Julius Spier

Julius Spier
Julius Spier rond 1940. Bron: Collectie Joods Museum.
Algemene informatie
Geboren	25 april 1887 Frankfurt am Main
Overleden	15 september 1942 Amsterdam
Nationaliteit	Duitsland
Religie	Joods

Julius Spier (Frankfurt am Main, 25 april 1887 - Amsterdam, 15 september 1942) was een Duitse psychoanalyticus en handlezer. Spier is vooral bekend vanwege de rol die hij speelde in het leven van de Joodse Etty Hillesum.

Spier was de de zoon van welgestelde Duitse Joden. Hij begon op veertienjarige leeftijd in het handelsbedrijf Beer-Sontheimer en verkreeg een leidinggevende positie. Na zijn vijfentwintig jarig jubileum besloot hij te te vertrekken en zich te bekwamen in de psychoanalyse. Spier volgde een tweejarige opleiding bij Carl Gustav Jung in Zürich. Jung moedigde hem aan om het handlezen, waar Spier veel interesse voor had, te integreren in zijn werk. In 1929 opende Spier een eigen praktijk in Berlijn.

In de eerste helft van de jaren dertig bezocht Spier Nederland meerdere keren.^[1][2] In 1939 emigreerde hij op legal wijze naar Nederland. Daar leerde hij Etty Hillesum kennen. Naast therapeut was hij ook haar spiritueel leraar en minnaar. Spier adviseerde Hillesum een dagboek bij te houden. Zij besteed in dat dagboek Het verstoorde leven veel aandacht aan Spier en zijn gedachtegoed. In Nederland verzamelde Spier een groepje aanhangers om zich heen, die informeel ook wel werden aangeduid als de Spierclub. Onder andere Liesl Levie, de vrouw van Werner Levie, behoorde tot deze groep.

Levie overleed in september 1942 aan de gevolgen van longkanker. Een paar dagen na zijn dood, hij lag nog opgebaard, kwamen politiemannen langs om Spier op te halen voor deportatie naar Kamp Westerbork.

Spier trouwde in 1917 met Hedwig Rocco. Samen kregen zij twee kinderen. In 1935 ging het stel uit elkaar omdat Hedwig de vrijpostige manier waarop haar man met andere vrouwen. Spier verloofde zich met zijn leerlinge Hertha Levi, die naar Engeland emigreerde. Spier en Levi zouden "met de handschoen" trouwen. Toen Levi haar handtekening moest zetten op een document in de Nederlandse ambassade in Londen "weigerde haar hand om iets te doen", aldus Levi. Ondanks de weigering om te trouwen bleef zij met Levi contact hadden. Zij gaf postuum het werk The Hands of Children: An Introduction to Psycho-Chirology uit.