De eerste 5 laguerre-polynomen.
In de wiskunde zijn de laguerre-polynomen , genoemd naar Edmond Laguerre (1834 - 1886), oplossingen van de
n
{\displaystyle n}
-de differentiaalvergelijking van Laguerre:
x
y
″
+
(
1
−
x
)
y
′
+
n
y
=
0
,
n
=
0
,
1
,
2
,
3
…
{\displaystyle xy''+(1-x)y'+ny=0,\,\qquad n=0,1,2,3\ldots }
Laguerre-polynomen vinden toepassing in de kwantummechanica , in het radiële deel van de oplossing van de schrödingervergelijking voor een 1-elektron atoom.
Recursie
Tussen de polynomen bestaan de volgende recursieve betrekkingen:
(
n
+
1
)
L
n
+
1
(
x
)
=
(
2
n
+
1
−
x
)
L
n
(
x
)
−
n
L
n
−
1
(
x
)
{\displaystyle (n+1)L_{n+1}(x)=(2n+1-x)L_{n}(x)-nL_{n-1}(x)}
en
x
L
n
′
(
x
)
=
n
L
n
(
x
)
−
n
L
n
−
1
(
x
)
{\displaystyle xL_{n}'(x)=nL_{n}(x)-nL_{n-1}(x)}
Uit de twee voorgaande recursieformules kan mem een derde afleiden
L
n
+
1
′
(
x
)
=
L
n
′
(
x
)
−
L
n
(
x
)
{\displaystyle L_{n+1}'(x)=L_{n}'(x)-L_{n}(x)}
Orthogonaliteit
Laguerre-polynomen vormen een orthonormaal stelsel met betrekking tot het inproduct :
⟨
f
,
g
⟩
=
∫
0
∞
f
(
x
)
g
(
x
)
e
−
x
d
x
{\displaystyle \langle f,g\rangle =\int _{0}^{\infty }f(x)g(x)e^{-x}\,\mathrm {d} x}
Er geldt:
⟨
L
m
,
L
n
⟩
=
δ
m
,
n
{\displaystyle \langle L_{m},L_{n}\rangle =\delta _{m,n}}
met
δ
{\displaystyle \delta }
de kronecker delta
Contourintegraal
De laguerre-polynomen kunnen in het complexe vlak ook uitgedrukt worden als complexe kringintegraal om de oorsprong, dus als een complexe integraal :
L
n
(
x
)
=
1
2
π
i
∮
e
−
x
z
/
(
1
−
z
)
(
1
−
z
)
z
n
+
1
d
z
{\displaystyle L_{n}(x)={\frac {1}{2\pi i}}\oint {\frac {e^{-xz/(1-z)}}{(1-z)\,z^{n+1}}}\,\mathrm {d} z}
Voortbrengende functie
De voortbrengende functie wordt gegeven door de reeks
G
(
x
,
z
)
=
∑
k
=
0
∞
L
k
(
x
)
z
k
{\displaystyle G(x,z)=\sum _{k=0}^{\infty }L_{k}(x)z^{k}}
Vermenigvuldiging van beide leden met
z
−
(
n
+
1
)
{\displaystyle z^{-(n+1)}}
geeft
G
(
x
,
z
z
n
+
1
=
∑
k
=
0
∞
L
k
(
x
)
z
(
n
+
1
)
z
k
{\displaystyle {\frac {G(x,z}{z^{n+1}}}=\sum _{k=0}^{\infty }{\frac {L_{k}(x)}{z^{(n+1)}}}z^{k}}
Kringintegratie rond de oorsprong voor
|
z
|
<
1
{\displaystyle |z|<1}
en toepassing van de residustelling geeft als resultaat dat enkel de coëfficiënt van de
z
−
1
{\displaystyle z^{-1}}
term overleeft en dit gebeurd voor
k
=
n
{\displaystyle k=n}
∮
G
(
x
,
z
)
z
(
n
+
1
)
d
z
=
2
π
i
L
n
(
x
)
{\displaystyle \oint {\frac {G(x,z)}{z^{(n+1)}}}\,\mathrm {d} z=2\pi i\,L_{n}(x)}
of
∮
G
(
x
,
z
)
z
n
+
1
d
z
=
∮
e
−
x
z
/
(
1
−
z
)
(
1
−
z
)
z
n
+
1
d
z
{\displaystyle \oint {\frac {G(x,z)}{z^{n+1}}}\,\mathrm {d} z=\oint {\frac {e^{-xz/(1-z)}}{(1-z)\,z^{n+1}}}\,\mathrm {d} z}
zodat
G
(
x
,
z
)
=
e
−
x
z
/
(
1
−
z
)
(
1
−
z
)
{\displaystyle G(x,z)={\frac {e^{-xz/(1-z)}}{(1-z)}}}
Gegeneraliseerde laguerre-polynomen
De polynoom-oplossingen van de differentiaalvergelijking
x
y
″
+
(
α
+
1
−
x
)
y
′
+
n
y
=
0
{\displaystyle xy''+(\alpha +1-x)y'+ny=0}
worden gegeneraliseerde laguerre-polynomen genoemd.
De formule van Rodriguez voor deze polynomen is
L
n
(
α
)
(
x
)
=
x
−
α
e
x
n
!
d
n
d
x
n
(
e
−
x
x
n
+
α
)
{\displaystyle L_{n}^{(\alpha )}(x)={x^{-\alpha }e^{x} \over n!}{\mathrm {d} ^{n} \over \mathrm {d} x^{n}}\left(e^{-x}x^{n+\alpha }\right)}
De gewone laguerre-polynomen zijn een speciaal geval:
L
n
(
0
)
(
x
)
=
L
n
(
x
)
{\displaystyle L_{n}^{(0)}(x)=L_{n}(x)}
De eerste gegeneraliseerde laguerre-polynomen zijn:
L
0
(
α
)
(
x
)
=
1
L
1
(
α
)
(
x
)
=
−
x
+
α
+
1
L
2
(
α
)
(
x
)
=
x
2
2
−
(
α
+
2
)
x
+
(
α
+
2
)
(
α
+
1
)
2
L
3
(
α
)
(
x
)
=
−
x
3
6
+
(
α
+
3
)
x
2
2
−
(
α
+
2
)
(
α
+
3
)
x
2
+
(
α
+
1
)
(
α
+
2
)
(
α
+
3
)
6
{\displaystyle {\begin{aligned}L_{0}^{(\alpha )}(x)&=1\\L_{1}^{(\alpha )}(x)&=-x+\alpha +1\\L_{2}^{(\alpha )}(x)&={\frac {x^{2}}{2}}-(\alpha +2)x+{\frac {(\alpha +2)(\alpha +1)}{2}}\\L_{3}^{(\alpha )}(x)&={\frac {-x^{3}}{6}}+{\frac {(\alpha +3)x^{2}}{2}}-{\frac {(\alpha +2)(\alpha +3)x}{2}}+{\frac {(\alpha +1)(\alpha +2)(\alpha +3)}{6}}\end{aligned}}}