Waterral
| Waterral IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2025) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Rallus aquaticus Linnaeus, 1758 | ||||||||||||
![]() | ||||||||||||
Verspreidingsgebied van de waterral ■ broedgebied (lichtgroen)
■ permanent leefgebied (donkergroen)
■ niet-broedgebied (blauw)
■ mogelijk uitgestorven (roze)
| ||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||
| Waterral op | ||||||||||||
| ||||||||||||
De waterral (Rallus aquaticus) is een vogel uit de familie van de rallen (Rallidae). Het is in Nederland en België een vrij zeldzame broedvogel die zich ophoudt in moerassige rietoevers. In Nederland broeden jaarlijks gemiddeld zo'n 3.500 paren.
Kenmerken
De waterral wordt ongeveer 22 tot 28 cm lang.[2] Het verenkleed bestaat uit een kastanjebruine bovenzijde met zwarte strepen en een blauwgrijze onderzijde met gestreepte flanken en een witte onderstaart. Verder heeft de vogel een lange, dunne snavel, rode ogen en rozebruine poten.
.jpg)
Leefwijze
Het voedsel van de waterral bestaat uit insecten, spinnen, regenwormen, zoetwaterkreeftjes, plantenwortels, zaden, bessen, vissen en kikkers. Ook woelratten, spitsmuizen en kleine vogels kunnen prooi zijn. De roep die vooral 's avonds en 's nachts klinkt, is luid en als van een krijsend jong varken, een bijnaam is daarom 'moerasvarken'.
Voortplanting
Het legsel bestaat uit vijf tot twaalf vuilwitte tot licht geelbruine eieren met roodbruine vlekjes, die worden gelegd in een nest, gemaakt van riet.
Verspreiding en leefgebied
Waterrallen komen in een groot deel van Europa het hele jaar voor. In delen van Polen, Rusland en Finland komt het dier echter alleen 's zomers voor. De vogel leeft verborgen bij oevers en in dichtbegroeide rietmoerassen.
De soort telt drie ondersoorten:
Video
- Roepende waterral
Zie ook
Externe links
- SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
- ↑ (en) Waterral op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5

