L'Océan (Atoll)
| L'Océan | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| studioalbum van Atoll | |||||||
| Uitgebracht | 1989 | ||||||
| Genre | rock | ||||||
| Duur | 37 minuten | ||||||
| Label(s) | Crime (King Records), Musea Records | ||||||
| Producent(en) | Atoll | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
L’Océan is het vijfde studioalbum van de Franse rockband Atoll.
Achtergrond
Atoll strandde in 1981 bij het begin van de opnamen voor hun vijfde studioalbum. Het kreeg geen platencontract en de leden hadden ook de energie niet meer om de band voort te zetten. Vanaf 1989 zorgde Musea Records voor een vernieuwde belangstelling toen zij de eerste vier albums in vier jaar opnieuw uitbracht. Bovendien zorgden heruitgaven in Japan voor een constante stroom van albums van Atoll, al dan niet in beperkte oplagen. Dankzij die heruitgaven probeerde Atoll het in die jaren opnieuw. In 1989 bracht het het album L’Océan uit, maar geen van de oorspronkelijke leden van Atoll speelde mee op dat album. Atoll 1987 stond onder leiding van Chris Beya, die na het eerste album Musiciens-magiciens was toegetreden.
De muziek is niet in de stijl van de eerste vier albums. Het album bevat typische jaren 80-rock met hier en daar een progressief tintje. Er werd opgenomen in twee Franse geluidsstudio’s. Een jaar later in 1990 volgde pas een Franse uitgave via Flarenasch, die een andere trackvolgorde en creditslijst meekreeg.
Musici
Crime en Flarenasch geven verschillende samenstellingen van de band:
- Chris Beya – gitaar en programmeerwerk MIDI (volgens Crime en Flarenasch)
- Raoul Leininger – zang (volgens Crime en Flarenasch)
- J. Pierre Klares – basgitaar (volgens Crime en Flarenasch)
- André Teitschaid – achtergrondzang (volgens Crime en Flarenasch)
- Pascal Meyer (volgens Crime), Giles Bonabaud – drumstel, percussie (volgens Flarenasch)
- Pascal Meyer – alleen percussie (volgens Flarenasch)
Muziek
| Nr. | Titel | Duur |
|---|---|---|
| 1. | L'Océan (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 4:09 |
| 2. | Quelque part (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 4:07 |
| 3. | Coup de coeur (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 4:40 |
| 4. | Tu sais (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 4:08 |
| 5. | Sahara (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 2:47 |
| 6. | Odysse (Sahara, partie II) (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 2:12 |
| 7. | Hymne de Laiah (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 5:08 |
| 8. | Metamorphose (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 3:24 |
| 9. | Lune noire (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 3:42 |
| 10. | L'amour n'a pas de drapeau (Muziek: Beya; tekst: Leininger) | 3:43 |
Nasleep
Afgaande op progarchives (16 december 2025) was er buiten Japan nauwelijks aandacht voor dit album. Slechts weinig mensen (27) waren bereid mee te stemmen en gaven het gemiddeld een 1,82 uit 5. Het werd daar bestempeld als alleen voor verzamelaars en fans. Deze versie van Atoll verdween weer net zo snel als ze gekomen was. Uiteindelijk kwam in 2006 ook een heruitgave op Musea Records uit, maar toen was de band al weer enige tijd ter ziele. Deze uitgave ging gepaard met enige livetracks waarop Nathalie Geshir toetsen bespeelde.
- Discogs voor (her-)uitgaven (geraadpleegd 16 december 2025)
- Progarchives over L’Océan (geraadpleegd 16 december 2025)
- exemplaar van het album (Crime-versie)