitatrichtlijngebied van de Europese Unie.

De RSPB beschermt ook een groot deel van Morecambe Bay, waar een kweldersgebied een habitat vormt voor vogels zoals kluten.

In 1822 kwam het moeras in het bezit van Richard Gillow, kleinzoon van Robert Gillow, meubelfabrikant uit Lancaster. Met behulp van stoomtechnologie droogde Gillow het moeras af voor landbouwdoeleinden. Hoewel de grond van goede kwaliteit is, stond het land in 1918 weer onder water, omdat drainage onrendabel bleek te zijn toen de kolenprijs hoog was. Het gebied werd gebruikt voor de eendenjacht.

De RSPB pachtte het moeras aanvankelijk in 1964, voordat het in 1974 werd gekocht van het landgoed Leighton Hall. Het gebied werd in 1965 voor het eerst opengesteld voor bezoekers, op basis van een vergunning, en ontving in het eerste jaar 375 bezoekers. Ondanks dat de RSPB eigenaar was van het land, bleven de jachtrechten tot 1984 in handen van het landgoed Leighton Hall, waarna ze werden verkocht aan de RSPB.

De locatie is elke dag open voor het publiek, behalve op Eerste Kerstdag, en beschikt over parkeerplaatsen, een bezoekerscentrum, een winkel, een café en een educatieve ruimte. Er zijn verschillende natuurpaden, zeven observatiehutten voor wilde dieren en er worden diverse evenementen georganiseerd.

Sommige van de zeven observatiehutten voor wilde dieren zijn in 2012 vernieuwd met financiering van het Heritage Lottery Fund. Een negen meter hoge Skytower biedt een weids uitzicht over het natuurreservaat. In 2024 zijn plannen aangekondigd om de Lower Hide op het terrein te vervangen.

Het gebied staat bekend om zijn broedpopulaties van roerdompen, bruine kiekendieven en baardmannetjes. In 2021 werd gemeld dat er zes baltsende mannetjesroerdompen in het gebied aanwezig waren. In het voorjaar is er een kenmerkend geluid te horen in het reservaat, waarbij mannetjesroerdompen geluiden maken die lijken op “het geluid dat je hoort als je op de bovenkant van een glazen melkfles blaast” om een partner aan te trekken. Andere regelmatig waargenomen vogelsoorten zijn onder meer de glanskop, de waterral en vele soorten watervogels, zoals de tafeleend en de wintertaling. Ook edelherten en otters komen voor in het reservaat. Het gebied staat ook bekend om zijn broedkolonie kluten, met een record van 40 kuikens die in 2012 op het terrein zijn uitgevlogen.

Door de nabijheid van de kust trekt het reservaat zeldzamere soorten aan, zoals visarenden, lepelaars, zwarte sterns en dwergmeeuwen, die vrij regelmatig op het terrein worden waargenomen. Zeldzame vogels die op het terrein voorkomen zijn onder andere de roodpootvalk, de purperreiger, de reuzenstern, de grote karekiet en de snor, terwijl recenter zeldzame soorten zijn waargenomen zoals de Amerikaanse smient, de klapekster, de Amerikaanse wintertaling en de wespendief in 2019.

De uitgestrekte rietvelden worden beheerd om uitdroging te voorkomen en om zoutwaterintrusie vanaf de kust tegen te gaan. Ondanks deze controle op de ecologische successie, nam de broedpopulatie van de roerdomp (gemeten aan de hand van het aantal “roepende” mannetjes) in de jaren negentig en 2000 af. Na uitgebreid dynamisch habitatbeheer in de afgelopen jaren neemt het aantal roerdompen gestaag toe.

In 2015 was er controverse over een plan om een klein aantal edelherten te ruimen, die aanzienlijke schade aanrichten aan de rietvelden.

• 
  Het uitzicht vanaf de Skytower
• 
  Grauwe ganzen in Leighton Moss
• 
  Een houtsnijwerk bij het bezoekerscentrum van Leighton Moss
• 
  Het rietveldpad
• 
  Het uitzicht vanaf de Grisedale Hide

Zie de categorie Leighton Moss RSPB reserve van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.