Juan Cailles
| Juan Cailles | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Juan Cailles (ergens tussen 1899 en 1901) | ||||
| Geboren | Nasugbu, 10 november 1871 | |||
| Overleden | Laguna, 28 juni 1951 | |||
| Politieke functies | ||||
←1945→ |
Gouverneur van Laguna | |||
| Gouverneur van Laguna | ||||
| Afgevaardigde Mountain Province | ||||
| Gouverneur van Laguna | ||||
| Gouverneur van Laguna | ||||
| ||||
Juan Cailles (Nasugbu, 10 november 1871 - Manilla, 28 juni 1951) was een Filipijns onafhankelijkheidsstrijder en een generaal in de Filipijnse Revolutie. Nadien was Cailles diverse periodes gouverneur van Laguna en ook was lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden.
Biografie
Juan Cailles werd geboren op 10 november 1871 in Nasugbu in de Filipijnse provincie Batangas. Zijn ouders waren Hipolito Cailles, een Frans musicus afkomstig uit Parijs en Maria Caupama, afkomstig uit Bombay. Cailles voltooide in 1890 zijn opleiding tot leraar aan de Jezuitische Normal School in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Na zijn studie werkte hij als leraar tot de uitbraak van de Filipijnse Revolutie in 1896.
Cailles werd door zijn moed en optreden al snel aangesteld als commandant in het revolutionair leger onder leiding van Emilio Aguinaldo. Hij was betrokken bij bloedige confrontaties tegen de Spanjaarden in Cavite en de buitenwijken van Manilla. Ook overleefde hij een slag waarbij onder meer Edilberto Evangelista en Crispulo Aguinaldo om het leven kwamen. Hij deserteerde daarna uit het revolutionaire leger en was enige tijd actief als verkenner en spion voor het Spaanse leger onder leiding van generaal José de Lachambre. Aguinaldo en diverse andere leiders van de Revolutie sloten in deze periode het Pact van Biak-na-Bato en vertrokken in ballingschap naar Hongkong.
Na terugkeer van Aguinaldo in de Filipijnen in mei 1898 werd Cailles benoemd tot luitenant-kolonel in het Filipijnse revolutionaire leger. In deze periode namen de Amerikanen de macht van de Spanjaarden over in de Filipijnen. Niet lang daarna begonnen de vijandelijkheden tussen het Filipijnse revolutionaire leger en het Amerikaanse leger. Cailles was onder meer actief als commandant in de omgeving Manilla. Hij werd door Aguinaldo gepromoveerd tot brigadier-generaal en benoemd tot militair gouverneur van de provincies Laguna en Tayabas (het tegenwoordige Quezon). In die periode had hij zijn hoofdkwartier in Santa Cruz. Op 17 september 1900 bracht hij met zijn troepen nog een grote nederlaag aan de Amerikanen onder leiding van kolonel Benjamin Cheatham jr. in de slag om Mabitac. In juni 1901 zag hij zich echter gedwongen om zich over te geven.
In 1902 werd Cailles door de Amerikanen aangesteld tot gouverneur van Laguna. In deze periode als gouverneur, die duurde tot en met 1910, trad hij met succes op tegen bandieten in de provincie. Na enkele jaren waarin hij actief was in de landbouwsector werd Cailles op 1911 gekozen tot gouverneur van Laguna. Deze nieuwe periode als gouverneur kwam in 1925 ten einde toen hij door gouverneur-generaal Leonard Wood werd aangesteld als lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden namens Mountain Province. Hij was de opvolger van Miguel Cornejo, die uit zijn functie was gezet na het aanvallen van een Amerikaans burger. Na afloop van zijn termijn als afgevaardigde werd Cailles in 1931 weer gekozen als gouverneur van Laguna. In deze derde periode als gouverneur, die duurde tot 1938, onderdrukte hij opstanden in Santa Rosa en Cabuyao en speelde hij een belangrijke rol in de jacht op de beruchte bandiet Teodoro Asedillo. Ook hielp hij gedurende zijn tweede en derde periode als gouverneur diverse studenten bij het bekostigen van hun opleiding en betaalde hij uit eigen zak een arts, die arme mensen behandelde in het provinciale ziekenhuis van Laguna.
Na zijn derde periode als gouverneur was Cailles nog lid van de National Defense Council en was hij nog enige tijd voorzitter van de Board on Pensions for Veterans. In 1945 was Cailles nogmaals kortstondig gouverneur van Laguna na het einde van de Japanse bezetting en het herstel van het gezag van de Gemenebest van de Filipijnen.
Cailles overleed in 1951 op 79-jarige leeftijd aan hartproblemen in het Philippine General Hospital in Manilla. Hij werd in eerste instantie begraven in Santa Cruz in Laguna, maar werd op 11 januari 2014 herbegraven op Libingan ng mga Bayani (begraafplaats voor helden) in Taguig.
Bronnen
- Miguel R. Cornejo (1939), Cornejo's Commonwealth directory of the Philippines, Encyclopedic ed., Manilla
- Zoilo M. Galang (1958), Encyclopedia of the Philippines, 3 ed. Vol XVII, E. Floro, Manilla
- Hector K. Villarroel (1965) Eminent Filipinos, National Historical Commission
- National Historical Institute (1989), Filipinos in History Vol I, Manilla, National Historical Institute
- Carlos Quirino (1995), Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla
