Leen Voet

Leen Voet
Persoonsgegevens
Geboren Herentals, 1971
Geboorteland België
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Heilig Grafinstituut Turnhout; KASK Gent; Sint-Lucas Brussel
Beroep Beeldende kunstenares
Werkveld Schilderkunst, tekenkunst, fotografie, installatiekunst, grafische kunst, auteur
Oriënterende gegevens
Stijl Combinatie figuratief en abstract
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en erkenningen Belgian Art Prize, Fernand Baudin Prijs, Sabam for Culture Prijs
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Leen Voet (Herentals, 1971) is een Belgische beeldende kunstenares.[1][2] Zij maakt schilderijen, tekeningen, foto's, installaties, en boeken. Leen Voet won in 2003 de Belgian Art Prize en in 2019 de prijs Sabam for Culture als meest opmerkelijke Belgische kunstenares. Zij woont en werkt in Brussel.

Opleiding

Leen Voet volgde kunsthumaniora aan het Heilig Grafinstituut in Turnhout.[3] Daarna studeerde ze aan het KASK in Gent en Sint-Lukas in Brussel.[3] Sinds 2000 woont ze in Brussel, waar ze ook haar atelier heeft.[3] Ze werd tevens docente schilderkunst aan Sint-Lucas in Gent en later van grafiek en grafisch ontwerp aan het KASK in Gent.[4][5]

Stijl

Leen Voet begon met dia-installaties maar schakelde later over op schilderijen, tekeningen en installaties.[6]

Voet hanteert een eigen stijl. Ze vertrekt steeds van een concreet beeld dat zij omzet in een vlakke compositie met naar het fauvisme neigende geometrische kleurvlakken die strak afgelijnd zijn.[6][7] Al haar werken zijn volgens een strak patroon opgebouwd. De kleuren worden volledig willekeurig gekozen naargelang de serie, soms los van esthetiek of functionaliteit.[6][8] Zij werkt in series, waarin elk werk uniek is.[9] De figuratieve elementen zijn duidelijk herkenbaar, de toeschouwer kan de scène gemakkelijk en zonder associaties herkennen. Het belang van de abstractie in haar werk werd in de loop van de jaren steeds groter. Door weglating van details in de figuratieve elementen en zich uiteindelijk te beperken tot de contouren, soms opgevuld met streepjes of repetitieve elementen, vloeien abstractie en figuratie in elkaar.[10] Met haar felle kleuren en abstractie wil Leen Voet, net als de fauvisten, afstand nemen van de zintuigelijke waarneming en de nadruk leggen op het gevoel en de persoonlijke beleving.[11]

Haar thema’s zijn gebaseerd op persoonlijke anekdotische, maatschappelijke of culturele herinneringen en bevatten dikwijls enige humor.[12][13][8] Zij schildert onder andere mensen, dieren, landschappen, interieurs, bloemen, planten, scènes en maakt eigen versies van bestaande kunstwerken. In haar afbeeldingen van personen ligt de nadruk op het stereotype gedrag en denkpatroon dat een mens vertoont binnen het kader van een beroep of instituut, zoals een leraar, een kunstenaar, familie of religie. Door de keuze van haar onderwerpen en haar titels legt Leen Voet impliciet de nadruk op machtsverhoudingen en maatschappelijke verwachtingen en structuren, zonder dat ze rechtstreeks de verhoudingen tussen bijvoorbeeld man en vrouw aankaart.[3][6][13]

Haar zelfportretten zijn steeds afbeeldingen uit een voorbije tijd. Leen Voet staat niet graag in de belangstelling.[3]

In haar tentoonstellingen verwerkt Leen Voet haar schilderijen en tekeningen in ruimtelijke installaties.[6][7]

Artistieke carrière: hoogtepunten

Belgian Art Prize

In 2003 won Leen Voet de Langui Prijs van de Belgian Art Prize, die destijds de Prijs van de Jonge Belgische Schilderkunst werd genoemd. Ze kreeg deze prijs voor een dia-installatie met de titel 1890, waarin ze technisch gemanipuleerde afbeeldingen van een volks interieur toonde. Dia’s werden onder andere gespiegeld, toonden enkel het negatief of kregen een totaal gewijzigde kleurenbalans. Verschillende versies van de dia’s werden tegelijk op meerdere schermen geprojecteerd.[14][7]

Fernand Baudin Prijs

Voor haar boek "Félix" ontving ze in 2012 de Fernand Baudin Prijs als beste kunstboek.[15] Voet had met 774 potloodtekeningen in zwart wit het volledige oeuvre van Felix De Boeck nagetekend.[11] Het boek werd voorgesteld naar aanleiding van haar solotentoonstelling in de galerie Dépendance in Brussel .[6][16] Het werd gemaakt in het kader van een artistiek onderzoeksproject.[5]

Prijs Sabam for Culture

Leen Voet bevraagt de grenzen van het kunstenaarschap, met vragen als wie kunstenaar is, waarom, en wat een oeuvre is.[8] Zij liet haar vader, die geen kunstenaar is, een reeks tekeningen maken die zij in 2014 onder de titel Drawings By My Father (2011-12) opnam in haar solotentoonstelling in de galerie Trampoline in Antwerpen.[11] Omgekeerd maakte ze in 2016 op vraag van haar vader een reeks olieverfschilderijen met de titel Alda & Armand, de voornamen van haar ouders, en gebaseerd op de bloemenmotieven van 4 handdoeken uit de jaren '70 die haar ouders altijd hadden bewaard.[11] In 2020 kreeg Voet voor haar solotentoonstelling Alda & Armand in CIAP Hasselt de Sabam Prijs for Culture als de opmerkelijkste visuele kunstenaar van 2019.[10][12][17][18]

Overzichtstentoonstelling Museum M

In haar overzichtstentoonstelling in Museum M in 2023 toonde Voet zes reeksen schilderijen en drie reeksen tekeningen allen met een maatschappelijke en institutionele inslag. De meeste schilderijenreeksen werden eerder vertoond in opgemerkte solotentoonstellingen.[10]

De reeks Alda & Armand over het huishouden en economie werd voorgesteld in het CIAP Hasselt in 2019.[11]

De reeks Je fais ce que je veux over het huwelijk en familiaal geluk werd getoond in de galerie Baronian in 2020, de galerie die haar sinds 2017 vertegenwoordigt.[19] Drie werken uit deze serie behoren sinds 2021 tot de collectie van Vlaamse Gemeenschap.[6]

De reeks Bert Vandael, genoemd naar de leraar die haar in de kunsthumaniora wekelijks een opdracht gaf om een aquarel van een landschap te maken, ging over de school en het onderwijs. Een aantal van die landschapsaquarellen zette Voet om in abstracte kleurencomposities in olieverf die reeds in 2016 te zien waren in Kunstbunker Forum für Zeitgenössische Kunst in Nürnberg.[3]

De reeks Sint-Rita over kerk en religie maakte in de vorm van een installatie met kerkelijke ornamenten het voorwerp uit van een tentoonstelling in 2013 in Netwerk Aalst.[7]

Félix en Bernard, Paul & Constant was de titel van een installatie over met het kunstenaarschap als thema. "Bernard, Paul & Constant" was een nieuwe serie geïnspireerd op de werken van Constant Dratz, Bernard Jos Van Gobbelschroy en Paul Haesaert die tot de collectie van Museum M behoren. Die serie werd aangevuld met "Félix", haar bestaande reeks tekeningen van het het oeuvre van Felix De Boeck die in 2010 in het Felix Art Museum in Drogenbos en later in de galerie Dépendance in Brussel werd voorgesteld.[6][20][10] In deze installatie werd tevens een nieuw zelfportret van Voet met de titel Heilig Graf (2023) opgenomen. Het stelde Leen Voet in schooluniform in 1988 voor.[21][3]

Ter gelegenheid van deze overzichtstentoonstelling bracht Leen Voet haar monografie For all the Cats in the World uit.[9]

Painting after Painting

In 2025 werd Leen Voet geselecteerd als een van de toonaangevende hedendaagse Belgische kunstenaars in de overzichtstentoonstelling Painting after Painting in S.M.A.K. Gent.[22]

Werk in musea (selectie)

  • Mu.Zee, Oostende[1]
  • S.M.A.K., Gent[23]
  • MHKA, Antwerpen[24]
  • Collection Musée des Arts Contemporains au Grand-Hornu[25]
  • Museum M, Leuven[26]

Auteur (selectie)

  • Peinture inachevé de madame T[27]
  • For all the cats in the world[28]
  • Felix [29]

Tentoonstellingen (selectie)[30]

Solotentoonstellingen
  • 2024: Leen Voet, Heilig Graf, landschap en portret, galerie Baronian Xippas, Brussel
  • 2023: Leen Voet, Overzichtstentoonstelling, curator Eva Wittocx, Museum M, Leuven
  • 2022: Je fais ce que je veux, galerie Baronian Xippas, Brussel
  • 2019: Alda & Armand, galerie Baronian Xippas, Brussel
  • 2018: Alda & Armand, curator Louise Osieka, CIAP, Hasselt (tot 18 november tot 17 februari 2019)
  • 2018: Solo show for Albert Baronian, Art Brussels
  • 2016: Bert Vandael, Curator Hans-Jürgen Hafner, Kunstbunker Forum für Zeitgenössische Kunst, Nürnberg
  • 2016: Peinture inachevé de Madame T., Galerie Trampoline, Antwerpen
  • 2014: M & A, Galerie Trampoline, Antwerpen
  • 2013: Sint-Rita Netwerk, Aalst
  • 2012: Félix, Dépendance, Brussel
  • 2010: Félix, Felix Art Museum, Drogenbos
  • 2007: Installation Henry, Aliceday, Brussel
  • 2006: Jardin Grégoire, L'Observatoire-Maison Grégoire, Brussel
  • 2006: Phantasmagoria & Fosforoscoop, Etablissement d’en Face, Brussel
  • 2006: Leen Voet, CIAP, Hasselt
  • 2005: Leen Voet, NYLO-Living Art Museum, Reykjavik
  • 2004: Etno-Europe, in situ project in het Etnografisch Museum Antwerpen
  • 1997: Tableau Vivant, Netwerk, Aalst
  • 1994: Leen Voet, De Warande, Turnhout
Groepstentoonstellingen
  • 2025: Painting After Painting, S.M.A.K., Gent
  • 2025: Back to the Future, overzichtstentoonstelling 75 jaar winnaars Belgian Art Prize, Art Brussels
  • 2025: F**klore. Reinventing Tradition, openingstentoonstelling museum Abby, Kortrijk
  • 2022: Kaos Expo #1, Gallery Sofie Van den Bussche, Brussel
  • 2022: Hot Spot #1 Painting, Narcisse Tordoir invites 20 Painters, Valerie Traan gallery, Antwerpen
  • 2022: The Shop Show, Galerie Baronian, Knokke
  • 2021: The Shop Show, Galerie Baronian Xippas, Brussel
  • 2020: Vergeten vrouwen, Cera, Leuven
  • 2020: Zonder Kunstenaars Geen Kunst, curator NICC, M HKA, Antwerpen
  • 2019: WMDYWTL?, curator Sofie Dederen en Abake, Frans Masereel Centrum, Kasterlee
  • 2019: Baronian Xippas Dialogues #1, Xippas, Parijs
  • 2019: Le Choix d'Albert, Galerie Xippas, Genève
  • 2019: Salon de Peinture, M HKA, AntwerpEN
  • 2018: Voici des fleurs, curator Anne-Claire Schmitz en Laura Herman, La Loge, Brussel
  • 2018: Flip, about image construction, Zwarte Zaal, Gent
  • 2018: 20 years NICC – JUBILEE, NICC, Antwerpen
  • 2017: More music box, curator MORE publishers, Frans Masereel Centrum, Kasterlee
  • 2016: Museum Dirk De Wachter, Museum Dr. Guislain, Gent
  • 2016: Furniture sculpture, curator Simon Delobel, Kunstcentrum Hugo Voeten, Herentals
  • 2016: Ten Dans, Lieven Segers nodigt uit, CC Maasmechelen
  • 2015: Me, Myself and I, curator Simon Delobel, Trampoline, Antwerpen
  • 2015: Un-Scene III, curator Devrim Bayar & Zoë Gray, Wiels, Brussels
  • 2015: Aandacht, Aandacht, De Warande, Turnhout
  • 2014: Heyokas, curator Simon Delobel, Stadslimiet, Antwerpen
  • 2013: Inside 15, curator Jean Paul Jacquet, Brussel
  • 2013: Dublin Doubles, Broadcast Gallery, Dublin
  • 2013: Celluloid Brushes, MINI/Goethe-Institut Ludlow 38, New York
  • 2012: Benoit Plateus en Leen Voet, Le salon, Brussel
  • 2012: An Other Castle, Etablissement d’en Face, Brussel
  • 2012: Celluloid Brushes, Witte de With – Center for Contemporary Art, Rotterdam
  • 2011: 100 Dessins contre la Guerre du Vietnam, Komplot, Brussel & Le Commissariat, Parijs
  • 2011: Celluloid Brushes,Etablissement d’en Face, Brussel
  • 2010: Zweierlei, Ausstellungsraum Klingental, Basel
  • 2010: Flags for Ensor, Mu.Zee, Oostende
  • 2009: Isomopolis, Etablissement d’en face, Brussel
  • 2008: Losing control, met John Gillis & Aline Bouvy, Ann Veronica Janssens, Michael Van den Abeele, De Garage, Mechelen
  • 2007: Nieuwe collectie, Stedelijk Museum Wuyts-Van Campen & Baron Caroly, Voorkamer, Lier
  • 2007: Monsieur Jean-Paul recevra, L’Observatoire-Maison Grégoire, Brussel
  • 2007: Proposals for Art Integration Projects, Netwerk, Aalst
  • 2003: Prijs van de Jonge Belgische Schilderkunst, Museum voor Schone Kunsten, Brussel
  • 2003: Beeld in Park, de Voorkamer, Felix Happark, Brussel
  • 2002: Ives Maes & Leen Voet, C.C. Strombeek-Bever
  • 2002: Three solo projects: Leen Voet, Jordi Colomer, Willem De Rijke & Jeroen De Rooij, Villa Arson, Nice, France
  • 2001: Kunst & Zwalm, met Honoré d’O, Karin Hanssen, Pascale Marthine Tayou, Zwalm
  • 2000: Geen Tijd, Voorkamer, Lier
  • 2000: Netwerk2, Netwerk, Aalst
  • 1999: (R)Entree, Paraplufabriek, Nijmegen
  • 1999: Illusion/Free Space/Forever Young, curatoren Franziska Lesàk en Gert Robijns, NICC, Antwerpen
  • 1999: Fantasy, Jacoba 4, curatoren Luk Lambrecht en Eva Gonzales Sancho, CôtéKaNaL, Brussel
  • 1999: Bleek Huis, W139, Amsterdam
  • 1996: Zoersel ’96, curator Menno Meeuwis, met Marthe Wéry, Joëlle Tuerlinckx, David Lamelas
  • 1995: Germinations 8, NGCA Zacheta, Warschau
  • 1995: Germinations 8, Athene
  • 1995: Germinations 8, Madrid
  • 1994: Germinations 8, De Beyerd, Breda
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.