Koos Ossewaarde
_en_wethouder_Hamm_(rechts)%252C_Bestanddeelnr_921-6255.jpg)
J.M. (Koos) Ossewaarde (12 april 1929 - Amstelveen, 11 juni 2021) was een Nederlands ingenieur en van 1 juli 1968 tot 1 juli 1989 directeur van het GVB, het Gemeentevervoerbedrijf, in Amsterdam.
Ossewaarde was afgestudeerd ingenieur elektrotechniek en tot 1 juli 1968 directeur installatie bij het Gemeente-energiebedrijf Amsterdam en verantwoordelijk geweest voor het proces van de omschakeling op aardgas in Amsterdam. Op 13 maart 1968 werd in de gemeenteraad van Amsterdam Ossewaarde voorgedragen als opvolger van Willem Ybema, directeur van het GVB die per 1 januari 1968 met pensioen zou gaan maar nog een half jaar langer directeur bleef. Op 1 juli 1968 trad Ossewaarde aan als directeur op het hoofdkantoor Stadhouderskade 1 en sinds 1983 in het Scheepvaarthuis.
Ossewaarde was een toegankelijke persoonlijkheid en zette de tram ondanks het genomen metrobesluit 1968 weer op de kaart met Lijnen voor morgen, de Electrische Museumtramlijn Amsterdam, de jubileumoptocht 1975, de Binnenring maar ook met nieuw materieel en uitbreidingen van het tram en busnet.
In 1975 voorspelde Ossewaarde dat de komst van gratis openbaar vervoer onafwendbaar was. De kosten van drukken, verspreiden en controleren van kaartjes was op termijn niet meer rendabel. De voorspelling is in Nederland niet uitgekomen[1] maar wel in bijvoorbeeld Luxemburg en Duinkerke. De tekorten bleven echter, maar werden door het ministerie overgenomen dat dan wel de tarieven vaststelde in plaats van de gemeente, zo werd in 1977 het zonetarief ingevoerd. Ook het hoge ziekteverzuim was bepaalde tijden een groot probleem waarbij diensten werden beperkt.
In een vraaggesprek in Met het Oog op Morgen op 11 april 1979, een dag voor zijn 50e verjaardag, vond Ossewaarde dat er veel bereikt was op het gebied van vrije banen en prioriteit voor de tram en dat de tendens de tram moet weg was verdwenen, waar de intrekking van het metrobesluit 1968 aan ten grondslag lag. Ossewaarde pleitte vurig voor een trolleybus naar Amsterdam-Noord die er uiteindelijk nooit is gekomen.
In zijn loopbaan had Ossewaarde te maken met de wethouders Guus Hamm, Evert Brautigam, Huib Riethof, Pitt Treumann en Michael van der Vlis. Met Van der Vlis had Ossewaarde een moeizame verstandhouding en hij werd min of meer gedwongen tot vervroegde uittreding op 60-jarige leeftijd in 1989.[2] Ossewaarde werd opgevolgd door Ben Smit. Wel bleef Ossewaarde nog enkele jaren met het bedrijf verbonden als externe adviseur.
Op 11 juni 2021 overleed Ossewaarde op een leeftijd van 92 jaar.
- Bronnen
- Trams van toen, uitgave Vereniging Electrisch Rijdend Tram Museum, Amsterdam, nr. 2, september 2021, p. 7, ISSN 2772-5707.
- Van Paardetram naar Dubbelgelede, Auteur: W.J.M. Leideritz, Uitgave De Alk, Alkmaar, 2e druk 1979. ISBN 90-6013-904-6.
- Onze tram in Amsterdam, Auteur: B. Korthals Altes, Uitgave Canaletto/Repro Holland, Alphen aan den Rijn, 1999, nr. 33 van de boekenreeks van de Nederlandse Vereniging van Belangstellenden in het Spoor- en tramwegwezen (NVBS). ISBN 90-6469-744-2.
- Een Eeuw Elektrische Exploitatie van de tram in Amsterdam, Auteur: H.J.A. Duparc, Uitgave: H.J.A. Duparc, Delft, 2000. ISBN 90-9013-957-5.
- ↑ 50 en 25 jaar geleden | Maart 1975 en 2000. Ons Amsterdam. Geraadpleegd op 9 september 2025.
- ↑ De gvb-soap. De Groene Amsterdammer (17 maart 1999). Geraadpleegd op 9 september 2025.