Mark Macken

Mark Macken
Persoonsgegevens
Geboren Diest, 19 september 1913
Overleden Antwerpen, 21 oktober 1977
Geboorteland België
Opleiding en beroep
Leermeester Ernest WynantsBewerken op Wikidata
Beroep beeldhouwer
Werkveld architectuurBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en KunstenBewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
België
Mark Macken: Opschik, 1952, in het Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim

Mark (Marcel) Macken (Diest, 19 september 1913Antwerpen, 21 oktober 1977) was een Vlaams-Belgisch beeldhouwer.[1]

Leven

Mark Macken was een zoon van Ward Macken (1883-1970), bedrijfsleider van een meubelfabriek en autodidact kunstenaar. Macken koos aanvankelijk voor de meubelsculptuur, volgde overdag een vakopleiding voor houtsteekwerk op een atelier in Leuven en volgde er de avondopleiding aan de academie. Op advies van Ernest Wynants studeerde hij verder aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen.[2] In 1934 slaagde Macken in een toelatingsproef aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen. In 1937 behaalde hij het diploma van tekenleraar. Hij was een generatiegenoot van Jan Cox, Jack Godderis, René De Coninck, Leo Van Paemel en Mark Mendelson.

Mark Macken werd op 28 mei 1941 door het schepencollege van Dendermonde benoemd tot leraar sierkunsten aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Hij was toen ook als tekenleraar verbonden aan de Rijksmiddelbare Jongensschool van Dendermonde. Als beeldhouwer werkte hij aanvankelijk figuratief, wat evolueerde naar sterk gestileerde vormen.

Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd Macken gemobiliseerd en nam deel aan de Achttiendaagse Veldtocht. Hij trad toe tot de Weerstand en maakte tekeningen die illegaal werden verspreid.[2] Op 19 mei 1943 werd Macken aangehouden door de Duitse overheid. Tussen 1943 en 1945 is hij als politieke gevangene gedeporteerd naar Duitsland. Hij had er de leiding van een tekenbureel waar V1- en V2-raketten op ware schaal werden getekend.

Op 5 december 1946 werd Macken benoemd tot leraar aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Hij was er directeur van 1962 tot aan zijn dood. In de Academie werd een van de grote zalen van het voormalige academiemuseum naar hem vernoemd. Het museumgebouw werd gebouwd in 1839-43 naar ontwerp van P. Bourla. De zaal ging later dienst doen als restaurant annex eetruimte voor de studenten van de Koninklijke Academie.

Macken overleed op 64-jarige leeftijd, hij werd begraven op de begraafplaats Schoonselhof in Antwerpen. Het grafmonument werd ontworpen door zijn leerling Marcel Mazy, een beeld van Mark Macken siert het graf.[3] Na zijn overlijden werd de tweejaarlijkse Prijs Mark Macken ingesteld.[4]

Enkele werken

Galerij

Prijzen

  • 1933: Grote Prijs van de Koninklijke Academie, Antwerpen
  • 1936: Prijs Van Lerius
  • 1937: Prijs De Keyzer
  • 1938: Grote Prijs van Rome, beeldhouwkunst
  • 1955: Prijs Egide Rombaux
Zie de categorie Mark Macken van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.