Huib Riethof

In de nacht van 13 op 14 februari 1975 werd bij het in aanbouw zijnde metrostation Venserpolder een groepje van drie mannen gearresteerd die van plan waren op het station een bomaanslag te plegen. Vrijwel unaniem werd de schuld hiervan in een verklaring door B&W in de schoenen geschoven van de Actiegroep Nieuwmarktbuurt in het leven geroepen om weerstand te bieden tegen de aanleg van de metro. Roel van Duijn, na zijn Kabouterperiode wethouder voor de PPR, was als enige tegen deze beschuldiging. Als enige in het college weigerde hij een verklaring te ondertekenen waarin verband werd gelegd tussen de verijdelde bomaanslag op het metrostation en bepaalde groepen uit de Nieuwmarktbuurt. Riethof is niet onmiddellijk overtuigd van de schuld maar in tegenstelling tot van Duijn neemt hij geen afstand van de verklaring. Hij probeert meer informatie bij de burgemeester te verkrijgen in een poging de concept-tekst van de verklaring af te zwakken met daarin de suggestie dat de aanslag is gedaan door de actiegroep uit te sluiten. B&W gaan hierin echter niet mee en hoewel het voor Riethof niet genoeg is blijft hij het college toch steunen.

De verdachten bleken echter helemaal niet uit die hoek afkomstig te zijn, maar uit rechts radicale hoek onder leiding van aanvoerder Joop Baank, lid van de Partij Nieuw Rechts, om de Actiegroep Nieuwmarktbuurt in diskrediet te brengen. De bom was geleverd door een medewerker van TNO. De politie was van het plan op de hoogte geraakt doordat Baank het telefonisch had besproken met Max Lewin, de voorzitter van Nieuw Rechts, wiens telefoon door de Binnenlandse Veiligheidsdienst werd afgeluisterd.

De pers, partijgenoten en actiegroepen vielen over B&W heen en beschuldigde hen van voorbarigheid en het verwijt de schuld in de verkeerde schoenen te schuiven. Riethof werd ongeloofwaardig, vroeger was hij immers fel tegenstander van de aanleg van de metro door de Nieuwmarktbuurt. Hij kreeg een conflict met zijn eigen fractie en afdeling over zijn stemgedrag en moest medio 1975 uiteindelijk als wethouder aftreden waarna hij verdween uit de gemeentepolitiek. Hij werd opgevolgd door Pitt Treumann. Het college van B&W viel uiteindelijk in januari 1976.