Jules Vander Stichelen

Jules Edmond Vander Stichelen (Gent, 18 september 1822 - Brussel, 19 juli 1880) was een Belgisch liberaal politicus.

Jules Vander Stichelen was een zoon van douaneverificateur Charles Vanderstichelen en Marie-Caroline Doop. Hij trouwde met Louise Rogier, dochter van diplomaat Firmin Rogier, broer van Charles Rogier. Ze kregen vier kinderen en waren de schoonouders van Léon Guinotte, burgemeester van Bellecourt, voorzitter van het Centraal Nijverheidscomité en senator.

Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1846) aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij vestigde zich als advocaat.

Hij was liberaal gemeenteraadslid van Gent (1851-1854). In 1857 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent en vervulde dit mandaat tot in 1870. Nadien werd hij niet meer verkozen.

Hij werd minister van Openbare Werken in de regering-Rogier II (1859-1868) en minister van Buitenlandse Zaken in de regering-Frère-Orban I (1868-1870). Nadien werd hij nog gouverneur van de Nationale Bank van België (1878-1880).

• Albert VERBESSEM, Le barreau de Gand, Gent, Vandeweghe, 1912.
• Paul BERCHMANS, 'Jules Vander Stichelen', in Biographie nationale de Belgique, vol. 24, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1925-1929.
• Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.