Julien Creytens

Julien Creytens
Persoonsgegevens
Geboortenaam Julien Creytens
Geboren Wingene, 28 maart 1987
Overleden Borgerhout, 28 februari 1972
Geboorteland Vlag van België België
Begraafplaats Schoonselhof[1]Bewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Leermeester Charles De Vos, Alphonse Van Beurden Jr., Isidoor Opsomer
Beroep Kunstschilder, docent, schooldirecteur
Oriënterende gegevens
Stijl Postimpressionisme
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en erkenningen Officier in de LeopoldsordeBewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Julianus Josephus (Julien) Creytens (Wingene, 28 maart 1897 - Borgerhout, 28 februari 1972) was een Belgische postimpressionistische kunstschilder, bekend om zijn landschappen, zeegezichten, haven- en stadsgezichten, portretten, naakten en stillevens.[2] Zijn werk wordt gekenmerkt door een intimistische vormgeving, een levendig kleurenpalet en een beheerste penseelvoering.[3]

Levensloop

Creytens groeide op in het West-Vlaamse dorp Oedelem. Hij volgde een eerste opleiding tekenen aan de academie van Maldegem bij Charles De Vos. Nadat hij voor zijn legerdienst in Antwerpen beland was, zette hij zijn studies voort aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen onder leiding van Alphonse Van Beurden Jr. en aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten bij Isidoor Opsomer (1920–1928).[4] Om zijn studies te betalen retoucheerde hij foto's voor een kunstfotograaf.

In 1927 was Creytens mede-oprichter van de Société belge des Peintres de la Mer.

Van 1929 tot 1941 was Creytens leraar aan de Academie van Antwerpen, waarna hij van 1941 tot 1949 als tekenleraar en van 1949 tot 1962 als leraar figuurschildering en directeur verbonden was aan het NHISKA, waar hij Opsomer opvolgde. In 1953 werd hij lid van de commissie van het Museum van Antwerpen.

In 1932 trouwde Creytens met Hilda Van Beurden, de dochter van zijn vroegere leraar. Samen kregen ze een dochter, Helga, en een zoon, Peter.

In 1959 maakte hij een studiereis naar China.[3]

Op 28 februari 1972 viel Julien Creytens in slaap tijdens het roken in de zetel, waarop die vlam vatte en hij levend verbrandde.

Julien Creytens werd begraven op het ereperk N op het Schoonselhof in Antwerpen.[5] In het dorp Oedelem waar hij opgroeide werd een straat (de J. Creytensstraat) vernoemd naar hem en werd er een gedenksteen geplaatst bij het huis waar hij opgroeide.

Tijdens zijn leven kende Julien Creytens bekendheid in binnen- en buitenland. Werken van Creytens zijn onder meer opgenomen in de collecties van het KMSKA, het MSK, en het Rubenshuis. In de inkomhal van de Hogere Zeevaartschool in Antwerpen vervaardigde hij een grote wandschildering die Belgisch-Congo voorstelt.[6] In de Heilige Geestkerk in Antwerpen schilderde Creytens muurschilderingen van de Maria Boodschap en zesentwintig heiligen op de pijlers van de zijbeuken. Daarnaast ontwierp hij de kartons voor glas-in-loodramen in dezelfde kerk, die onder meer Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen, paus Pius IX, Sint Gertrudis en Sint Lutgardis uitbeelden.[7]

Onderscheidingen

Creytens verwierf in zijn periode als student verschillende onderscheidingen, waaronder:

  • laureaat Prijs La Nation Belge (1924)
  • de Prijs van Rome (1925)[3]
  • de Prijs van West-Vlaanderen (1926)
  • de Prijs Laurent Meeus (1927)
  • de Prijs der Marineschilders (1927)
Voorganger:
Isidoor Opsomer
Directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen
1949-1962
Opvolger:
Mark Macken