Judith en haar dienstmaagd
| Judith en haar dienstmaagd | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Kunstenaar | Artemisia Gentileschi | |||
| Jaar | 1613-20 | |||
| Techniek | Olieverf op doek | |||
| Afmetingen | 114 × 93,5 cm | |||
| Museum | Galleria Palatina (Palazzo Pitti) | |||
| Locatie | Florence | |||
| Inventarisnummer | 398 | |||
| ||||
Judith en haar dienstmaagd (Italiaans: Giuditta con la sua ancella) is een schilderij van Artemisia Gentileschi. Het werk wordt gezien als een hoogtepunt binnen haar oeuvre en maakt deel uit van de collectie van de Galleria Palatina in het Palazzo Pitti in Florence.
Voorstelling
Na het schilderen van het bloedige Judith onthoofdt Holofernes (Museo di Capodimonte) maakte Artemisia een tweede schilderij over deze Bijbelse heldin, die de Assyrische generaal Holofernes had verleid en daarna vermoord. Dit werk volgt de traditionele iconografie en laat het moment zien waarop Judith en haar dienstmaagd Abra op het punt staan om Holofernes' tent te verlaten.
Beide vrouwen zijn van dichtbij afgebeeld in een bijna gespiegelde positie. Abra houdt de mand met het afgehakte hoofd van de tiran vast alsof het wasgoed is en Judith laat nog steeds het zwaard waarmee ze wraak heeft genomen op haar schouder rusten. Haar andere hand ligt op Abra's schouder. Het lijkt alsof ze Abra tegen wil tegenhouden, wellicht omdat ze buiten een geluid heeft gehoord. Beide vrouwen zijn deels in de schaduw gehuld en worden van links verlicht, wat de invloed van Caravaggio laat zien. Op de pommel van het zwaard is een schreeuwend gezicht te zien.
Gentileschi heeft de spanning op Judiths gezicht zeer mooi weergegeven, van de bezorgde blik die op de tentopening is gericht tot een lok haar die uit haar elegante kapsel is ontsnapt. De brede tulband en jurk van de dienstmaagd, in verschillende tinten wit en geel, tonen onmiskenbaar de lessen die ze leerde in het atelier van haar vader, Orazio Gentileschi.
Herkomst
De datering van het schilderij is onderwerp van discussie onder kunsthistorici. De voorstellen vallen in de periode 1613-20, het eind van haar verblijf in Rome en de eerste jaren in Florence. De compositie vertoont sterke gelijkenis met een schilderij met dezelfde titel, dat te zien is in het Nationaal Museum voor Kunst, Architectuur en Design in Oslo. Dit werk wordt toegeschreven aan haar vader Orazio, wellicht met hulp van zijn dochter.
De eerste zekere vermelding dateert uit de inventaris van de Guardaroba van het Palazzo Pitti uit 1637, als "een schilderij op doek van Judith met haar gezellin met het hoofd van Holofernes in een mand door Artemisia"[1].
Er zijn oude kopieën van het schilderij te vinden in de Galleria Corsini in Florence, in het Palazzo Rosso in Genua en in de Carpentier-galerie in Parijs.
Afbeeldingen

Judith en haar dienstmaagd met het hoofd van Holofernes - Orazio (en Artemisia Gentileschi?)
Literatuur
- Keith Christiansen en Judith Walker Mann (2001). Orazio and Artemisia Gentileschi. New York: Metropolitan Museum of Art. pp. 330-33
- Patrizia Cavazzini, Maria Cristina Terzaghi en Pierre Curie (2025). Artemisia. Héroïne de l'art. Brussel: Culturespaces et Fonds Mercator. p. 108-09
Externe links
- (it) Informatie over het schilderij op de Catalogo generale dei Beni Culturali. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- (en) Keith Christiansen en Judith Walker Mann, Orazio and Artemisia Gentileschi. Metropolitan Museum of Art, New York, 2001. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- (it) informatie over het schilderij op de website van de Fondazione Zeri. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Giuditta con la sua ancella (Artemisia Gentileschi Firenze) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ un quadro su tela entro Juditvi con la sua compagna con la testa di Oloferne in una paniera di mano dell'Artemisia.
