Museum voor Natuurwetenschappen

Museum voor Natuurwetenschappen
Ingang van het museum
Ingang van het museum
Locatie
Locatie(s) Brussel
Coördinaten 50° 50 NB, 4° 23 OL
Status en tijdlijn
Opgericht 1814
Vervangt Museum van Wetenschappen en LetterenBewerken op Wikidata
Personen en statistieken
Directeur(s) Michel Van Camp
Medewerkers 160Bewerken op Wikidata
Bezoekers 398.241 (2023)
Architectuur en huisvesting
Architect(en) Janlet, De Vestel, CERAU
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen
Detailkaart
Museum voor Natuurwetenschappen (Brussels Hoofdstedelijk Gewest)
Museum voor Natuurwetenschappen
Links
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Louis De Pauw houdt toezicht op de reconstructie van een skelet van een iguanodon, rond 1882-1885.
Skelet van Iguanodon bernissartensis (links) en van Mantellisaurus atherfieldensis (rechts) uit het Bovenste-Barremien tot Onderste-Aptien (Onder-Krijt) van Bernissart.

Het Museum voor Natuurwetenschappen (Frans: Muséum des sciences naturelles) is een museum in Brussel, België. Het is onderdeel van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (KBIN), een internationaal befaamd centrum voor wetenschappelijk onderzoek.[1] Het museum bevindt zich aan de rand van het Leopoldpark, niet ver van de gebouwen van het Europees Parlement, in de Vautierstraat nummer 29. Het heeft uitgebreide collecties en het ontvangt jaarlijks ongeveer 350 000 bezoekers, waarmee het een van de drukst bezochte musea van België is.

Geschiedenis

Het museum vindt zijn oorsprong in een natuurhistorisch kabinet door Karel van Lotharingen in zijn paleis ingericht in 1751. De restanten hiervan deden het museum van de École centrale van Brussel ontstaan.[2]

In 1846 werd het museum overgenomen door de Belgische Staat en werd aldus het Koninklijk Natuurhistorisch Museum van België opgericht. Ornitholoog Bernard du Bus de Gisignies was de eerste directeur. In 1868 volgde geoloog Édouard Dupont hem op. De mammoet van Lier kreeg in 1869 een plaats in het museum. In 1882 volgden de iguandons van Bernissart. In 1889 verhuisde een deel van de collectie naar een voormalig klooster in het Leopoldpark.

In 1909 werd marinebioloog Gustave Gilson directeur. In 1925 stond het museum mee aan de wieg van het Nationaal Park Koning Albert in Belgisch-Congo. In 1929 liet malacoloog Philippe Dautzenberg zijn collectie van meer dan 4 miljoen specimens.

In 1948 werd dit het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen: een benaming die de de puur wetenschappelijke insteek benadrukt. Een jaar later was het instituut stichtend lid van de International Union for Conservation of Nature. In 1958 werd het nieuwe ontwerp van het museum - in 1936 door Lucien De Vestel ontworpen - voltooid. Paul Delvaux voltooide een aquarel.

Activiteiten

Er worden verschillende activiteiten aangeboden aan de bezoekers (zowel individuele bezoekers, families als scholen en groepen): geleide bezoeken, PaleoLAB, ateliers, DinoNight, verjaardagsfeestjes, ...

Collecties

Het Instituut telt ongeveer 38 miljoen specimens: meer dan 20 miljoen insecten en ongeveer 15 miljoen andere recente ongewervelden.

Blikvanger in het museum zijn de 30 complete exemplaren van de iguanodons van Bernissart. Verder:

Het museum heeft de volgende permanente tentoonstellingen:

Galerij van De Mens - onze evolutie

In de Galerij van de Evolutie wordt ingezoomd op zes belangrijke hoofdstukken van de evolutie: de cambrische explosie, het rijke waterleven van het devoon, de verovering van het land tijdens het carboon, de woelige zeeën van de jura, de opkomst van de zoogdieren in het eoceen en de impact van de mens in het heden. Er wordt ook in de toekomst gekeken.

Galerij van De Mens - ons lichaam

Hier wordt er aandacht besteed aan de evolutie van de mens, van de meest primitieve soort (Sahelanthropus tchadensis) tot de hedendaagse mens (Homo sapiens). Deze zone verkent ook de evolutie van embryo tot volwassene.

250 jaar Natuurwetenschappen

In deze zaal staan enkele opmerkelijke stukken uit de collectie van het museum opgesteld. Er staat o.a.:

Zaal van de Mosasauriërs

Hier wordt o.a. het bijna volledige skelet van Hainosaurus bernardi (een soort mosasaurus) tentoongesteld die gevonden werd in de krijtgroeve van Ciply in 1884.

Mineralogie (mineralenzaal)

Collectie (2025) met o.a.:

  • fluorescerende mineralen;
  • tienduizenden tweelingkristallen;
  • meer dan 1600 meteorieten, waaronder de zes die in België werden gevonden;
  • een staaltje maangesteente.

De collectie bevat meer dan 35000 stukken (ruim 80% van de soorten die wereldwijd werden beschreven).

Galerij van de dinosauriërs

De Galerij van de Dinosauriërs is de grootste zaal van Europa die volledig in het teken staat van de dinosauriërs. Tientallen exemplaren op een oppervlakte van meer dan 3000 m² vertellen hoe ze ontdekt werden, leefden en evolueerden.[2]

Blikvanger is de collectie iguanodons. In 1878 vond men diep in de steenkoolmijn van Bernissart een dertigtal skeletten van een toen nog onbekende dinosauriër. George Albert Boulenger en Pierre-Joseph Van Beneden wezen in 1881 de skeletten toe aan twee soorten: Iguanodon bernissartensis en Iguanodon mantelli (nu Mantellisaurus atherfieldensis).

In een 300 m² grote en 3 verdiepingen hoge glazen kooi worden 8 authentieke skeletten van Iguanodon bernissartensis tentoongesteld, verder een uitstekend bewaard skelet van Mantellisaurus atherfieldensis.

In de kelderverdieping is te zien hoe en in welke houding de skeletten gevonden werden.[2]

Levende Planeet

Galerij over biodiversiteit te land, ter zee en in de lucht.

Op een oppervlakte van 2000 m² bevinden zich meer dan 850 specimens, aanraakbare 3D-modellen, visuele media en geluidsfragmenten.

BiodiverCITY

BiodiverCITY is een specifieke tentoonstelling over stedelijke biodiversiteit, met foto's, films en computersimulaties.

Tijdelijke tentoonstellingen

Het museum biedt tijdelijke tentoonstellingen aan rond actuele thema's.

Bibliotheek

De wetenschappelijke bibliotheek van het museum beschikt over een van de grootste natuurwetenschappelijke collecties van West-Europa en telt meer dan 300 000 monografieën en 10 000 tijdschrifttitels. Verder bevat de cartotheek ruim 35 000 kaarten van verschillende cartografische disciplines.

Zie ook

Zie de categorie Muséum des sciences naturelles de Belgique van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.