Juan Antonio Gallego y Orbigo
| Juan Antonio Gallego y Orbigo | ||||
|---|---|---|---|---|
| Aartsbisschop van de Rooms-Katholieke Kerk | ||||
 | ||||
| Geboren | 20 maart 1729 | |||
| Plaats | Hospital de Órbigo | |||
| Overleden | 15 mei 1797 | |||
| Plaats | Manilla | |||
| Wijdingen | ||||
| Bisschop | 31 oktober 1779 | |||
| Kerkelijke carrière | ||||
| 1788-1797 | Aartsbisschop van Manilla | |||
| 1778-1788 | Bisschop van Nueva Caceres | |||
| Successie | ||||
| Voorganger | Basilio Tomás Sancho Hernando | |||
| Opvolger | Juan Antonio Zulaibar | |||
| ||||
Juan Antonio Gallego y Orbigo (Hospital de Órbigo[1], 20 maart 1729 - Manilla, 15 mei 1797) was een Spaans rooms-katholieke geestelijke. Gallego was van 1778 tot 1788 bisschop van het bisdom Nueva Caceres. Aansluitend was hij aartsbisschop van het aartsbisdom Manilla.
Biografie
Juan Antonio Gallego y Orbigo werd geboren op 20 maart 1729 in Hospital de Órbigo. Hij was familie van Don Pedro Gallego, verwant aan koning Alfons IX van León. Ook was hij familie van Don Francisco Gallego, een bekende schrijver en kanunnik van de kathedraal van León halverwege de zestiende eeuw. Orbigo trad op 8 maart 1746 toe tot de Franciscaner Orde in de provincie San José en was een novice in het klooster van Priego. Na de oprichting van de nieuwe Franciscaner provincie La Concepción werd Obrigo, nog voor dat hij tot priester gewijd was, door de provinciaal benoemd tot lector in de filosofie. Later was hij nog lector in de theologie en kloosterprediker. In 1759 vertrok hij als missionaris naar de Filipijnen.[1] Hij was kort na zijn aankomst werkzaam op de missieposten van de Franciscanen in Casiguran. Daarna werkte Gallego voor de parochie van Sariaya en daarna was hij kloosterprediker in de hoofdstad Manilla. Nadien was Gallego priester van de parochies van Nagcarlan en Tayabas tot werd gekozen tot Custos en procurator van zijn orde. Als procurator was Gallego de officiële vertegenwoordiger van de Filipijnse provincie van de Franciscanen (provincia de San Gregorio Magno en las Islas Filipinas) aan het Spaanse hof. Hij keerde hiervoor terug naar Spanje en bekleedde deze positie van 1771 tot 1779.[2][1]
Op 24 juli 1778 werd Gallego, op 49-jarige leeftijd, door de Kamer van Indië (Cámara de Indias), de hoogste raad binnen de Raad van Indië (Consejo de Indias) benoemd tot bisschop van het bisdom Nueva Caceres.[1] Na uitvaardiging van de pauselijke bul op 14 december 1778 vertrok Gallego vijf dagen later naar de Filipijnen, waar hij het jaar erna aankwam. Op 30 oktober 1779 werd hij door de aartsbisschop van Manilla Basilio Tomás Sancho Hernando gewijd als bisschop en op 27 april 1780 begon Gallego formeel als de nieuwe bisschop van Nueva Caceres. Hij was daarbij de opvolger van Antonio de Luna, die zeven jaar eerder overleden was.
Als bisschop liet Gallego reparaties uitvoeren aan de Kathedraal van Naga, liet een bisschoppelijk paleis bouwen en richtte op 11 mei 1785 het seminarie van Nueva Caceres (later bekend als Heilige-Rozenkransseminarie) op.[3] Het seminarie zou uiteindelijk op 7 maart 1797 canoniek worden opgericht en ingewijd door Domingo Collantes.[4] Hij was de eerste bisschop van Nueva Caceres ooit die een bezoek bracht aan Catanduanes.[2] Tijdens dat bezoek overleefde hij ternauwernood een aanslag op zijn leven, nadat men op tijd ontdekte dat een krachtig vergif was toegevoegd aan zijn chocoladedrank.
Op 15 december 1788 werd Gallego benoemd tot aartsbisschop van Manilla. Tijdens deze periode ontsnapte Gallego in de buurt van Manilla eens ternauwernood aan gevangenschap door de moro's (moslims uit het zuiden). Gallego werd gekarakteriseerd als een vreedzame, geleerde en simpel levende persoon en was door zijn karaktereigenschappen geliefd als bisschop van Nueva Caceres en aartsbisschop van Manilla. Hij overleed Santa Ana in 1797 op 68-jarige leeftijd na een ziekbed van 9 maanden. Hij werd begraven naast het altaar van Sint-Antonius van Padua in de San Francisco-kerk in Manilla.
Gallego werd pas bijna zeven jaar later opgevolgd door Juan Antonio Zulaibar, omdat zijn beoogde opvolger, de bisschop van Cebu Ignacio de Salamanca, in 1802 overleed voor diens benoeming door de paus bekrachtigd kon worden.[5][6][7].
Bronnen
- Platero, Eusebio Gómez (1880), Catálogo biográfico de los religiosos franciscanos. de la provincia de San Gregorio Magno de Filipinas desde 1577 en que llegaron los primeros á Manila hasta los de nuestros días, Manila: Real colegio de Santo Tomás
- Galang, Zoilo M. (1935), Encyclopedia of the Philippines, The Library of Philippine Literature, Art and Science, Volume III, P.Vera, Manilla
- Emma, Elen Blair; Robertson, James Alexander (1907) The Philippine Islands 1493-1898, Vol LI (1801-1840) p.313, The Arthur H. Clark Company, Cleveland
Referenties
- 1 2 3 4 Biografie Juan Antonio Gallego y Orbigo, Real Academia de la historia (geraadpleegd op 6 december 2025
- 1 2 Blair, E. H., Robertson, J. A., The Philippine Islands, 1493-1803, The Arthur H. Clark Company, Cleveland, 1903, Vol 50, p. 61
- ↑ Regalado Trota José, The Participation of the Local Clergy in late 18th Century Philippine Art
- ↑ Calacday, Jethro (2019), When was the Seminary of Nueva Caceres Founded? A Historiographical Excursus, Philippine Studies: Historical and Ethnographic Viewpoints: Vol. 67: No. 2, artikel 4
- ↑ www.catholic-hierarchy.org, Geraadpleegd op 4 oktober 2008.
- ↑ GCatholic.org, Geraadpleegd op 4 oktober 2008.
- ↑ Blair, E. H., Robertson, J. A., The Philippine Islands, 1493-1803, The Arthur H. Clark Company, Cleveland, 1903, Vol 50, p. 61 en Vol 51, p. 313.
| Voorganger: Antonio de Luna |
bisschop van Nueva Caceres 1778-1788 |
Opvolger: Juan García Ruiz |
| Voorganger: Basilio Tomás Sancho Hernando |
aartsbisschop van Manilla 1788-1797 |
Opvolger: Juan Antonio Zulaibar |