Hulpkruiser-Oorlogsinsigne
| Hulpkruiser-Oorlogsinsigne | ||||
|---|---|---|---|---|
_est._1941_Photo_Arm%C3%A9museum_Stockholm_Sweden._License_Attribution_CC_BY_4.0_Cropp.jpg) | ||||
Uitgereikt door .svg.png){kind=small} nazi-Duitsland | ||||
| Type | Militaire onderscheiding | |||
| Bestemd voor | Personeel Kriegsmarine | |||
| Status | In onbruik geraakt | |||
| Statistieken | ||||
| Eerst uitgereikt | 24 april 1941[1][2][3][4][5] | |||
| Totaal uitgereikt | 1500[6] 1 met Briljanten[7][8] | |||
| Postume uitreikingen |
Ja[7] | |||
| Volgorde | ||||
| Volgende (hoger) | Hulpkruiser-Oorlogsinsigne met Briljanten[9][10], Marine-Frontspange[11] | |||
| Gelijkwaardig | Geen | |||
| Volgende (lager) | Geen | |||
| ||||
Het Hulpkruiser-Oorlogsinsigne (Duits: Kriegsabzeichen für Hilfskreuzer) was een Duitse onderscheiding tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het werd uitgereikt aan officieren en bemanningsleden op hulpkruisers in dienst van de Kriegsmarine. Het werd ingevoerd op 24 april 1941 door grootadmiraal Erich Raeder om de inzet van de dragers te waarderen. Deze onderscheiding kon ook postuum worden uitgereikt. Deze onderscheiding mag tegenwoordig gedragen worden, mits ontdaan van de hakenkruis.[12]
De onderscheiding werd ontworpen door de Berlijnse grafisch kunstenaar Wilhelm Ernst Peekhaus.[1][2][3][5] De onderscheiding werd eerst van brons vervaardigd, later van zink. Op de onderscheiding werd een Vikingschip afgebeeld in een krans van eikenbladeren.
- Als erkenning voor in de strijd tegen Engeland;
- Personeel wat tijdens een operatie gewond raakte, kreeg automatisch het insigne;
- Personeel wat sneuvelde tijdens een operatie.
De kwalificaties voor toekenning van het Hulpkruiser-Oorlogsinsigne werden later gewijzigd:
- Algemene voorwaarden: Waardigheid, goed leiderschap.
- Bijzondere voorwaarden: Aantoonbare staat van dienst op het gebied van succesvolle langeafstandsreizen.
Hulpkruiser-Oorlogsinsigne met Briljanten
Een speciale versie, met 15 kleine diamanten ingelegd op de swastika, werd in januari 1942 gepresenteerd door grootadmiraal Raeder aan Kapitän zur See Bernhard Rogge, de commandant van de succesvolle Duitse hulpkruiser Atlantis.[4][9][4][10]
Draagwijze
Het Hulpkruiser-Oorlogsinsigne werd als Steckkreuz op de linker borstzak van de uniform gedragen. Als de persoon onderscheiden was met het IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse werd het Hulpkruiser-Oorlogsinsigne iets lager gedragen.
Zie ook
- (de) Kriegsabzeichen für Hilfskreuzer. Ehrenzeichen-Orden.de. Geraadpleegd op 14 januari 2016.
- (nl) Kriegsabzeichen für Hilfskreuzer. TracesOfWar. Gearchiveerd op 3 augustus 2023. Geraadpleegd op 14 januari 2016.
- (en) Sebastián Bianchi, Auxiliary Cruiser Badge. Geraadpleegd op 14 januari 2016.
- (en) Angolia, John R. (1976). For Fuhrer and Fatherland: Military Awards of the Third Reich, 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, 137, 139. ISBN 0912138149.
- (en) Ailsby, Christopher (1987). Combat Medals of the Third Reich (PDF). Patrick Stephens, Wellingborough, Northamptonshire, 133, 134. ISBN 0805598222.
- (en) Lumsden, Robin (2001). Medals and Decorations of Hitler's Germany (PDF). Airlife Publishing Ltd, Engeland, p. 63. ISBN 9781840371789.
- (de) Klietmann, Kurt G. (1982). Auszeichnungen Des Deutschen Reiches 1936-1945 (PDF), 2e. Motorbuch Verlag Stuttgart, Stuttgart, 131, 132, 144. ISBN 3879436894.
- (de) Doehle, Heinrich (1945). Die Auszeichnungen des Grossdeutschen Reichs (PDF). Verlag E.O. Erdmenger & Co K.G., Berlijn, p. 119. ISBN 3931533433.
Referenties
- 1 2 Doehle 1945, p.119.
- 1 2 Angolia 1976, p.137.
- 1 2 3 Klietmann 1982, p.131.
- 1 2 3 Lumsden 2001, p.63.
- 1 2 Ailsby 1987, p.133.
- ↑ (de) Lexikon-der-wehrmacht. Gezien op 13 februari 2016. Gearchiveerd op 18 januari 2022.
- 1 2 TracesOfWar. Gezien op 13 februari 2016. Gearchiveerd op 3 augustus 2023.
- ↑ (en) Wehrmacht-awards. Gezien op 13 februari 2016. Gearchiveerd op 18 oktober 2021.
- 1 2 Klietmann 1982, p.132.
- 1 2 Angolia 1976, p.139.
- ↑ Klietmann 1982, p.144.
- ↑ (de) Ordensjournal, Ausgabe 16, blz.. Deutsche Orden und Ehrenzeichen. Gearchiveerd op 22 december 2015. Geraadpleegd op 14 december 2015.
- ↑ Ailsby 1987, p.134.