Katia Guerreiro

Katia Guerreiro
Katia Guerreiro in 2018.
Katia Guerreiro in 2018.
Algemene informatie
Geboortedatum 23 februari 1976
Geboorteplaats Vanderbijlpark
Opleiding gevolgd aan Universiteit van LissabonBewerken op Wikidata
Werk
Genre(s) fado
Beroep(en) zangeres, songwriter
Instrument(en) stemBewerken op Wikidata
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Katia Guerreiro in 2014.

Katia Guerreiro (Vanderbijlpark, 23 februari 1976) is een Portugees fadozangeres.[1]

Biografie

Guerreiro werd geboren in Vanderbijlpark, Zuid-Afrika, en groeide op in de Azoren. Ze luisterde in die tijd vaak naar Amália Rodrigues. Guerreiro leerde er de viola da terra spelen. Ook was ze in de Azoren lid van een plaatselijke folkgroep.

Guerreiro ging daarna geneeskunde studeren in Lissabon. Met vrienden bezocht ze de lokale fadohuizen. Fadogitarist João Veiga hoorde Guerreiro zingen in een van die fadohuizen. Hij moedigde haar aan om verder te gaan met zingen en leerde haar veel over fado. Ze zouden later samenwerken op de albums van Guerreiro.

In 2000 trad Guerreiro op tijdens een concert ter ere van de een jaar eerder overleden Amália Rodrigues, in het Coliseu dos Recreios in Lissabon. Het optreden werd goed ontvangen in de Portugese pers. Guerreiro was inmiddels afgestudeerd en had nog enkele maanden tot de start van haar nieuwe baan in een ziekenhuis in Évora. Ze benutte de tijd om haar eerste album op te nemen.

Guerreiro combineerde sindsdien lange tijd twee carrières, als arts (eerst spoedeisendehulparts en later oogarts) en als zangeres.[1][2][3][4]

Guerreiro nam muziek op met onder anderen Maria Bethânia, Amina Alaoui, Simone de Oliveira en Rui Veloso.[5] Ze zong live met Plácido Domingo.[6] Songs van Guerreiro werden diverse malen geselecteerd voor verzamelalbums met fadomuziek.[7][8][9]

Muziekstijl en repertoire

Guerreiro maakt deel uit van een nieuwe generatie fadozangeressen, net als Mariza, Ana Moura, Misia en Cristina Branco. Waar zangeressen als Mariza fado moderniseerden en mengden met nieuwe invloeden, onderscheidt Guerreiro zich door haar keuze voor traditionele fado.[10][11]

De muziek van Guerreiro wordt omschreven als pure, klassieke, traditionele fado met sterke invloeden van Amália Rodrigues.[11] Guerreiro zingt veel songs uit het traditionele fado-repertoire. Wel kiest ze hierbij vaak nieuwe teksten, van zowel oude als moderne Portugese dichters. Ze laat zich vaak begeleiden door traditionele fado-instrumenten: Portugese gitaar, Spaanse gitaar en contrabas.[2][12]

Hoewel ze vaak wordt vergeleken met Amália Rodrigues[12], zijn er ook verschillen. De muziek van Amália was nauwer verwant met de rauwe kant van de fado, de fado van het volk, die werd uitgevoerd in tavernes. Guerreiro's muziek staat dichter bij de meer verfijnde fado van professoren en dichters, die werd uitgevoerd in salons.[10][13]

Guerreiro zingt zowel in het Portugees als in het Frans.[14] Ze zong gedichten van onder anderen Fernando Pessoa, Luís de Camões, David Mourão-Ferreira, Sophia de Mello Breyner, António Lobo Antunes, Florbela Espanca, Eugénio de Andrade en Vasco Graça Moura.[15][16][12][17] Ze vertolkte songs van onder anderen Amália Rodrigues, Paulo de Carvalho, Dulce Pontes, Charles Aznavour en Vinicius de Moraes. [15][12][10][18] Ook schrijft ze soms zelf songs.[18]

Erkenning en waardering

In 2010 won Guerreiro een Amália Award in de categorie Beste vertolker.[19] De Franse overheid benoemde Guerreiro in 2013 tot Ridder in de Orde van Kunst en Letteren.[20] In 2015 ontving ze een onderscheiding in de Orde van de Infant Dom Henrique van de Portugese overheid.[21]

BBC schreef dat Guerreiro "als fadista ... de toon aangeeft in haar genre".[14] De Volkskrant schreef dat Guerreiro "het oude Portugese levenslied ... nieuwe vleugeltjes geeft".[22] Songlines omschreef Guerreiro's muziek als "elegante fado van de meest verfijnde soort". Le Monde noemde Guerreiro "een perfecte vertolker om stem te geven aan eenzaamheid, levensangst, zielenpijn, de scheiding van geliefden (...)."[1]

Discografie

  • Fado Maior (2001)
  • Nas Mãos do Fado (2003)
  • Tudo ou Nada (2006)
  • Fado (2008)
  • Os Fados do Fado (2009)
  • Katia Live at the Olympia (2013)
  • Até ao Fim (2014)
  • Sempre (2018)
  • Mistura (2022)
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.