Juan Antonio Zulaibar

Juan Antonio Zulaibar
Juan Antonio Zulaibar
Aartsbisschop van de Rooms-Katholieke Kerk
Wapen van een aartsbisschop
Geboren 23 juni 1753
Plaats Zeanuri
Overleden 4 maart 1824
Plaats Manilla
Wijdingen
Bisschop 14 juli 1805
Kerkelijke carrière
1804-1824 Aartsbisschop van Manilla
Successie
Voorganger Juan Antonio Orbigo
Opvolger Hilarión Díez
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Filipijnen

Juan Antonio Zulaibar y Aldape (Zeanuri, 23 juni 1753 - 4 maart 1824) was een Spaans rooms-katholieke geestelijke. Zulaibar was professor theologie aan de Universiteit van Avila van 1796 tot 1803 en aartbisschop van Manilla van 1804 tot zijn dood in 1824.

Biografie

Juan Antonio Zulaibar werd geboren op 23 juni 1753 in Zeanuri in de noordelijke Spaanse provincie Biskaje. Hij vertrok op jonge leeftijd naar het klooster van San Pablo in de stad Burgos, waar hij toetrad tot de Dominicaanse kloosterorde. Na het voltooien van zijn priesteropleiding werd Zulaibar daar tot priester gewijd. Nadien behaalde hij een Master-diploma theologie aan de Universiteit van Avila en doceerde daarna Theologie op diverse Dominicaanse kloosters, totdat hij in 1796 een Leerstoel Theologie aanboden kreeg aan de Universiteit van Alcalá.

Na zeven jaar werkzaam geweest te zijn als professor theologie werd hij op 27 juli 1803 door de Kamer van Indië (Cámara de Indias), de hoogste raad binnen de Raad van Indië (Consejo de Indias) benoemd tot aartsbisschop van het aartsbisdom van Manilla. In eerste instantie was bisschop Ignacio de Salamanca voordragen als opvolger van Juan Antonio Gallego y Orbigo. Salamanca was echter overleden, voor zijn aanstelling definitief bekrachtigd kon worden door de paus.

Na zijn formele benoeming door Paus Pius VII op 26 maart 1804 reisde Zulaibar nog datzelfde jaar vanuit Spanje af naar de Filipijnen waar hij op 2 september 1804 in Manilla arriveerde. Op 14 juli 1805 werd hij in de kathedraal van Manilla tot bisschop gewijd door Domingo Collantes, de bisschop van Caceres. Zijn bij episcopaat duurde bijna twintig jaar viel in een turbulente periode in de Spaanse geschiedenis met grote politieke en kerkelijke veranderingen. Zo vielen in 1808 de Fransen aan het begin van de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog onder aanvoering van Napoleon Spanje binnen. De Spaanse koning Ferdinand VII werd gevangengenomen en de Cortes van Cádiz nam in zijn afwezigheid de belangrijke beslissingen.

Een van de meeste noemenswaardige gebeurtenissen in deze periode was het aannemen van het secularisatie-decreet door de Cortes van Cádiz in 1813. In dit decreet werd bepaald dat alle parochies die onder leiding stonden van een priester uit een van de (reguliere) kloosterordes dienden te worden overgedragen aan seculiere priesters. Aartsbisschop Zulaibar, zelf ook een regulier geestelijke, was hier niet fundamenteel op tegen maar was wel van mening dat dit besluit niet per direct uit te voeren was. Na het ontvangen van decreet op 1 december 1914 besloot hij in overleg met de interim gouverneur-generaal om de uitvoering ervan in de Filipijnen uit te stellen, omdat er een tekort was aan goed opgeleide seculiere priesters.

Zulaibar ondersteunde in zijn ambtstermijn vervolgens uitbreidingen en versterkingen van de priesteropleidingen op de seminaries in de Filipijnen, om zo het tekort aan seculiere priesters te verkleinen. Tegen het einde van zijn termijn werd rond 1822 de parochie van Malate overgedragen aan een seculiere geestelijke.

Hij hield zich ook bezig met uitbreiding van kerkelijke organisatie in de Filipijnen. Zo werd op 8 april 1815 de parochie van Caloocan opgericht. Zijn stijl van besturen werd omschreven als ijverig en voorzichtig. Zulaibar was aartsbisschop van Manilla tot zijn onverwachte dood in 1824 op 70-jarige leeftijd. Hij werd in 1826 opgevolgd door Hilarión Díez

Bronnen

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.