Marine-Frontspange
| Marine-Frontspange | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Het Marine-Frontspange in brons. | ||||
Uitgereikt door .svg.png){kind=small} nazi-Duitsland | ||||
| Type | Steckkreuz | |||
| Bestemd voor | Personeel van de Kriegsmarine, behalve het U-boot-personeel[1] | |||
| Uitgereikt voor | Als erkenning van de beproeving tijdens langdurige en zware frontinzet | |||
| Status | In onbruik geraakt | |||
| Statistieken | ||||
| Instelling | 19 november 1944[1][2][3][4] | |||
| Totaal uitgereikt | Onbekend | |||
| Volgorde | ||||
| Volgende (hoger) | Geen | |||
| Gelijkwaardig | Onderzeebootfrontgesp | |||
| Volgende (lager) | Geen | |||
| ||||
Het Marine-Frontspange (Nederlands: Marinefrontgesp) was een militaire onderscheiding van de Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het ereteken werd op 19 november 1944 ingesteld door grootadmiraal Karl Dönitz, opperbevelhebber van de Kriegsmarine.
Ontwerp
Het ontwerp was van de Berlijnse grafisch kunstenaar Wilhelm Ernst Peekhaus. Het eerste ontwerp bestond uit een langwerpige gesp met in het midden een medaillon met een anker, bekroond door een Duitse adelaar met een hakenkruis. Dit ontwerp werd niet uitgevoerd.[3][4]
Het tweede ontwerp bestond eveneens uit een langwerpige gesp met een medaillon met een anker. Links en rechts daarvan waren acht licht verspringende eikenbladeren aangebracht. De achterzijde was glad afgewerkt.
Productie
De Marinefrontgesp werd nooit officieel in productie genomen.[3] In mei 1945 zouden enkele exemplaren zijn vervaardigd aan boord van de SS Reiher[3] en de zware kruiser Prinz Eugen, waar zij ook uitgereikt zouden zijn.[1] Andere bronnen stellen dat dit niet het geval was.[1]
Verder werden enkele gespen na de Duitse capitulatie nog 'op papier' door de Fregattenkapitän Hugo Heydel op 14 mei 1945 in Koerland en de Vizeadmiral Leo Kreisch op 15 mei 1945 in Kopenhagen geproduceerd.[3]
Instellingsbeschikking[5]
De instellingsbeschikking werd op 19 november 1944 gepubliceerd.
“In Anerkennung der Bewährung in langem hartem Fronteinsatz stifte ich für die Kriegsabzeichen der Kriegsmarine - ausgenommen das U-Boots-Kriegsabzeichen - die Marine-Frontspange in Bronze. Voraussetzung für die Verleihung ist allgemeine Würdigkeit und die fünffache Erfüllung der Verleihungsbedingungen für die Kriegsabzeichen der Kriegsmarine.“
"Als erkenning van de beproeving tijdens langdurige en zware frontinzet sticht ik voor de gevechtsinsignes van de Kriegsmarine – uitgezonderd het Onderzeebootoorlogsinsigne – de Marinefrontgesp in brons. Voorwaarde voor de verlening is algemene waardigheid en het vijfvoudig voldoen aan de verleningsvoorwaarden voor de gevechtsinsignes van de Kriegsmarine."
„Die Spange wird unmittelbar über der Ordensschnalle getragen.“
"De Marinefrontgesp werd boven de batons gedragen."
- Er moest vijf keer zoveel worden gepresteerd als voor een gewoon gevechtsinsigne vereist was.
- Ook bijzondere verdiensten of heldhaftigheid konden tot toekenning leiden.
Klasse
De Marinefrontgesp kende slechts één uitvoering: brons.
Draagwijze
De onderscheiding werd gedragen boven de batons (Ordensschnalle).[2]
Na de Tweede Wereldoorlog
Na 1945 verboden de geallieerde mogendheden het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918. In de DDR bleef dit verbod van kracht. In de Bondsrepubliek Duitsland werd op 26 juli 1957 een wet ingevoerd die het dragen van onderscheidingen met nationaalsocialistische symbolen (zoals hakenkruizen of SS-runen) verbood. Dit gold ook voor de Marinefrontgesp. Sommige onderscheidingen werden in een aangepaste, gedenazificeerde versie toegestaan. De Marinefrontgesp viel eveneens onder deze regeling.[7]
Zie ook
Externe links
- TRACESOFWAR: databank van gedecoreerden met het Marine Frontspange
- (de) Lexikon der Werhmacht: Marine-Frontspange
- (en) Wehrmacht awards: Naval Combat Clap
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marine-Frontspange op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- (en) Angolia, John R. (1976). For Fuhrer and Fatherland: Military Awards of the Third Reich, 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, p. 155. ISBN 0912138149.
- (en) Ailsby, Christopher (1987). Combat Medals of the Third Reich (PDF). Patrick Stephens, Wellingborough, Northamptonshire, p. 146. ISBN 0805598222.
- (en) Lumsden, Robin (2001). Medals and Decorations of Hitler's Germany (PDF). Airlife Publishing Ltd, Engeland, p. 76. ISBN 9781840371789.
- (de) Klietmann, Kurt G. (1982). Auszeichnungen Des Deutschen Reiches 1936-1945 (PDF), 2e. Motorbuch Verlag Stuttgart, Stuttgart, p. 144. ISBN 3879436894.