Koepel van Beerschoten-Willinkshof
| Koepel van Beerschoten-Willinkshof | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Locatie | ||||
| Plaats | Hoofdstraat , Driebergen-Rijsenburg | |||
| Adres | Hoofdstraat 21 | |||
| Coördinaten | 52° 4′ NB, 5° 16′ OL | |||
| Onderdeel van | Beerschoten-Willinkshof | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Status | in gebruik | |||
| Gereed | 1889 | |||
| Architectuur | ||||
| Stijlperiode | neoclassicistisch | |||
| Bouwmateriaal | steen | |||
| Prijzen en erkenningen | ||||
| Monumentstatus | Rijksmonument | |||
| Monumentnummer | 522617 | |||
| ||||
De koepel van Beeerschoten-Willinkshof is een rijksmonument aan de Hoofdstraat in de Nederlandse plaats Driebergen-Rijsenburg.
Het neoclassicistische tuintempeltje staat op een lichte verhoging en biedt zicht op de overtuin, het hertenkamp en het padenstelsel dat aansluit op dat van landgoed De Reehorst. Het park werd in 2022 inclusief de gerestaureerde gedenkkoepel door de gemeente Utrechtse Heuvelrug verkocht aan de stichting Utrechts Landschap.

Het koepeltje staat midden op de centraal in de aanleg gelegen heuvel, de plek van het voormalig huis Beerschoten van de familie Willink. De koepel is een folly en staat op een vier treden hoge, hardstenen sokkel. Voormalig Amsterdams bankier Willink was groot liefhebber van planten en bloemen. Het met leien gedekte koepelvormige dak draagt dan ook bovenop een beeld van de godin Flora. Flora heeft in haar linkerhand een lauwerkrans. Rondbogen op pijlers dragen het dak. De hardstenen sokkels dragen een Ionische halfzuil met op de sluitsteen een acanthusblad. Het fries is gedecoreerd met medaillons en festoenen, waarin meerdere vruchten zijn verwerkt.
De terrazzo-vloer is stervormig ingelegd met diverse kleuren graniet. De randen van de ster zijn benadrukt met fijne zwarte en bruine tegelmozaïek. Het lichtblauwe gewelf van de koepel is beschilderd met goudkleurige sterren.
Onder het gewelf staat in natuursteen de tekst: `Der Gemeente Driebergen, ter opluistering van Beerschoten-Willinkshof, anno 1889'. Naast de tekst staat de naam van de ontwerper, de Amsterdamse architect C.B. Posthumus Meyjes sr. en de namen van de Amsterdamse beeldhouwers Pierre E. van den Bossche en Willem Crevels die bij de bouw betrokken waren. Posthumus Meyes werd bij het ontwerp geïnspireerd door de "Temple de l'Amour" bij het paleis Trianon van Marie Antoinette te Versailles.
Legaat
De familie Willink had in 1880 hun enig kind Wilhelm verloren en legateerde de buitenplaats aan de gemeente Driebergen. [1] Voorwaarde daarbij was dat het huis zou worden afgebroken en het park en het aan de overkant gelegen hertenkamp als openbare wandelplaats zou gaan dienen. Uit dank voor de schenking liet de toenmalige gemeente Driebergen in 1889 op de plek van het huis een koepel oprichten. Uit dank veranderde de gemeente Driebergen de parknaam 'Beerschoten" in 'Beerschoten-Willinkshof'.
Zie ook
- Bronnen
- Utrechts Landschap
- folder Open Monumentendag 2025
- Utrechtse buitenplaatsen, bezocht op 28 september 2025
- Kastelen in Utrecht, bezocht op 28 september 2025
- Referentie
- ↑ www.alsbomenenstenenkondenpraten.com, bezocht op 28 september 2025
